Jihad of gewapende vrede op de snelweg?

GIJS VAN MEETEREN - 27 JULI 2010
?
Een reis door Europa met klamme handjes.
De snelweg is een domein bij uitstek om oorlog te voeren. Wel binnen de regels natuurlijk, maar een Belg laat je er niet langs, dat spreekt. Je snijdt hem af en overtroeft hem met je strategie en je gaspedaal. Tussen separatistische Vlamingen en oranjegeboefte wordt het toch nooit meer wat sinds 1830. En hoe zit het dan met? dat handjevol landgenoten? Die rijden meestal in colonne en slepen caravans achter zich aan. Irritant als die gaan inhalen omdat een vrachtauto
3 km zachter rijdt dan de bestuurder met een sleephut. Sommigen komen vroeg of laat omgekeerd in de berm terecht. Rouler peut entraîner une mort terrible. Een hele file sluit ondertussen achter mij aan. Bij Parijs begint de ellende. Alle wegen komen hier samen en splitsen zich weer. Het is een hele toer om Senlis/Arras/Lille (Rijssel) aan te houden. Zonder terug te vallen op de périferique langs de cité. Waar de grens loopt? tussen welvaart en religieuze achterlijkheid…? ?
?
Je hoort de gedragen stem van Charles De Gaulle nagalmen. Toen hij in 1940 de onsterfelijke woorden prevelde #733;nous avonds perdu une bataille, mais nous n'avonds pas perdu la guerre!#733; Ik zit niet achter het stuur, op het? moment kan ik wat naar buiten kijken naar de omgeving, die ontsierd wordt door betonnen, uitgewoonde hoogbouw. Flats. Het is hier een en al banlieu wat de klok slaat en dat is niet alleen te zien aan de diverse schoteltjes aan gevels en balcon-ballustrades. Het zijn vogelaarwijken, vogelvrijwijken, zouden wij zeggen. No go! Achter de ramen liggen hele uitdragerijen in de ruimtes te verkommeren, matrassen, afgedankte meubels en dergelijke, waarschijnlijk wordt hier het afval van het balkon zo de gemeenschappelijke tuin of vlak voor de deur beneden van medebewoners ?gekieperd. De Zuid-Europese types die deze omgeving bewonen – ook wel aangeduid met Noord-Afrikanen, laten niet alleen een zichbaar, maar ook een onzichtbaar spoor achter. Hier hangt de geur van incest, slavernij, gedwongen uithuwelijking, homohaat, jodenhaat, besnijdenis. Gelegaliseerde? groepsverkrachting, eerwraak. Iedere vorm van gewelddadige misdaad. En verder een ruim gesubsidieerde license to kill aan iedereen die zich niet vrijwillig overgeeft aan Allah en Mohammed. Dan volgt een algemene fatwa, inclusief aan het adres van Ali Hirsi en Geert Wilders. Op last van imans die ergens uit middeleeuws Arabië rechtstreeks worden ingevlogen, op kosten van de Europese burger. Is het normaal dat hier de politie niet meer wordt uitgedaagd, maar rechtstreeks de wijk uitgejaagd? Ik vraag het maar in alle bescheidenheid op mijn reis door Europa zonder grenzen.
?
De ergste vorm van minachting van dubbele paspoorthouders is wel het massaal afzetten van straten om daar met zijn allen te bidden met Alla Akbar op de lippen. Geen auto kan er meer langs, geen fietser, voetganger, winkels zijn onbereikbaar geworden, er is niets meer dan een zee van gekromde ruggen, de kont naar Mekka of andersom. Kilometers lang, een plotselinge plaag van sprinkhanen. En de gendarmerie? Wat doet die? Net als de koddebijers bij ons, rien du tout!
?
Gelukkig hebben we nog een bekende, reeds ter ziele gegane Franse theaterman uit Parijs, Eugene Ionesco, die in 1959 met vooruitziende blik Le Rhinoceros schreef. Ieder mens, allochtoon of autochtoon, in zijn kleine Franse dorpje, aldus Ionesco, wordt vroeg of laat een dierlijke rhinoceros die gromt en bijt en pakt wat die pakken kan. Alleen Bérenger, de held, weet aan de algehele gekte te ontkomen, omdat hij zich te weer stelt tegen de verdwazing om hem heen. Als je in auto’s naar binnen kijkt, dan zijn de petjes, arrogante blikken, kaalgeschoren koppen, tatoeages, en onbeschofte rijgedragingen niet ver van deze voorspelling verwijderd. Als de nieuwe rhinoceros uitstapt blijkt hij of zij vol te hangen met piercings, sleept bierbuiken mee, waggelt als vleesfabriek vol hormonen, en dringt altijd voor. Waar je ook komt, geen wellevendheid meer te vinden, geen enkel fatsoen. De macht van de sterkste telt alleen. Ook moslims zijn van de partij. Met gedeukte vehikels, met hoofddoek of in burka. Europa hallal of als varkensstal. U zegt het maar.
