| Author |
 Topic |
|
|
Forumbeheerder
Ere Forumlid
Netherlands
14239 Posts
|
 Posted-12 Dec 2004: 21:29:33    
|
| In deze thread worden live-verslagen weergegeven van onze verslaggever die aanwezig is bij de EU-beraadslagingen die moeten leiden tot een beslissing of met Turkije al dan niet onderhandelingen geopend worden over de toetreding van Turkije tot de EU. |
|
|
Peter-Vincent
Ere Forumlid
Israel
2867 Posts
|
Posted-17 Dec 2004: 01:08:53
|
BRUSSEL donderdag
Nadat Premier Balkenende deze week diverse Europese hoofdsteden aan heeft gedaan om de meningen te peilen van diverse staats- en regeringsleiders is vanavond in Brussel de Europese Raad begonnen waar er een beslissing moet vallen over het al dan niet vast stellen van een datum waarop de EU met Turkije in onderhandeling kan treden.
In de wandelgangen van het triestige raadsgebouw aan het Schumanplein was te vernemen dat de onderhandelingen zullen aanvangen op 3 oktober 2005. Dat men er zo snel uit zou zijn was enerzijds te verwachten wegens het lobbywerk dat Balkenende deze week in de hoedanigheid van halfjaarlijks voorzitter van de EU verichtte. Tijdens het diner vanavond zouden er nog een aantal plooien met onder andere Cyprus zijn gladgestreken.
Het niet laten slagen van deze Europese ambitie zou een blamage betekenen
door het prestige van de EU dat zegt mensen te willen verenigen.
Deze middag had Balkenende nog een ontmoeting met de Turkse premier Erdogan
in een Brussels hotel, van waaruit Erdogan de ontwikkelingen op de voet volgt.
Eigenlijk was het al een uitgemaakte zaak. De Europese Commissie rapporteerde reeds aan de Europese staats- en regeringsleiders dat Turkije zou hebben voldaan aan de voorwaarden die gesteld waren om tot onderhandelingen met Turkije te komen. Turkije zou tal van hervormingen hebben doorgevoerd op het gebied van onder andere de mensenrechten. Dat dit vooralsnog veelal hervormingen en modellen op papier zijn scheen de Europese Commissie niet te deren.
Ook het Europees Parlement gaf deze week een positief advies.
Dat dit betekent dat Turkije morgen of volgend jaar lid wordt is zeker niet het geval.
In de Europese begroting is er voor een Turkse toetreding de eerstkomende tien jaar geen plaats ingeruimd.
Bovendien moet aan het eind van de onderhangelingen met Turkije nog blijken of ze daadwerkelijk aan alle voorwaarden hebben voldaan, pas dan zou er toetreding kunnen volgen. Toch heeft deze nakende beslissing op zijn minst de schijn tegen
dat er nogal lichtjes is omgsprongen met de voorwaarden voor onderhandelingen met Turkije. Voormalig Europees uitbreidingscommissaris Verheugen, een Duitse sociaal-democraat, heeft vaak tegen beter weten in Turkije voortdurend de hand boven het hoofd gehouden als bleek dat er feitelijk niet aan alle voorwaarden werd voldaan. Het gaat in deze dan ook meer om een puur politieke beslissing dan een beslissing die op inhoud is genomen.
Het politieke prestige van de EU heeft in ieder geval te kennen gegeven zichzelf een belangrijkere plaats toe te dichten dan de mening van de gemiddelde Europeaan.
Wie zich in de Turkse steden begeeft, waant zich in een westerse omgeving, maar eens de steden verlaten te hebben en aangekomen in de bergen of aan de grenzen met Syrie en Irak wordt duidelijk dat de ambitie tot uitbreiding toch echtwel Europees grensoverschrijdend is. Of deze grensvervaging ten goede zal komen van alle Europeanen is de vraag. Tal van sceptici vragen zich af of het langzamerhand geen tijd wordt om alvast te beginnen werken aan een necrologie over de EU .
|
Edited by - Peter-Vincent on 17 Dec 2004 01:11:23
|
|
|
|
Peter-Vincent
Ere Forumlid
Israel
2867 Posts
|
Posted-17 Dec 2004: 02:01:25
|
Brussel, donderdag
Alom hartelijkheid bij de begroeting door Premier Balkenende en Buitenland minister Bot van hun Europese collega's die vanavond aankwamen in het gebouw van de Europese Raad in Brussel. De Luxemburgse premier Jean Claude Juncker
knuffelde letterlijk eindeloos onze bewindslieden, de Ierse premier Ahern kon het grappen maken weer niet laten, de toevallig passerdende voorzitter van het Europees Parlement Borell werd door premier Balkenende letterlijk achterna gelopen om hem toch even de hand te kunnen schudden. Onder het grijnzend oog wwerd de mantel van Silvio Berlusconi op theatrale wijze door een medewerker van zijn schouders genomen. De scene had nog het meeste weg van een goeie ouderwetse maffiafilm.
