Nederlands Recht als Witwasmachine van Sharia

Arbitragerecht breekt band tussen Recht en Cultuur

Een Nederlandse rechter kan in Teheran niet opeens islamitisch recht gaan spreken. Recht en cultuur zijn onderling sterk verweven en de sharia is gent op de islamitische cultuur. Om dezelfde reden hoort een islamitische arbiter op Nederlandse bodem ook geen recht te spreken. Islamitische cultuur en Nederlands recht vinden daarom hun scheidingsvlak in de arbitrage.

Shariarechtbanken in Nederland niet gevonden

Wanneer de sociale controle binnen een gemeenschap groot is dan zijn de problemen minder zichtbaar. Dan krijgt men ook meer sociaal wenselijke antwoorden op enqutes. En wanneer er dan vervolgens geen probleem te zien is dan hoeft er dus ook geen beleid ontwikkeld te worden. Dat heet dan downplayen.

Sharia in Nederland

[bold, PP]

' We hebben geen aanwijzingen gevonden voor het bestaan van een 'shariarechtbank' in Nederland.' (L.H.G. Bakker et al 23-04-2010):

'Zij [moslims, PP] leven in een westerse democratie en dienen zich, of zij de wetten van de staat nu onderschrijven of niet, naar deze wetten te voegen. Iedere moslim dient voor zichzelf een modus vivendi te vinden aangaande het leven volgens islamitische wetten in een niet-islamitisch land. (Conclusies L.H.G. Bakker et al 23-04-2010).'

Bakker geeft in zijn conclusies de recente moslim attitude na veertig jaren van integratie weer. Het liegt er niet om. Als het al neigt naar integratie, dan wel zeer zuinigjes. Het is echter in volstrekte tegenspraak met assimilatie. Assimileren wordt door de islam dan ook keihard verboden. De sharia blijft daarom wezensvreemd aan het Nederlandse recht behalve als zij dit kan veroveren:

De ideologie van het Muslim Arbitration Tribunal (MAT) Groot Brittanni:

'Perhaps the most important of these [MAT, PP] rules is the Overriding Objective which states that all adjudication will be based on the principles of the Quran, accepted Prophetic practice, the recognized schools of Islamic law, fairness, and efficiency and finally the interests of the parties and the overall public interest.'

Rangorde stappen in een conflict

Overleg tussen partijen kan de volgende stadia doorlopen.

1 Overleg

Overleg tussen partijen leidt tot een compromis.

Anders naar bemiddeling of mediation.

2 Mediation

Mediation is een vorm van conflictbemiddeling door een bemiddelaar tussen twee partijen waartussen de communicatie is verstoord en het vertrouwen is verdwenen. In een vaststellingsovereenkomst wordt een gezamenlijk compromis bereikt. Deze schikking tussen partijen kan ter bekrachtiging aan de rechter worden voorgelegd.

Wordt er geen compromis bereikt dan kan om arbitrage worden verzocht.

NB. De bemiddelaar staat tussen de partijen in. Hij velt geen vonnis.

Overeenkomsten gesloten door shariamediation zijn niet rechtsgeldig maar worden tot nu toe veelal oogluikend als zodanig geaccepteerd. Op basis daarvan komen dan mutaties tot stand bij de uitvoering van de sociale wetten en alle overige wettelijke voorzieningen waarvan de Nederlandse burger gebruik kan maken. Omdat nu autochtone burgers een dergelijke voorkeursbehandeling niet ten deel valt is er een vorm van rechtsongelijkheid ontstaan.

3 Arbitrage

Arbitrage is particuliere rechtspraak buiten de gewone rechter om. Bij overeenkomst kunnen partijen tussen hen bestaande geschillen aan arbitrage onderwerpen. Zij verbinden zich dan ertoe de desbetreffende geschillen voor te leggen aan arbiters (particuliere rechters), die ter zake een voor partijen bindende beslissing geven. Wanneer de beslissing rechtsgeldig is zal deze niet door de rechter ontbonden kunnen worden. Een arbitraal vonnis kan vervolgens bij verzoek aan de rechter ten uitvoer worden gebracht. De rechter is dan feitelijk in dienst van de particuliere arbiter en dient zijn instructies op te volgen.

