| Author |
 ?Topic? |
? |
|
edwin2000
Netherlands
4873 Posts
|
 Posted?-?16 Aug 2003?:? 14:26:25 ?  ?
|
Prof. B. Smalhout, Telegraaf 16 augustus 2003
Al wekenlang woedt er in defensiekringen een forse rel over de invoering van nieuwe uniformen voor de landmacht. Het ontwerpen van de nieuwe kleding heeft Defensie in handen van de bekende couturier Frans Molenaar gegeven. Deze kreeg van Defensie de onzalige opdracht om alle landmachtmilitairen van een ´frisgroene´ baret te voorzien. Dat was een enorme misser, want de groene baret is altijd voorbehouden geweest aan het Korps Commandotroepen, de elitesoldaten van onze infanterie.
Onze huidige minister van Defensie, Henk Kamp (CDA), zal het waarschijnlijk allemaal worst wezen. Hij is nooit in militaire dienst geweest en als gewezen fiscaal rechercheur van de door velen gevreesde FIOD ziet hij vermoedelijk alleen maar de financiële kanten van de zaak. De emotionele factoren zullen hem vermoedelijk, als bikkelharde belastingfreak, totaal vreemd zijn.
Daar ook het grootste deel van de Nederlandse bevolking tegenwoordig nog maar weinig weet heeft van onze krijgsmacht, is het wellicht zinvol enige achtergronden van het militaire bedrijf en in het bijzonder van de commandotroepen te belichten.
Boerenoorlog
De term ´commando´s´ stamt uit de Boerenoorlog (1899-1902), die zich afspeelde in Zuid-Afrika. In die oorlog streed een groot en gedisciplineerd Brits leger tegen Zuid-Afrikaanse Boeren die niet langer onder het Britse gezag wensten te leven. Die boeren, allen van Nederlandse afkomst, hadden geen uniformen, geen zware wapens en nauwelijks een militaire organisatie.
Maar ze kenden het terrein van hun eigen land op hun duimpje. Ze waren uitstekende ruiters en voortreffelijke scherpschutters. Ze vormden eenheden van 200 tot maximaal 2000 man, die ze ´kommando´s´ noemden. Daarmee vochten zij in boerenkleding met veel succes een typische guerrillaoorlog tegen de in felrode uniformen geklede Britten.
Toen in de Tweede Wereldoorlog Groot-Brittannië door Duitsland dodelijk werd bedreigd, herinnerde de staatsman Winston Churchill zich het succes van die Boeren Kommando´s. Zo werden in Engeland vanaf 1940 kleine eenheden van elitesoldaten gevormd.
Die soldaten waren zeer streng geselecteerd op zowel hun mentale als lichamelijke capaciteiten. Ze waren geharde strijders, individueel inzetbaar voor gevaarlijke opdrachten. Daarbij moesten ze in staat zijn grote ontberingen te verdragen en de conditie van een getrainde atleet te hebben. Met bijna alle soorten wapens moesten ze kunnen omgaan en in het pikkedonker net zo goed kunnen optreden als bij klaarlichte dag. De training was dan ook zeer zwaar.
In het gevecht lieten commando´s nooit hun gewonden en zelden hun doden achter. Ze waren tot het uiterste trouw aan elkaar. Als onderscheiding kregen ze een groene baret, het meest begeerde en prestigieuze hoofddeksel van de krijgsmacht.
Al wekenlang woedt er in defensiekringen een forse rel over de invoering van nieuwe uniformen voor de landmacht. Het ontwerpen van de nieuwe kleding heeft Defensie in handen van de bekende couturier Frans Molenaar gegeven. Deze kreeg van Defensie de onzalige opdracht om alle landmachtmilitairen van een ´frisgroene´ baret te voorzien. Dat was een enorme misser, want de groene baret is altijd voorbehouden geweest aan het Korps Commandotroepen, de elitesoldaten van onze infanterie.
Onze huidige minister van Defensie, Henk Kamp (CDA), zal het waarschijnlijk allemaal worst wezen. Hij is nooit in militaire dienst geweest en als gewezen fiscaal rechercheur van de door velen gevreesde FIOD ziet hij vermoedelijk alleen maar de financiële kanten van de zaak. De emotionele factoren zullen hem vermoedelijk, als bikkelharde belastingfreak, totaal vreemd zijn.
Daar ook het grootste deel van de Nederlandse bevolking tegenwoordig nog maar weinig weet heeft van onze krijgsmacht, is het wellicht zinvol enige achtergronden van het militaire bedrijf en in het bijzonder van de commandotroepen te belichten.
Boerenoorlog
De term ´commando´s´ stamt uit de Boerenoorlog (1899-1902), die zich afspeelde in Zuid-Afrika. In die oorlog streed een groot en gedisciplineerd Brits leger tegen Zuid-Afrikaanse Boeren die niet langer onder het Britse gezag wensten te leven. Die boeren, allen van Nederlandse afkomst, hadden geen uniformen, geen zware wapens en nauwelijks een militaire organisatie.
Maar ze kenden het terrein van hun eigen land op hun duimpje. Ze waren uitstekende ruiters en voortreffelijke scherpschutters. Ze vormden eenheden van 200 tot maximaal 2000 man, die ze ´kommando´s´ noemden. Daarmee vochten zij in boerenkleding met veel succes een typische guerrillaoorlog tegen de in felrode uniformen geklede Britten.