Al bij het binnentreden van de hal in het raadsgebouw had de Italiaanse premier een lach op zijn gezicht die zo breed is als de lengte van Italie. De immer ondeugd uitstralende Berlusconi is en blijft een kwajongen waarmee je hartlijk blijft lachen.
Het was al te merken bij de begroeting, maar de rol van Nederland als tijdelijk voorzitter van de Europese Unie wordt internationaal alom geroemd.
Ongeacht de mening over de inhoud van de besluiten, moet worden gesteld dat er achter de schermen druk diplomatiek verkeer is geweest om het heikele thema
dat de toetreding van Turkije toch is, al tijdens het diner van vanavond rond te hebben.
Het onderwerp is trouwens al veelvuldig aan de orde geweest tijdens de maandelijkse vergaderingen van de Europese ministers van Buitenlandse Zaken.
Onze huidige minister van Buitenlanse zaken kent immers de klappen van de Europese zweep. Voordat hij minister werd is hij jarenlang permanent vertegenwoordiger ( ambassadeur), geweest namens Nederland bij de Europese Unie. Tijdens dit ambassadeursschap onderhandelde hij namens Nederland in talloze dossiers. Zijn ongelimiteerde dossierkennis vermengd het kennis en kunde met betrekking tot het Europese schaakspel maakte hem tot een geducht tegenstander voor zijn collega ambassadeus tijdens zware besprekingen.
Als geen ander herinnert ook hij zich de vaak tot diep in de nacht durende vergaderingen van de Europese Staats- en Regeringsleiders.
De toppen in Berlijn en Nice zullen dan ook niet licht uit zijn gedachten verdwijnen.
Tijdens de top van Berlijn in maart 1999, duurde het tot zeven uur in de ochtend alvorens men tot overeenstemming kwam over het Europese financiele Landbouwbeleid. Nederland kwam zeer goed uit de strijd en mede dankzij Bot
werd de Nederlandse belastingbetaler veel geld bespaard,
Tijdens de top van Nice in december 2000 duurde het tot 6 uur in de morgen, maar het met trots gepresenteerde verdrag bleek talloze passages te bevatten die zo zou later blijken, er nooit in hadden gestaan als de ministers niet zo moe vergaderd waren. Dit alles vond overigens ook nog plaats in een sfeer waarin
de staats- en regeringsleiders zich allerminst beleefd ten op zichte van elkaar gedroegen. Naar verluid zouden er achter de gesloten deuren van de vergaderzaal tal van persoonlijke verwensingen naar elkaars hoofd zijn geslingerd. Het uiteindelijke gammele verdrag dat andere andere over de zetelverdeling per land in het Europees parlement ging is louter tot stand gekomen door onderlinge koehandel over vaak irrelevante zaken en de persoonlijk druk die de Franse President Chirac uitoefende, die weigerde de vergadering te stoppen alvorens men tot een verdrag zou komen.
Dat dit verdrag er ook feitelijk is gekomen is dan ook voornamelijk de schuld van de nationale parlementen die het en masse goedkeurden.
Na Nice hadden de regeringsleiders zich in ieder geval 1 ding voorgenomen; dat het beter was om geen verdrag te sluiten dan een slecht verdrag.
Men kan van huidig besluit inzake Turkije vinden wat men wil, men kan het goedvinden of men kan het afwijzen, maar feit is en blijft dat als het op internationale diplomatie aankomt Nederland een topprestatie heeft geleverd. Het heeft op alle fronten het van alle kanten falende Franse voorzitterschap maar ook het wankele Italiaanse voorzitterschap voorbijgestreefd. Nederland heeft bewezen in staat te zijn om moeilijke kwesties via voorafgaande diplomatieke inspanningen en bilaterale gesprekken de baas te kunnen.
Ook de persoonlijke inbreng van Minister Bot wordt alom gewaardeerd. In de wandelgangen van het raadsgebouw in Brussel hoor je louter lovende kritieken
op deze diplomaat puur sang. Zijn scherpzinnigheid en zijn vermogen om het spel van het politiek pokeren dat wordt gespeeld door ander landen, te doorzien is slechts weinigen gegeven.
