|
Erniesam
Beginnend Forumlid (serieus geïnteresseerd)

Netherlands
87 Posts
|
Posted?-?25 Sep 2010?:? 17:23:05 ?
|
Wetmatige vrijheid?
“De president komt natuurlijk niet als hier iemand in het kabinet zit die de Islam achterlijk noemt. ..Wellicht hebben PVV-stemmers last van een angstpsychose.?
Aldus de ambassadeur van Indonesie in Nederland, de heer Yunus Effendi Habibie. Geert Wilders en andere PVV-kamerleden hebben bij demissionair minister Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen erop aangedrongen, de ambassadeur op het matje roepen. Met name de uitspraak over de PVV-kiezers schoot Wilders in het verkeerde keelgat. Nochtans wordt Wilders beticht van populisme en hypocrisie: als hij alles mag zeggen, dan mag een ander dat ook.
Laten we eens kijken wat hier aan de hand is. De uitspraak van de ambassadeur is op z’n zachtst gezegd opmerkelijk. Ten eerste is de koppeling tussen een mening van een kabinetlid en een politieke handeling opmerkelijk. Zou de ambassadeur net zo hebben gereageerd als een kabinetlid hetzelfde zou hebben gezegd over specifieke klederdracht in een deel van Indonesie? “Achterlijke kleding die ze daar dragen, erg primitief.? Als dat niet zo is, dan moet religie blijkbaar een hogere status worden toegediend dan klederdracht. Kunnen we niet concluderen dat volgens de ambassadeur religie, of nauwkeuriger geformuleerd Islam, belangrijker is dan politiek? De mening over religie blokkeert volgens hem namelijk een politieke handeling, de komst van president Susilo Bambang Yudhoyono naar Nederland. Heel strikt genomen zou je dit kunnen zien als een chantage: als meneer Wilders zijn mening over de Islam herziet, dan pas kunnen we zaken doen. Vreemd: je hoort Verhagen geen voorwaarden stellen omtrent de christenvervolging in Indonesie. Of andere mensenrechtenschendingen , bijvoorbeeld met betrekking tot vrouwen.
Met verwijten over en weer kom je natuurlijk nergens. Wat zou een constructieve oplossing zijn? Wilders wilde een terugtrekking van deze woorden van de ambassadeur. Dat lijkt mij redelijk, hij vraagt niet teveel. Hij dreigt in ieder geval niet met een politieke actie. Mag de ambassadeur dit niet zeggen? Hij heeft net zoveel recht als Wilders om te zeggen wat hij denkt. Of dit diplomatiek verstandig is om te doen is een andere zaak. Wil je dingen gedaan krijgen, dan is het belangrijk de ander niet tegen je in het harnas te jagen. Dit is in de politiek erg praktisch, maar met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting is dit een loos begrip. In een democratie hoort het vrije woord te prevaleren boven alles. Als men zich heeft aangesloten bij een groep, dan is het aan de groep om hier afspraken over te maken. En aan de desbetreffende persoon om hiermee akkoord te gaan of niet. De ambassadeur mag het niet eens zijn met Wilders en de PVV, maar dit mag geen invloed hebben op de onderlinge politieke betrekkingen. Een meningsverschil wordt uitgesproken, er wordt een weerwoord gegeven of men trekt zich er niets van aan. Dreigen met politieke acties is kinderachtig en uiterst ineffectief. Dit neigt naar het aan banden legen van de vrijheid van meningsuiting…in andere landen!
