Anoniem internetten (deel II)

HENK LOMAX - 02 JANUARI 2011

?

?

Tenminste, dit concludeert het bureau Faber Organisatievernieuwing in een -overigens vanuit ICT-technisch oogpunt zeer amateuristische- studie voor de ministeries van Economische Zaken en Veiligheid en Justitie die de afgelopen week is gepresenteerd.

Naast de onmiskenbaar positieve kanten is een mogelijk nadeel van een rechtse regering dat deze wel eens meer gevoelig zou kunnen blijken voor dergelijke adviezen dan een linkse. Propageerde de huidige staatssecretaris van J&V, Fred Teeven (VVD) in het verleden al niet eens de wenselijkheid van centrale opslag van de DNA-profielen van alle Nederlanders?

Uw IP-adres verbergen wordt nu dus uiterst verdacht! Daarom moet het internetverkeer integraal op inhoud worden gemonitored onder gebruikmaking van? deep packet inspection technieken. Vervolgens moeten uit deze data? profielen worden samengesteld die iemand, zonder dat deze een misdrijf heeft gepleegd, zomaar tot verdachte kunnen maken. Rechercheren in je luie stoel vanachter je PC; de natte droom van alle opsporingsdiensten.

Het kan natuurlijk niet zo zijn dat je internetcriminaliteit bestrijdt door de burgerrechten van de gehele bevolking te schenden en daarmee iedereen tot verdachte maakt. Deze vormen van criminaliteit bestrijd je namelijk door aktief de aanbieders van illegale content op te sporen en te vervolgen. Maar dat is blijkbaar te veel werk. Zeker voor het apparaat dat niet eens in staat?is om meer dan 30% van geweldsmisdrijven op te lossen maar wel de illusie koestert dat echte criminelen zich onbevangen openlijk op het internet affficheren.

In het eerste deel van mijn handleiding over anoniem internetten heb ik uitgelegd hoe u zich op het web kunt bewegen zonder uw IP-adres prijs te geven.
?
Er zijn 1001 redenen te bedenken waarom men zijn idententeit op het internet zou willen verbergen door het gebruik van anonimiseringssoftware al dan niet in combinatie met dataversleuteling. Hierbij valt? bijvoorbeeld te denken aan bankverkeer, bedrijfsnetwerken, politiek activisme (PVV-sympathieën zijn tegenwoordig al verdacht), islamkritiek (levensgevaarlijk), bezoek aan pornosites, vertrouwelijke e-mail of correspondentie, of toegang tot buitenlandse websites die uw Nederlandse IP-adres niet accepteren.

De Nederlandse overheid, die eind jaren tachtig hevig verontwaardigd was over de gegevensbanken welke door de Stasi over de DDR-burgers waren aangelegd, introduceert inmiddels dezelfde methoden om zijn burgers te bespioneren. Deze overheid vertrouwt ons kennelijk niet, maar moeten wij ons niet eens massaal afvragen of wij diezelfde overheid nog wel kunnen vertouwen. We wonen immers in een land waar per dag meer wordt afgeluisterd dan per jaar in de USA. Het gaat er dus eigenlijk niet eens meer om of je iets te verbergen hebt, maar om je op voorhand te wapenen tegen de ongebreidelde bemoeizucht en gluurderij van de overheid. Hierin loopt de Nederlandse overheid voorop door voor databestanden doorlopend langere bewaartermijnen te stellen dan de Europese Unie van ons vraagt.

De omvang en complexiteit van de voorgestelde dataverzameling zal moeten worden uitbesteed aan het bedrijfsleven, want heeft u ooit wel eens gehoord van een geslaagd overheids ICT-project?
Dit zal tot gevolg hebben dat het verzamelen, ?vaststellen van de criteria en de filtering worden uitgevoerd door particuliere bedrijven. Het is daarbij de vraag in hoeverre de overheid grip kan houden op deze processen, hetgeen een nog grotere bedreiging van burgerrechten zal veroorzaken.

De ontwikkeling van anonimiseringstechnieken zal de wetgeving weliswaar continu voorblijven, maar zal?? wel tot gevolg hebben dat de wetgever steeds meer privacyschendende maatregelen zal treffen. Een vorm van? 'function creep' waarbij de oorspronkelijke doelstelling steeds verder zal worden verschoven door het toevoegen van nieuwe functionaliteit.
?
De enorme voordelen die de digitale technieken ons hebben gebracht dreigen om te slaan in een paranoïde bedreiging van onze privacy, welke flagrant in strijd is met elementaire burgerrechten.

Artikel 13 Nederlandse Grondwet.

Het briefgeheim is onschendbaar, behalve, in de gevallen bij de wet bepaald, op last van de rechter.
Het telefoon- en telegraafgeheim is onschendbaar, behalve, in de gevallen bij de wet bepaald, door of met machtiging van hen die daartoe bij de wet zijn aangewezen.

Artikel 19 van de de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens:

Eenieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid zonder inmenging een mening te koesteren en door alle middelen en ongeacht grenzen, inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.

Artikel 17 van het VN verdrag voor Burgerlijke en Politieke rechten uit 1966:

Niemand mag worden onderworpen aan willekeurige of onwettige inmenging in zijn privéleven, zijn gezinsleven, zijn huis en zijn briefwisseling, noch aan onwettige aantasting van zijn eer en goede naam.
Een ieder heeft recht op bescherming door de wet tegen zodanige inmenging of aantasting.

Dit zou voldoende moeten zijn voor een breed maatschappelijk protest.

Het valt dan ook te hopen dat het regering het rapport van Faber als zijnde niet ter zake en in strijd met de wet terzijde zal leggen.

Henk Lomax


Met dank aan:

Bits of Freedom

Vrijbit