|
dan_the_trafficman
Gewaardeerd Forumlid
Netherlands
84 Posts
|
 Posted?-?04 Apr 2003?:? 23:26:19 ? ?
|
De migratiemagneet
Aantrekkelijke uitkeringen, sociale huisvesting en bijna gratis gezondheidszorg blijven kansarme migranten naar Nederland lokken. Het verzorgingsstelsel draagt ertoe bij dat veel nieuwkomers werkloos blijven en op kosten van de samenleving leven. Dat ondermijnt de verzorgingsstaat. Een sociale en economische tijdbom.
Niet eerder in de geschiedenis vestigden zich in korte tijd zo veel buitenlanders in Nederland als de afgelopen decennia. De overgrote meerderheid komt uit arme landen en heeft weinig opleiding. Elke tien, twaalf jaar neemt de Nederlandse bevolking met één miljoen mensen toe. Driekwart van die toename komt voor rekening van niet-westerse allochtonen. Dit veroorzaakt een grote druk op de samenleving in Nederland, veruit het dichtsbevolkte land van Europa.
Het minder zichtbare beslag op het sociale stelsel is minstens zo groot. De ondernemende, ambitieuze migranten niet te na gesproken: ook van de economische integratie komt niet veel terecht.
Allochtonen zijn gemiddeld drie tot vier keer zo vaak werkloos als de traditionele bevolking. De Raad voor Werk en Inkomen constateert dat het werkloosheidspercentage onder de tweede generatie allochtonen even hoog is als onder de eerste generatie. Werkende allochtonen melden zich meer ziek en belanden drie keer zo vaak in de WAO dan andere werknemers, Turkse vrouwen zelfs 4,5 keer zo vaak. Er zitten verhudingsgewijs zeven keer meer allochtonen dan autochtonen in de bijstand.
Ook als de overmaat aan criminaliteit onder jonge allochtonen, het gegeven dat de Blijf van mijn Lijf-huizen voor 60 procent door allochtone ovrouwen worden bevolkt en de allochtone overconsumptie van medische voorzieningen buiten beschouwing blijven, valt de balans al verregaand negatief uit.
Nederland immigratieland kent voornamelijk verliezers. Niet alleen wordt de samenhang in de samenleving ondermijnd, de gevolgen voor de samenleving zijn ook in geld uitgedrukt vrijwel uitlsuitend negatief. De jaarlijkse kosten lopen in de miljarden euro's - minstens enkele procenten van het nationaal inkomen. Zonder de aanhoudende immigratie van kansarmen zou de Nederlandse staatsschuld een overzichtelijk probleempje zijn.
Zonder dit type immigratie had ook het royale Nederlandse verzorgingssysteem het met wat ingrepen nog wel even kunnen volhouden. Maar zoals het nu gaat, ontkomt de verzorgingsstaat Nederland er niet aan het systeem versneld de saneren en de toegang goeddeels te beperken tot wie heeft bewezen een bijdrage aan de samenleving te kunnen en te willen leveren.
INKOMEN
Het kan geen toeval zijn dat het begin van de massale immigratie naar Nederland samenviel met de voltooiing van de verzorgingsstaat zoals wij die nu kennen. In 1963 kwam de Algemene Bijstandswet tot stand, in 1967 trad de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) in werking. De verzorgingsstaat Nederland garandeerde al zijn inwoners een inkomen en vezekerde alle werknemers tegen ziekte en arbeidsongeschiktheid.
In diezelfde jaren zestig begon het Nederlandse bedrijsleven met instemming van de overheid werknemers aan te trekken uit Turkije en Marokko, om, zoals dat heet, zwaar en onaantrekkelijk werk op zich te nemen dat Nederlanders niet meer wilden doen. Wat vaak onvermeld blijft, is dat er voor Nederlanders ook geen noodzaak was om dat werk nog te doen - juist omdat via overheidsregelingen altijd wel een inkomen werd verstrekt.
In de jaren tachtig en negentig zou niet-werken door aanvullende uitkeringen, gemeentelijke bonussen en huursubsidies financieel zelfs aantrekkelijker worden dan het aannemen van een laagbetaalde baan. Veel Nederlandse ingezetenen geven inmiddels de voorkeur aan een uitkering - gastarbeiders uit de jaren zestig en zeventig, hun kinderen en hun partners nog vele malen vaker dan autochtonen.
