|
Robbie409
Ere Forumlid
    
7483 Posts
|
Posted?-?17 Jan 2004?:? 20:56:10 ? ?
|
EEN VEILIGE SCHOOL?
Heel Nederland is ontzet over de gruwelijke moord op Hans van Wieren, de conrector van het Haagse Terra College. De Turkse leerling Murat D. schoot de onderdirecteur afgelopen dinsdag in de schoolkantine zonder een woord te zeggen door het hoofd. En wederom vragen alle instanties zich af hoe dit nu kon gebeuren. Het is de meest onnozele vraag die gesteld kan worden.
Inmiddels is het langzamerhand gebruikelijke rouw-, geweld-, ontkennings-, slachtoffer- en traumaverwerkingscircus weer op gang gekomen. Slachtofferhulp Nederland stuurde onmiddellijk dertig man in ploegendienst naar het Terra College. Kennelijk staan die psychologische hulpverleners continu actiebereid in de startblokken om onmiddellijk na het veelal dodelijke startschot zich op iedereen te storten die zelf nog niet weet dat hij een psychotrauma heeft.
De directeur van de school Gerard van Miltenburg, was verbijsterd want zijn Terra College stond immers bekend als een ´uiterst veilige´ school. Er waren overal videocamera´s en andere beveiligingsvoorzieningen geïnstalleerd en er was nooit eerder zulk een gewelddadig incident gebeurd. Zoals gewoonlijk praatte die rector zo veel mogelijk langs de waarheid heen. In werkelijkheid is de aanwezigheid van veiligheidsvoorzieningen het beste bewijs dat er wat mis is. Waar het écht veilig is, zijn nooit camera´s, detectiepoortjes of kluisjes aanwezig.
Gelukkig waren er enkele anoniem gebleven docenten die het spreekverbod doorbraken en die ronduit stelden dat ze de ramp jarenlang hadden zien aankomen. Want het Terra College is voor tachtig procent een allochtone school met alle problemen van dien. En in september vorig jaar wilde de moeder van een van de leerlingen nog een docent aan het mes rijgen. Daar is nooit actie op ondernomen. Het voorval werd doodgezwegen. Want het Terra College is een zogenoemde fusieschool die pas sinds 1 augustus 2003 onder die naam bestaat. En een school die in opspraak raakt, verliest leerlingen en dus ook overheidssubsidie.
De docenten worden dus absoluut niet gesteund door hun directie. Buiten de klas is het dan ook een chaos, zegt Theo van Pomeren, de enige docent die de opvallende moed had zijn naam te vermelden. Leerkrachten zijn vogelvrij, zei hij. En dat klopt met het algemene beeld van het onderwijs in Nederland. Want in mijn archief bevinden zich vele brieven van leraren en onderwijzers die mij anoniem van hun ellende op de hoogte brengen. Anoniem, omdat ze doodsbenauwd zijn dat hun naam bekend wordt en zij dan het slachtoffer dreigen te worden van hun totaal verwilderde leerlingen, de veelal allochtone ouders of van hypocriete directies en besturen. Zo werd bijvoorbeeld Peter Dorsman, de uiterst bekwame rector van het Caland College te Amsterdam, in maart 2000 door zijn schoolbestuur blijvend geschorst omdat hij een allochtone leerling die een dodelijke dosis traangas mee naar school had genomen, ongenadig de les had gelezen.
Ook nu weer schijnt de slachtofferrol niet te zijn weggelegd voor de vermoorde conrector Hans van Wieren, maar voor diens moordenaar Murat D. Over de weduwe van Hans, diens kinderen en familie wordt geen woord gesproken. Maar Murat is een lieve, zachtaardige, wat introverte jongen die zijn vader mist en met zijn problemen nergens terechtkon.
Dat zijn als patser bekende vader al voor de tweede keer in de gevangenis zit wegens moord c.q. doodslag, wordt nauwelijks vermeld. Dat Murat xtc gebruikte, alcohol zoop en blowend op de wc door de conrector letterlijk van de pot is gerukt, bewijst volgens de deskundologen alleen maar dat hij als echte Turk in zijn eer is aangetast en dat we dus begrip moeten hebben voor zijn cultureel bepaalde bloedwraak.
De directeur Gerard van Miltenburg komt in dit drama ook over als een enigszins zachtgekookt ei. Toen eergisteren de allochtone leerlingen demonstreerden tegen de arrestatie van de moordenaar met slogans als ´Murat, we love you´, ging boterzachte Gerard naar buiten om ´de leerlingen een hart onder de riem te steken´. „Het is goed dat ze praten. Ze mogen zeggen wat ze willen?, zei de glibberige pedagoog. Ten slotte verwijderde de politie de betogers met zachte hand. Niet omdat ze zich schandalig gedroegen, maar ´omdat ze geen vergunning hadden aangevraagd voor de demonstratie´.
Maar vergis u niet in de overheid. In de open psychiatrische inrichting die ons land de laatste dertig jaar is geworden, kan diezelfde politie nog wel degelijk krachtig ingrijpen. Zoals bijvoorbeeld bij het arresteren van de 71-jarige invalide Cees Gardien uit Leidschendam, die zich met een pistool tegen vijf gewelddadige Turkse criminelen verdedigde en toen een ervan doodschoot. Of het in de boeien slaan van de 21-jarige middenstander Simeon Greidanus in Emmeloord, die bij een gevecht met een gewapende winkeldief een busje traangas gebruikt had.
De bijna dodelijke sociale ziekte waar ons land aan lijdt, wordt veroorzaakt door een viertal factoren. In de eerste plaats het bijna totaal verlies van autoriteit, respect en gezag bij hen die leiding zouden moeten geven. Met als klassiek en recent voorbeeld de Amsterdamse huisarts en linkse wethouder van Onderwijs Rob Oudkerk, die zich ontpopte als een ordinaire pornoliefhebber, cocaïnesnuiver en hoerenloper. In de tweede plaats een nog steeds doorwoekerende zogenaamde politieke correctheid, die ons al dertig jaar verhindert de problemen bij de naam te noemen en passende maatregelen te nemen. Ten derde het toenemende onbenul en gebrek aan nationaal zelfbewustzijn van de overheid. Ten vierde een politiek linkse intolerantie ten opzichte van iedereen die nog duidelijke taal spreekt gecombineerd met een totaal ongefundeerd optimisme over de vermeende gelijkheid van alle mensen. Die factoren liggen onder meer ten grondslag aan de grotendeels mislukte integratie van onze allochtonen. Dit is niet alleen een drama voor de echte slachtoffers, zoals de familie van de conrector Hans van Wieren, maar ook voor de hardwerkende, fatsoenlijke en goed geïntegreerde allochtonen, van wie er velen zijn. Zoals de columniste van dit dagblad, Funda Mujde, die in haar column van gisteren getiteld ´Incident´ namens haar Turkse moeder, in plaatsvervangende schaamte, haar excuses aanbood. Ook dát is hartverscheurend.
Je krijgt de partij die je verdient. |
Edited by - Robbie409 on 17 Jan 2004 21:00:13
|
|