Toen in de Tweede Wereldoorlog Groot-Brittannië door Duitsland dodelijk werd bedreigd, herinnerde de staatsman Winston Churchill zich het succes van die Boeren Kommando´s. Zo werden in Engeland vanaf 1940 kleine eenheden van elitesoldaten gevormd.
Die soldaten waren zeer streng geselecteerd op zowel hun mentale als lichamelijke capaciteiten. Ze waren geharde strijders, individueel inzetbaar voor gevaarlijke opdrachten. Daarbij moesten ze in staat zijn grote ontberingen te verdragen en de conditie van een getrainde atleet te hebben. Met bijna alle soorten wapens moesten ze kunnen omgaan en in het pikkedonker net zo goed kunnen optreden als bij klaarlichte dag. De training was dan ook zeer zwaar.
In het gevecht lieten commando´s nooit hun gewonden en zelden hun doden achter. Ze waren tot het uiterste trouw aan elkaar. Als onderscheiding kregen ze een groene baret, het meest begeerde en prestigieuze hoofddeksel van de krijgsmacht.
Korpsgeest
Daarnaast ontwikkelden zich soortgelijke eenheden die vanuit vliegtuigen sprongen. Dat waren de parachutisten met de even befaamde rode baretten. Beide eenheden bestaan hoofdzakelijk uit vrijwilligers, maar bij de opleiding valt zeker 50 procent af. Door dit alles ontwikkelt zich een uiterst sterke emotionele band tussen de militairen onderling en hun legeronderdeel. Die korpsgeest blijft meestal levenslang bestaan, zoals ook blijkt bij de herdenkingen van de gevallen kameraden in alle gewapende conflicten na 1940.
Wie met dit alles geen rekening houdt bij het ontwerpen van nieuwe uniformen, bewijst alleen maar een totaal gebrek aan kennis van zaken en aan invoelingsvermogen.
Het toekennen van een groene baret aan alle landmachtmilitairen is te vergelijken met het uitreiken van de befaamde gele trui aan iedere fietser die een rondje om de kerk heeft gemaakt. De achteloosheid waarmee dit alles gebeurt, is het gevolg van een consequent antimilitaire tendens op ieder niveau.
Dat begon in Nederland reeds voor de oorlog met de pacifistische stroming van het ´gebroken geweertje´ en de leuze ´Geen man en geen cent voor de krijgsmacht´. Wel, dat hebben we geweten in 1940. Ons leger, hoewel numeriek in de meerderheid, onze luchtmacht en onze marine waren geen partij voor de voortreffelijk getrainde en bewapende Duitse nazi-horden. Ook tegen de Japanners hadden we in 1942, in het voormalige Nederlands-Indië, niets in te brengen. Je zou zeggen dat dit harde lessen zijn geweest.
Orions
De recente bezuinigingen bij Defensie passen naadloos in dit tijdsbeeld. Drie militaire vliegvelden en twee complete kazernes moeten worden opgeheven. Hele krijgsmachtonderdelen zullen verdwijnen, zoals het beroemde Squadron 320, met de unieke viermotorige Orions van de Marine Luchtvaartdienst op het vliegveld Valkenburg.
Die Orions, volgebouwd met de meest geavanceerde elektronische opsporingsapparatuur, kunnen overal ter wereld worden ingezet. Ze vlogen zowel boven oceanen, waar ze speurden naar onderzeeboten, boven de Antillen, waar ze jacht maakten op drugstransporten, als boven de woestijnen van Afghanistan op zoek naar Al-Qaeda-terroristen.
Tegen de achtergrond van deze ernstige zaken in onze steeds gevaarlijker wordende wereld lijkt een ruzie over de kleur van een baret misschien onbelangrijk, maar in feite wordt hier een aanslag gepleegd op de motivatie van een van de beste legeronderdelen. Het getuigt in wezen van de minachting die onze overheid heeft voor juist dat bedrijf dat in tijden van rampspoed altijd met groot levensgevaar de vreselijke gevolgen van politiek onbenul moet zien recht te zetten.
Alle links georiënteerde milieubewegingen staan thans vermoedelijk te juichen. Mode-ontwerper Frans Molenaar, die juist zo´n énig soldatenpakje met schattige frisgroene baretjes had ontworpen, wordt bedreigd door boze commando´s. En karakterloze gemeentebesturen krijgen planologische orgasmen bij het idee dat ze straks al die vliegvelden en militaire terreinen met Vinex-bouwscis kunnen volplempen. Maar de zin van dit alles gaat de beste soldaten van ons land allemaal boven de (groene) pet.
Ed2k
|
|
|
matrix
901 Posts
|
Posted?-?16 Aug 2003?:? 14:45:59 ? ?
|
| Daarom lag ik ook heel hard om het feit dat een rechtse regering nu veel verder gaat dan ooit een kabinet met de PvdA heeft gedaan. De PvdA had waarschijnlijk ook hard bezuinigd maar had waarschijnlijk toch gekozen om zoveel mogelijk mensen in dienst te houden en niet voor de JSF. |
|
|
|
50plus
Wallis and Futuna Islands
13169 Posts
|
Posted?-?16 Aug 2003?:? 14:47:40 ? ? ?
|
En zo is weer een symbool om zeep gebracht,
het weg met ons klinkt helder en duidelijk,
maar niemand organiseert een mars,
een protestbijeenkomst of een andere aansprekende aktie.
Wie de waarheid zoekt,
zal menig leugen vinden
|
|
|
|
| ? |
?Topic? |
? |
|
|
?
?De groene baret