Toch blijft het jammerlijk dat het besluit om met Turkije de onderhandelingen aan te vangen weliswaar politiek gedragen wordt, maar dat de burger er anders over denkt.
Het zou niet het eerste besluit van Europa zijn waarbij de burgers geconfronteerd worden met feiten waarzij zich allerminst gelukkig bij voelen. Of dit goed is voor het democratisch gehalte van Europa mag betwijfeld worden. Europa staat al ver af van de burger, het loopt het risico nog verder verwijderd te geraken als de burger zich buitengesloten blijft voelen.
|
Edited by - Peter-Vincent on 17 Dec 2004 02:01:54
|
|
|
|
|
Janneke
Ere Forumlid
Antigua and Barbuda
9004 Posts
|
Posted-17 Dec 2004: 21:09:37
|
Nou, dat ziet er al een stuk beter uit dan je eerste column hier op het forum... trouwens, de stukken op de SdV ook. Of de gemiddelde burger er iets van snapt of wil snappen, is een andere vraag... Deze willen graag weten wat de toetreding van Turkije concreet voor het dagelijks leven betekent.
Ik vraag me trouwens af of er - zal ongetwijfeld - vanuit Turkije ook geluiden zijn dat de toetreding onwenselijk is en hoe breed die stroming is.
Daarnaast is het niet uitgesloten dat er in de loop van de tijd een politieke verschuiving in Turkije plaatsvindt, waardoor de onderhandelingen in een ander daglicht komen te staan.
------------------------------
STEUN DE STAAT DER VRIJHEID
www.staatdervrijheid.nl
------------------------------------------------
https://home.uni-one.nl/krienskatten//mail_voor_geert.htm
------------------------
|
Edited by - Janneke on 17 Dec 2004 21:11:43
|
|
|
|
|
Peter-Vincent
Ere Forumlid
Israel
2867 Posts
|
Posted-18 Dec 2004: 00:19:17
|
Brussel, vrijdag 17 december
Turkije heeft gematigd postief gereageerd op het feit dat dit land op 3 oktober 2004
kan aanvangen met de onderhandelingen om het EU lidmaatschap te bekomen.
De Turkse regeringsdelegatie had opnieuw haar kamp opgeslagen in het Conrad Hotel vlak bij de chiqueste winkelstraat van Brussel, de Avenue Louise. Vanuit dit hotel volgde de Turkse delegatie de ontwikkelingen in het gebouw van de Europese Raad, dat een paar kilometer verderop gelegen is. Premier Balkenende en Premier Erdogan hebben gisterenavond, vannacht en vanochtend urenlang met elkaar gesproken nadat de 25 lidstaten gisterenavond het besluit namen om Turkije
toe te laten tot de onderhandelingstafel. Het eindigde vandaag in een feestje dat ook letterlijk niet voor de camera's gevierd mocht worden. Het ontkurken van de champagneflessen mocht hoe dan ook niet in beeld worden gebracht en vond ook plaats achter gesloten deuren. Wellicht heeft premier Erdogan tijdens zijn aanwezigheid in de raad als belijdend moslim het glaasje champagne dan ook afgeslagen, wat bovennal zeker niet in beeld gebracht mocht worden om een nieuwe rel te voorkomen. Ondanks dat de EU prat gaat op haar transparantie zullen we dit nooit te weten komen.
Turkije heeft mondeling toegezegd, (zij wenste die verklaring niet schriftelijk af te geve) dat zij Grieks Cyprus mog voor de onderhandelingen over de toetreding volgend jaar oktober, volkenrechtelijk zal erkennen. Dit was voor Turkije zeer moeilijk te slikken omdat zij juist diegenen zijn geweest die het Turkse deel van Cyprus decennia geleden bezette en er een zelfstandig pseudo-staatje van maakte.
Zij nemen het de christelijke Cyprioten ernstig kwalijk dat zij in een referendum tegen een hereniging met Turks Cyprus hebben gestemd ondanks zware druk van de Verenigde Naties in de persoon van Secretaris Generaal Kofi Annan, maar ook onder druk van de EU om toch maar voor de hereniging met Turks Cyprus te stemmen.