Dit dreigen met politieke dan wel rechterlijke acties is typerend voor de Islam in het Westen. Hier stuit de Islam op verzet, op ridiculisering, op de scheiding van religie en Staat, waarbij de Staat de baas is. Dit vinden veel moslims erg vervelend. Je zou kunnen zeggen dat moslims niet gewend zijn dat hun religie wordt bekritiseerd. “Dat is een kwestie van gewenning en aanpassing,? wordt door veel Islammedestanders en linkse politici beweerd. Wellicht is dat zo, maar deze modernisering van de Islam een handje helpen kan geen kwaad, dunkt me. Ja, er wordt gretig rondgestrooid met rechtszaken tegen belediging van de Islam of obstructie van het belijden ervan. Dit is heel ironisch: men wil het recht op het vrij belijden van een godsdienst afdwingen d.m.v. het aan banden leggen van de vrijheid van meningsuiting. Tenminste: het belijden is niet het probleem, maar het kritiekloos belijden is een uiterst belangrijk vereiste van sommige moslims. “Hoe kunnen wij nu ons geloof belijden als andere mensen ons belachelijk maken?? vragen sommige moslims zich af. Het constructief omgaan met kritiek zit ons dus niet allemaal in het bloed. Zelfs als kritiek grof is of als beledigend wordt ervaren, zou de rechter er niet bij te pas horen te komen. Een belangrijk onderdeel van een democratie is het debat, het onderling discussiëren over prangende zaken. Democratie is met elkaar leren omgaan, hoe verschillend ook zonder dat hier een restrictie van de wet aan te pas komt. Een verbod betekent dat een ander iets niet mag. Dit betekent de limitering van de vrijheid van de een ten gunste van de ander. Dit is toch juist antidemocratisch. Het enige gereedschap om deze onevenwichtigheid tegen te gaan is het stimuleren van het debat, van het openstaan voor elkaars ideeen en opvattingen, hoe moeilijk dat vaak ook is. De enige restrictie op vrijheid van meningsuiting hoort te zijn: specifiek aanzetten tot geweld. Belediging kan geen grond voor een rechtszaak zijn: de rechterlijke macht is bedoeld voor belangrijke zaken.
Onze obsessie met minderheden is dit millennium op de voorgrond getreden. De opkomst van de Islam en haar opdringerige mentaliteit komt in botsing met onze democratische waarden en tolerante houding. Om onze tolerantie t.o.v. minderheden in stand te houden, probeert de politiek hopeloos de moslimsgemeenschap het naar de zin te maken. Hiermee wordt uiteraard een cruciaal onderdeel van onze democratie ondermijnd en dat is gelijkheid voor allen. Waarom hebben we andere minderheden als de Hindoes, de Boedhisten, de Chinezen, de Argentijnen en wat dan niet op deze manier geholpen? Wellicht omdat deze groepen er niet om vroegen? Wellicht omdat deze groepen geen onredelijke eisen stelden? Daarnaast schijnen minderheden gestoeld op een religieuze overtuiging de meeste aandacht te vragen en te krijgen. De linkse politici, die feitelijk erg antichristelijk zijn, zijn niet vies van een potje exotische cultuur. Helemaal fantastisch als dit onder het kopje religie kan worden geschaard, want dan kunnen ze nog meer voor hen betekenen. Dat daar de vrijheid van meningsuiting aan terrein voor moet inleveren, ach…concessies doen hoort binnen een democratie. Het zou leuk zijn als dit van twee kanten zou komen. Bovendien zou het leuk zijn een groep niet te definieren aan de hand van bepaalde opvattingen, maar aan de positieve invloed die ze uitoefent op de gemeenschap. Een individu niet aanspreken op zijn / haar opvattingen zoals een religie, maar aan de hand van de persoonlijkheid, de kwaliteiten en de omgang met anderen. Dit zijn namelijk elementen die waardevol zijn in onze samenleving. Religie is prima, maar houd het alsjeblieft binnen de perken. Er is geen enkel systeem waarbinnen de vrijheden van religies beter gewaarborgd zijn dan in een democratie. Religieuzen en met name moslims zouden deze vrijheden moeten koesteren en pal achter democratie gaan staan.
Een essentieel onderdeel van de vrijheid van meningsuiting is, dat deze vrij is. Elke wet die gebiedt dat bepaalde dingen niet gezegd mogen worden of niet op een bepaalde manier geformuleerd mogen worden, is censuur. Hierbij is angst voor onrust of verstoring van de sociale cohesie van ondergeschikt belang. Is dit niet zo, dan moeten we spreken van een “thought crime.? Een uitspraak waarbij in de hoofden van beleidmakers de gedachte ontstaat dat dit weleens verkeerd kan worden opgevat door een bepaalde groep mensen, valt onder vrijheid van meningsuiting. Een politicus vult in wat een ander zou kunnen gaan denken. Niet het woord, maar de daad hoort bestraft te worden!
Schaf artikelen 6 en 147 GW af! Pas Artikel 1 GW aan, definieer het begrip discriminatie zorgvuldig en benadruk dat enkel de daad strafbaar is. En plaats in gods…eh…naam van de democratie de vrijheid van meningsuiting met stip op nummer 1.
|
|
Klacht indienen
|
|