'Weliswaar kun je zelf kiezen of je je onderwerpt aan de sharia, maar in de praktijk is er weinig keuze. ŽEen Canadese advocaat is duur en, zegt Mumtaz Ali, Žals je je verzet tegen de wetten van Allah, ben je geen moslim meer, dan ben je een godslasteraar, een afvallige.

De sharia in Nederland volgens Nahed Selim

Er zijn sterke aanwijzingen dat de sharia allang binnen het Nederlandse recht opereert en dat er daarom sprake is van parallelle rechtsystemen (Nahed Selim, 2009). Het duidelijkste voorbeeld is polygamie:

' Het gaat erom dat de islamitische regels voor huwelijk, scheiding, voogdij, ouderlijk gezag, alimentatie en erfrecht volgens de sharia worden toegepast, terwijl die regels niet stroken met de Nederlandse wet. Het duidelijkste voorbeeld hiervan is polygamie. Het was mij al langer bekend dat er in sommige moskeen huwelijken worden gesloten en ontbonden – ook polygame huwelijken.'

'It is true that informal Shariah councils have existed in the UK since the past 30 years and these have attempted to offer their services of reconciliation. However, they are not governed by any procedural rules.'

In de Canadese provincie Ontario is de sharia ingevoerd in het familierecht. Zowel moslims als niet-moslims protesteren. Margot Minjon, Opzij, februari 2005

'L. woonde met haar man in Toronto. Ze hadden vier kinderen, van wie de oudste 15 was. Op een dag werd L. verstoten door haar man, met de mededeling dat hij haar te oud vond. Volgens de shariarechter in Toronto had T. geen recht op alimentatie of een deel van zijn bezittingen. Hij kreeg de voogdij over de kinderen en stuurde haar terug naar Pakistan. Zijn oudste dochter stuurde hij ook daarheen om te trouwen, maar hij zette haar op een andere vlucht zodat ze geen contact met haar moeder zou hebben. In Toronto trouwde hij met een meisje van 19. De drie achtergebleven kinderen worden mishandeld en missen hun moeder.'

Kom daar maar eens overheen met 'dwingend recht' voor een onderontwikkelde moslima in de binnenlanden van het rechteloze Pakistan.

Sharia stapt in de tijdmachine

Sharia-arbitrage is in Nederland nog niet ontdekt. Het is ook nog niet functioneel omdat de onderdrukking van de moslima in Nederland nog steeds oogluikend wordt toegestaan en dit onrecht door bevlogen multiculturalisten nog steeds wordt omgezet in mutaties in de sociale uitkeringen. Daarom voldoet sharia mediation vooralsnog voortreffelijk.

De moslims in Groot Brittanni zijn echter veel beter opgeleid. Er is daar een groot intellectueel moslim potentieel. Zij hebben veel eerder begrepen dat de vertaling van de islamitische cultuur naar het Britse recht voordelig kan zijn. Een ordinair marktmechanisme zorgde daar voor de doorbraak naar de sharia-arbitrage.

Sharia koppelt aan de witwasmachine

De sharia was tot voor kort in Europa een middeleeuws anachronisme. Maar de tijden veranderen. Koppel de sharia aan de Nederlandse wet en je hebt onmiddellijk de omzetting van oneerlijk recht naar witgewassen recht en geld. Dit ondanks het 'dwingend recht' dat door geen enkele onderdrukte moslima gaat worden afgedwongen. Dat gebeurt hier straks ook met sharia-arbitrage. In ethische zin verwordt het recht dan tot een witwasmachine.

Een shariageleerde als arbiter:

In one recent inheritance dispute in Nuneaton, a Muslim man's estate was split between three daughters and two sons with each son receiving twice as much as each daughter - in keeping with sharia law.' [3+4=7; 1/7 meisjes en 2/7 jongens, PP]

Tal van financile regelingen die in de Nederlandse cultuur zijn bedoeld voor de gelijkberechtiging van man en vrouw worden via de sharia alleen maar naar de man toe vertaald. De tirannie van de moslim over de moslima vindt dan bij arbitragerechtspraak zijn legitimatie in het Nederlandse recht. Shariamediation is al hopeloos onrechtvaardig voor de moslima vanwege de sociale druk. Maar shari-arbitrage is verpletterend. Het is de pure onderdrukking onder de Nederlandse wet. Dat is het ethische probleem waar Nederland voor staat. Het morele bankroet van het multiculturalisme dreigt nu vervolgens ook voor de Nederlandse cultuur.