Maar de Grieks Cyprioten kozen democratisch voor een andere weg, die van de verdeeldheid van het eiland. Dit resoluut neen van de Grieks Cyprioten, verzwakte gisteren en vandaag wel hun positie aan de vergadertafel. Veel EU lidstaten nemen het de Grieks-Cyprioten nog steeds erg kwalijk dat zij "neen" tegen een hereniging stemden. Vandaar dat de politieke druk op Cyprus vandaag uitermate groot was om in te stemmen met een mondelinge toestemming van Turkije om Grieks Cyprus voorafaande aan de toetredingsonderhandelingen te erkennen.
Naar Europese begrippen was de houding van Turkije erg arrogant. Die houding is
mede te verklaren op grond van de historische fierheid die de Turken hebben. Deze historisch ingegeven emotie kan op ons raar overkomen, maar voor de Turken is het erg normaal. Zij waren het immers die eeuwen lang het grote Ottomaanse Rijk bestuurden dat zowat het hele midden-oosten besloeg en ook zij waren het die te vuur en te zwaard andere relgies verdrongenn en er de islam voor in de plaats stelde, dit tot diep in China.
In deze tijd volgen veel door de Turken verislamiseerde staten zoals de landen in Centraal-Azie, maar ook het nabij gelegen Albanie het voorbeeld van het huidige Turkije door de islam een minder belangrijke plaats te geven in de openbare samenleving op grond van de scheiding van religie en staat.
Deze vorm van staatsrechtelijke secularisatie binnen de islam gekend onder de term "Kemalisme", is vernoemd naar de stichter van het huidige seculiere Turkije, Kemal Ataturk.
Het stelt de samenlevingen in die landen in staat op mee te gaan in de vaart der volkeren, maar de islamitische tradities en culturen, zeker bij de laag opgeleidde mensen, is maar moeilijk uit hun dagelijks bestaan te weren, daar de islam bepalend is voor de leefwijze van ieder belijdend moslim . Zodoende blijft de islam sterk aanwezig en zal altijd op gespannen voet staan met een vrije en seculiere samenleving.
Met deze wetenschap is het dan ook moeilijk te verdedigen dat op basis van rationele
argumenten en op basis van historisch besef, de EU vandaag de deur heeft open gezet voor Turkije.
Niet omdat we de mensen in Turkije individueel geen voorspoed gunnen, er is bijna niets kwalijkers dan iemand iets te misgunnen, maar omdat de culturen van het huidige Europa en Turkije vooralsnog verschillen van dag tot nacht.
In tegenstelling tot de andere lidstaten die op 1 mei van dit jaar tot de Europse Unie toetraden en de twee kandidaat-lidstaten te weten Roemenie en Bulgarije , die vandaag de toezegging hebben gekregen om op 1 januari 2007 tot de Unie te mogen toetreden, is het voor Turkije nog allerminst zeker dat zij over 10 jaar daadwerkelijk mogen toetreden.
De afspraken die vandaag zijn gemaakt zijn dan ook afspraken met een open einde, want als aan het eind van de rit blijkt dat Turkije niet voldoende is omgevormd tot een staat die volledig Europees getint is, dan zou volgens de huidige voorzitter van de Europese Unie, Balkenende, het feest niet doorgaan. Ook Turkije kan halverwege de reis naar het lidmaatschap altijd nog afhaken. Eigenlijk wordt de eindbeslissing
doorgeschoven naar de volgende generaties van landsbestuurders. Veel hangt af van hoe de verhouding tussen de islamitische wereld en het westen zich zal ontwikkelen. Het besluit dat op deze top is gevallen is eerder een compromis te noemen tussen de huidge lidstaten onderling, dat uitgesproken voor- en tegenstanders kent, dan het een compromis is tussen de gehele EU en Turkije.
De VS zijn een groot voorstander van toetreding, niet omdat zij Turkije zo graag zien als Europese staat, neen, zij hopen er stiekum op dat het de nu al grote verdeeldheid binnen de unie op het gebied van buitenlands beleid alleen maar verder zal toenemen. Vanuit het perspectief van de VS gezien, maar eveneens vanuit nuchter Europees perspectief kun je ze ook geen ongelijk geven. Europa heeft talloze malen stank voor dank betuigd. Alle Europese regeringsleiders vergaten op de historische EU uitbreidingstop te Dublin, op 1 mei van dit jaar allemaal te vertellen dat de EU eigenlijk is begonnen met de massale Marshall hulp uit de Verenigde Staten die het straatarme Europa na de Tweede Wereldoorlog weer economisch op de been moest helpen. Bedragen, vele malen groter dan wat de EU nu investeert in de recentelijk toegetreden lidstaten, werden door de Amerikaanse belastingbetaler opgehoest en in het Europa gestoken dat zich nu zo vaak afzet tegen haar bevrijder
en helper in de toenmalige nood. Alleen de Italiaanse premier Silvo Berlusconi
refereerde op de top en uitbreidingsceremonie in Dublin aan dit historisch gegeven.