??
Deze overwegingen laat ik achter me. De grens komt dichterbij. Nou, dat is fijn. In België kon je tot nu toe aardig doorkachelen, zo’n 125 km gemiddeld, hoewel je je Porsche 911 hier niet echt goed kan uittesten. We naderen Haseldonk, gas op de plank, die Porsche is natuurlijk een heel ander verhaal. Maar wat is er toch met die Haseldonk op de rand van Nederland? Dat schijnt een afwerkplek geworden, een plek van ongein, handel in harddrugs en slavenhoertjes. Dat laten we links liggen, hoewel mijn zoontje van 12 achterin wel interesse heeft in dat soort duistere en pikante zaken.
“Zijn we al in Nederland, pap?? Hoor ik achter me, terwijl ik desperaat mijn cruise controll naar 85 km per uur navigeer, want dat hoort zo - Holland heet u welkom. Mama en ik schatten ondertussen om half acht zaterdagavond in, of de discogangers zich al aan het indrinken zijn en nog even wachten om het strijdtoneel te betreden. Met de halve zolen die nu al op weg zijn is het wel genoeg. En bovendien hebben we in het algemeen niet zo veel vertrouwen in de BOB. Nog een snuifje cocaine dan? Dit terzijde.
#733;Het is hier 100 km per uur, lieverd,#733; hoor ik zachtjes naast me. #733;Echt?#733; Ik roep naar achter naar zoonlief: #733;Ja, Guerson, we zijn in Nederland.#733;
?
Om kort te gaan, ik ben de tel kwijtgeraakt hoeveel verschillende zones in verschillende snelheidslimieten op de punt van een naald passen vanaf de grens die sinds Schengen geen grens meer mag heten. We laten iedereen toe, behalve die arme sloeber die zich aan de regels houdt. Die wordt teruggestuurd, omdat de asielzoeker zo eerlijk was. Op een traject van nog geen 70 km, Haseldonk tot voorbij Ikea in Delft is een fractie, een twintigste van de hele afstand vanaf Perigueus in Zuid-Frankrijk die achter ons ligt. Van 70 naar 100, naar 80, naar 120, dan weer 100, 90 en weer een keer 100, terug naar 70 (werk in uitvoering? Niets te bekennen). De zones vliegen je als strippen op een strippenkaart om de oren! In Rotterdam gaat het pas echt fout. Eerst een roekeloos advies een scherpe bocht naar rechts te nemen, dan weer even flink gas naar 100, terug naar 80, werkelijk om gek van te worden. Ter hoogte van Zestienhoven wordt het advies een doodsverwensing, big brother wil je vermoorden. Je kan de haarspeldbocht maar net stapvoets nemen. Het wordt ons bijna fataal.
?
#733;Hoera, eindelijk Den Haag.#733; Gaat het met een drafje van 80, puf, puf, even naar de honderd, dan weer op een lengte van een muizenstaart 120 km, om bij de volgende bebouwing terug te vallen op respectievelijk 100 en 80 km. En oh wee, als de centrale incassomaffia je betrapt op een flutovertreding. Je bent het haasje. Het komt erop neer, dat je meer dan 20 snelheidszones op het asfalt uitgesmeerd ziet op een traject van 70 km. Moet kunnen, toch, die waanzin? Twintig snelheidsovertredingen per auto komt al gauw neer op 3600,00 euro. Tel uit je winst! De bende van Nijvel deed het voor minder.
?
Alles moet kunnen. Et voìla, de ondergang van Nederland, de draconische boeman. Daar proosten we op. Samen met de Fransen. Het motto van Martin Luther King, simultaan vertaald voor de Franse televisie lang, lang geleden, woorden die de tere Franse ziel in vuur en vlam zetten:
?
Si un homme n'a pas découvert ce pour quoi
????? ?il serait prêt à mourir, Il n'est pas prêt? à vivre.
?
Of gaat dit te ver? Is het geen kwestie van leven of dood? Is autorijden geen oorlog? Is het niet de kwestie van de hond en de kat die ons bijten? Is het niet Catch22 met het dilemma of de politie op je dak zit, of een onverlaat die je van de weg duwt? Zoals in A Clockwork Orange? Omdat je van Robin Hood bijna stil moet staan. Anders word je financieel uitgemolken.? ????
?
Ja, de snelweg is oorlog. Van allen tegen allen.? ?
?
© juli 2010

https://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=11762
|