'But critics fear Muslim women victims will be pressured into accepting a sharia court settlement, and husbands will escape with lighter punishments than in a mainstream criminal court'

Groot-Brittanni heeft het schaakspel met de sharia al verloren. De sharia heeft het Britse recht al met succes ge”nfiltreerd.

'The establishment of the Muslim Arbitration Tribunal (MAT) is an important and significant step towards providing the Muslim community with a real opportunity to self determine disputes in accordance with Islamic Sacred Law.'

Dat heeft zich overigens wel schaakmat laten zetten omdat zij het arbitragerecht niet tijdig heeft gebarricadeerd (Arbitral tribunal: Alternative dispute resolution). Het arbitragerecht is berucht omdat dit het grootste lek vormt tussen cultuur en recht. Juist daar kan het recht worden overgenomen door een vreemde cultuur. Respect overigens voor deze briljante zet van het Muslim Arbitration Tribunal (MAT) en zijn Canadese voorloper Mumtaz Ali:

Dat Ontario een shariawetgeving kent, is nauwelijks bekend. Het beginpunt is 1991, toen een wet werd ingevoerd die bedrijven de mogelijkheid gaf onderlinge geschillen te regelen door middel van arbitrage buiten de rechtbank om. Ze moesten dan een verklaring ondertekenen dat ze zich bij voorbaat zouden neerleggen hij de beslissing van de arbiter. De beslissing zou wettig zijn. Nog voordat deze Arbitration Act van kracht werd, benaderde een religieuze groep de regering met de vraag of deze wet ook gebruikt mocht worden om familiekwesties volgens religieuze tradities en wetten te regelen. Zo geschiedde. [–]

Een aantal moslims heeft van de wet gebruikgemaakt om de sharia in te voeren op het gebied van familierecht. Aanvankelijk werden die zaken behandeld in de moskee. Maar eind 2003 besloot Mumtaz Ali, een gepensioneerde advocaat uit Toronto, om een echte islamitische rechtbank op te richten. Toen bekend werd wat dat inhield, ontstond er ophef. Een Žrechter kan iedereen zijn; in het gunstigste geval heeft hij een cursus gevolgd. Bij de zittingen hoeft niet te worden genotuleerd. De vonnissen zijn geheim, hoeven niet op schrift te worden gesteld en er hoeft geen argumentatie bij te worden gegeven.

De integriteit van het recht

Het recht beschermt de rechtsorde op basis van de Nederlandse cultuur. Wanneer hieraan wordt getornd dan kan het zijn morele opdracht niet meer waarmaken. Dan blijft het recht in gebreke. Dit door misbruik van het recht toe te staan aan de islamitische cultuur. Dan overschrijdt het kleinburgerlijk recht in dit geval de grens van de basale moraliteit in de elementaire mensenrechten en dan wordt het sanctioneren van hetzelfde arbitrale vonnis opeens een beschamende zaak. Dan ontstaan er parallelle rechtsystemen, willekeur en dan desintegreert het recht uiteindelijk tot de decadentie van een ongerijmde cultuur.

'Feitelijk hebben we nu twee parallelle rechtssystemen: voor niet-moslims zijn er verboden, die niet gelden voor moslims. Dit is exemplarisch voor de Nederlandse houding tegenover de islamisering van de Nederlandse samenleving. Dingen gebeuren, maar de overheid weet er niets van en wil het ook niet weten. Ze gooien de gegevens gewoon weg en dan zijn ze foetsie' (Nahed Selim).

The revelations sparked uproar yesterday, with warnings that the fundamental principle of equal treatment for all - the bedrock of British justice - was being gravely undermined.

Er zijn ingrepen noodzakelijk voor de handhaving van de integriteit van het Nederlandse recht en de democratische rechtstaat. Voor deze wijzigingen is een zeer redelijke ethische onderbouwing te leveren die voor de meerderheid van het parlement acceptabel zal zijn. Dit is de laatste zet in het schaakspel die de Britten over het hoofd gezien hebben (Arbitration Act 1996). Wanneer Nederland snel handelt wanneer de eerste shariarechtbanken zich aandienen kan het voorkomen ook schaakmat gezet te worden.