In daden laten nu alleen Nederland, Groot-Brittanie, Polen, de Baltische Staten en Italie nog iets van die blijvende band blijken. Het pro-Amerikaans gehalte in Oost-Europa groter dan bij ons. Zij herinneren zich nog maar al te goed het communistisch juk dat mede door blijvende druk van de VS van hun schouders viel.
Het gebrek aan visie en historisch besef was ook bij de top van vandaag te zien.
Al noemde premier Balkenende het een historische dag, vastgesteld moet worden dat hij daar weliswaar gelijk in heeft, maar hoogstwaarschijnlijk met een andere betekenis dan er feitelijk aan gegeven moet worden. De nieuwe voorzitter van de Europese Commissie, de Portugees, Manuel Barosso refereerde aan de scepsis onder de meerheid van de bevolking van de huidige EU lidstaten, door te zeggen dat Turkije de harten zal moeten winnen van de Europeanen en dat het nu aan Turkije is om zich te bewijzen en dat bovendien de Europeanen warm moeten worden gemaakt
voor het Turkse lidmaatschap. Het heeft op zijn minst toch allemaal de schijn van een soort van paternalisme jegens de Europese bevolking.Het politieke establishment zal wel vertellen wat goed is voor de bevolking. Dit komt eigenlijk neer op een pure minachting van de publieke opinie, lees de kiezer. Kort samengevat kan het besluit dat de EU regeringsleiders verdragsmatig wel verdedigd worden, maar louter op politiek-theoretische gronden, op democratische gronden is dat toch een heel ander verhaal. In Frankrijk moest er zelfs deze week een toespraak van de Franse President Chirac aan te pas komen om de absolute meerderheid van de Franse bevolking die tegen een uitbreiding van de EU met Turkije is, te overtuigen van de persoonlijke visie van de Franse President.
Ieder weldenkend mens hoopt dat zijn medemens in voorspoed kan leven zonder geteisterd te worden door armoede of oorlog. Maar ieder weldenkend mens dient eveneens te beseffen dat een idealistisch geinspireerde harmonie van landen wel eens kunstmatig van aard kan zijn. Kunstmatige harmonie of opgelegde harmonie geeft altijd aanleiding tot frictie en frustraties waarvan de gevolgen soms erg desastreus kunnen zijn. Natuurlijk zijn er ontsnappingsmogelijkheden
voor Europa om aan een lidmaatschap van Turkije te ontkomen, want zo slim
waren de regeringsleiders dan ook wel weer. Zij kunnen op grond van de vandaag opgestelde conclusies nooit de verantwoording krijgen toegespeeld mocht een daadwerkelijke toetreding van Turkije tot de EU fout lopen. Want ook een grot aanntal regeringsleiders beseffen dat er tal van scenrario's denkbaar zijn in de komend tien jaar en dat een "goede" verhouding met deg ematigde islamtische wereld verder onder druk kan komen te staan als men er bijvoorbeeld niet in slaagt het islamitisch terrorisme als mede het islamitisch reveille stevig de kop in te drukken. Met het mogelijk wegvallen van de invloed van de militairen in Turkije, die immer de democratie bewaakten en nog niet zo lang geleden keihard optraden tegen islamitisch fundamentalisme en communistische oprispingen, is het land zelf ook mogelijk een prooi voor een interne tweedeling tussen westers georienteerden enerzijds en islamtisch georienteerde inwoners anderzijds . Een recente opheffing van het verbod op topless zonnen in de badplaatsen doet hier niets aan af! De recente aanslagen in Turkije die door Turkse moslim-terroristen zijn gepleegd zijn hiervoor dan ook een typerend voorbeeld.
Zoals ik reeds in mijn vorige stukken beschreef, is er, of je jezelf nu in het besluit van deze top kan vinden of niet, groot diplomatiek werk verricht door het Nederlandse voorzitterschap. Zelden of nooit is er zo weinig voelbare ruzie en tweespalt geweest
tussen de lidstaten onderling, zelfs, nadat er op 1 mei nog eens tien nieuwe lidstaten erbij zin gekome, dat de kans op interne verdeeldheid alleen nog maar groter maakte.