De gastarbeid rekte hooguit het leven van ten dode opgeschreven bedrijven met een paar jaar. Maar de samenleving kreeg de rekening, in de vorm van uitkeringen, zorgkosten en een enorme volgmigratie. Van de kinderen en kleinkinderen van de gastarbeiders haalt 80 procent hun veelal ongeschoolde huwelijkspartner uit de traditievaste land- en bergstreken waar hun vaders en grootouders ooit vandaan kwamen. Jongens halen gedienstige, verzorgende meisjes, en meisjes worden met zachte of harde dwang aangespoord om via een huwelijk neven of dorpsgenoten een bestaan in Nederland te bieden.
De Nederlandse verblijfsvergunning is zo veel waard, dat mannelijke huwelijkspartners die zich in Nederland willen vestigen, bereid zijn te betalen voor een huwelijk-annex-verblijfsvergunning om zich zo de toegang te verschaffen tot de Nederlandse arbeidsmarkt en in veel gevallen tot de Nederlandse verzorgingsstaat. Eenvijfde van de Turken en Marokkanen in Nederland bestaat uit tieners. Als ook zij in vier van de vijf gevallen een partner uit het herkomstland halen, zullen de komende tien jaar meer dan honderdduizend huwelijkspartners naar Nederland komen. Tenzij het volgende kabinet bereid is om maatregelen te treffen als die in Denemarken.
__________
HET DEENSE MODEL
Denemarken heeft een verzorgingstelsel dat anders is georganiseerd dan het Nederlandse, maar ook wordt gekenmerkt door een hoog beschermingsniveau. Ook in Denemarken belanden veel immigranten in werkloosheidsregelingen. Vorig jaar stemde het Deense parlement in met verscherpte maatregelen voor de toegang van nieuwkomers, zowel voor de vestiging in Denemarken als voor de toegang tot het sociale stelsel. Hoogopgeleide buitenlanders komen het land wel makkelijker binnen dan voorheen. Asielzoekers kunnen worden teruggestuurd als het in het herkomstland veilig is. Het halen van huwelijkspartners kan alleen als beide partners 24 jaar zijn, waarbij voor de Denen ook speelt dat ze gedwongen huwelijken uit mensenrechtelijk oogpunt verwerpelijk vinden. De halende partner moet 7.000 uero storten als waarborg voor als het huwelijk mislukt.
Nieuwkomers krijgen de eerste zeven jaar een lagere uitkering dan Denen en dan wie al langer in het land is. Een permanente verblijfsvergunning is er ook pas na zeven jaar en wordt alleen gegeven als de immigrant het voorgaande jaar geen uitkering had en een inburgeringscursus heeft voltooid. Om de Deense nationaliteit te verkrijgen - na negen jaar -, moet de immigrant onder meer papieren kunnen tonen waaruit blijkt dat hij of zij Deens spreekt en leest, en de Deense samenleving kent en erkent.
__________
De huwelijksmigratie uit de voormalige gastarbeiderslanden vormt maar een deel van de migratiestroom uit niet-westerse landen. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) verwacht dat het aantal niet-westerse allochtonen in Nederland, nu 1,6 miljoen in getal, tot 2010 met nog eens bijna 420 duizend toeneemt. Wat erder misging met veel Turken en Marokkanen, dreigt in zekere mate ook voor veel nieuwere niet-westerse immigranten, zoals Irakezen, Somaliërs, Afghanen, Iraniërs en Pakistanen, al ligt het opleidingsniveau onder deze immigranten gemiddeld hoger dan onder de gastarbeiders en hun nazeten. Toch slaagt volgens het Jaarboek Minderheden 2003 slecht 35 procent van de asielzoekers die mogen blijven erin betaald werk te vinden.
Syp Wynia
Het bovenstaande is het eerste gedeelte van het artikel 'De migratiemagneet', zoals dat verscheen in het weekblad Elsevier van 5 april 2003.
|
|
|
?
?De migratiemagneet- door Syp Wynia