De Arbitragewet

De Arbitragewet komt voort uit het Burgerlijk Procesrecht en wordt beschreven in het vierde boek van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Benoembaarheid tot arbiter

Art. 1023.

• Iedere handelingsbekwame, natuurlijke persoon kan tot arbiter worden benoemd. Geen persoon is om reden van zijn nationaliteit van benoeming uitgesloten, tenzij de partijen anders zijn overeengekomen (art 11 UNCITRAL Modelwet Int. Hand. Arbtr. 1985).

'In sommige landen mogen alleen personen met de nationaliteit van dat land als arbiter optreden. In Nederland kon een buitenlander altijd al tot arbiter worden benoemd. Dit met het oog op arbitrages van internationale achtergrond (H. J. Snijders 2007)'.

Weeffout in het Arbitragerecht

Nadat het Arbitragerecht decennialang als een soort van wereldhandelsrecht heeft gefunctioneerd treedt er thans een fase op van interculturele ongerijmdheid. De link tussen cultuur en recht is niet meer bewaakt. Het recht is on risk. De cultuur werd te grabbel gegooid. Iedere willekeurige buitenlander mag als arbiter Nederlands recht spreken. Dit is dan ook gelijk de weeffout in het arbitragerecht: de mogelijke vermenging van het Nederlands recht met de islamitische cultuur. Dit is ook precies de val waarin het Britse recht gelopen is.

Te verwachten problemen met sharia-arbitrage in Nederland

1. Door arbitrage baant de sharia zich een wet naar het domein van het Nederlandse recht.


2. Deze verbinding wordt onderhouden door een islamitische arbiter, aan wie vrijwel geen eisen worden gesteld.


3. Het arbitragerecht in Nederland onderscheidt niet tussen zakelijke conflicten tussen bedrijven en culturele conflicten tussen personen. Daarom kan zo een rechtsgeldige verbinding ontstaan tussen een vreemde islamitische cultuur en het Nederlands recht. Deze verbinding is rechtsgeldig voor zover de vreemde arbiter binnen het Nederlands recht opereert. Onontwikkelde moslima's zullen hun dwingend recht zeker niet voor de rechtbank gaan opeisen.


4. De islamitische arbiters worden door de moslimgemeenschap aangezocht.


5. Sharia-arbitrage verdringt shariamediation omdat het shariaonrecht dan via de Nederlandse wet kan worden gelegaliseerd en worden witgewassen. Dit leidt tot veel grotere financile voordelen (erfrecht) dan uit mediation.


6. Mutaties in sociale uitkeringen en de toelating tot de overige wettelijke voorzieningen die tot nu toe oogluikend werden toegestaan op basis van shariamediation krijgen dan een rele wettelijke basis.


7. Sharia-arbitrage is de ultieme knockdown voor de moslima.

'Critics fear Britain's Islamic hard-liners will now try to make sharia law the dominant legal system in Muslim neighbourhoods, and warn that women often receive less favourable treatment at the hands of the traditional Islamic courts.'

Sharia-arbitrage dient er in Nederland helemaal niet te komen. Islamitisch culturele geschillen, zoals huwelijksproblemen dienen

1. eerst naar de Nederlandse cultuur te worden vertaald.


2. Vervolgens dient er dan vanuit de Nederlandse cultuur Nederlands recht te worden geduid.


3. Het wettelijk gevolg dient dan weer naar de islamitische cultuur te worden getransformeerd.


4. Nederlands recht mag dus beslist nooit rechtstreeks vanuit de islamitische cultuur worden begrepen. Dat is de steek die de Britten hebben laten vallen. Zij hebben daar de islamitische cultuur de Britse wet laten duiden.

Wanneer bovenstaande geen rele optie is dan is er nog een andere weg begaanbaar die min of meer hetzelfde bereikt en in ethische zin acceptabel is. Dat vereist dan wel een verandering in de Arbitragewet. Een Arbitragewet die zo toch niet langer meer te handhaven is.