Onze regering en haar diplomaten hebben vandaag bewezen internationale top-diplomatie aan de dag te kunnen leggen die nog maar zelden is vertoond.
Het is een gekend maar niet altijd een erkend gegeven dat Nederlanders, en in dit geval minister Bot en premier Balkenende duchtig achter de schermen hebben gewerkt om tot de resultaten van vandaag te komen, waarbij zelfs de grootste scepticus met betrekking tot een eventueel Turks lidmaatschap nog op een of andere manier de vergaderzaal met een opgelucht hart en opgeheven hoofd kon verlaten.
Het neemt niet weg dat niet overal de uitkomsten van vandaag begrepen zullen worden, en het blijft ook vaak gissen naar de intenties van veel betrokkenen politici.
Want ook in Europa probeert men de boel bijeen te houden.
Er was in ieder geval massale belangstelling van de Turkse pers. Meer dan 285 Turkse journalisten, waaronder veel vrouwen, waarvan er geen enkele een hoofddoek droeg, waren naar de top gekomen. Zoals gebruikelijk bij Europese toppen en informele raden kregen de journalisten een presentje van het voorzitterschap, in dit geval Nederland. Een beker (waaruit Turkse koffie gedronken kan worden, een wegwerpcamera met het Nederlandse EU logo ( hebben we in ieder geval nog iets om weg te smijten) alsmede een dikke sjaal en een wollen muts, waarvan de sjaal kan dienen als hoofddoek en de muts niet zou misstaan
als je naar de moskee wilt gaan. Al met al is er stevig rekening gehouden met de eventuele komst van Turkije, wiens journalisten duizend maal vooruitstrevender, vrijer en moderner zijn dan de gemiddelde Turkse plattelandsbewoner.
Waarschijnlijk gaan we volgend jaar weer met zijn allen op vakantie naar de Turkse riviera omdat het zo goedkoop is en de mensen zo vriendelijk zijn.
Het doet me denken aan de verhalen over de vakantieliefdes, eenmaal terug uit vakantie bleek de liefde toch niet zo diep te zitten als men onder de warme zon wel dacht. Vrienden voor het leven, maar partners voor heel even!
|
Edited by - Peter-Vincent on 18 Dec 2004 00:20:14
|
|
|
|
|
keesh
Geinteresseerd Forumlid
Netherlands
31 Posts
|
Posted-09 Sep 2006: 19:21:02 
|
Europa houdt op bij de Bosporus. Het oude Constantinopel ("Istanbul") met Europees achterland hoort er wat mij betreft bij. De rest van Turkye is zo islam als een halve maan met hoofddoek, afgezien misschien van een paar steden als Ankara en Izmir. Dat krijg je er niet zomaar uit. Als de overgrote achterlijke meerderheid in Turkye echt iets te zeggen zou krijgen, wordt daar sharia ingevoerd. Dat is uitdrukkelijk niet in lijn met welke Europese constitutie dan ook. Die meerderheid staat onze Westerse levensstijl uitgesproken vijandig tegenover.
Aan de andere kant: zolang de meerderheid niets te zeggen heeft en de opvolgers van Ataturk de macht in handen houden, is het niet mogelijk van democratie te spreken. Hoe dan ook, als Europa zich aan de huidige richtlijnen voor toetreding houdt, is er in afzienbare tijd geen mogelijkheid. De Europese meerderheid staat niet bepaald te trappelen. Waarom is de tendens van de EG top daar niet mee in lijn ? Zijn dat wel democraten, of wat moeten wij er van vinden ? Misschien dubbel spel van politiekemerds ?
Het is mij onduidelijk waarom Bolkesteijn c.s. moeilijk doen over eventuele toetreding van verdere Oost-Europese landen. Deze hebben een voorgeschiedenis die zeer verwant is met de onze, naar mijn smaak meer nog dan Duitsland of Spanje. Vooral in Wit-Rusland (Belarus) worden natuurwetenschappen en technologie op hoog niveau bedreven. De opleidingenstruktuur, doet op zijn zachtst gezegd niet voor de onze onder. Natuurwetenschappers hoeven niet, zoals in Turkye te worden ge”mporteerd, om van buur Iran maar te zwijgen. |
Een Voltaire arresteert men niet (De Gaulle over Sartre 1968)
|
Edited by - keesh on 09 Sep 2006 19:35:55
|
|
|
|
|
Topic |
|
|
|
New Topic