|
Rechtsliberaal
Netherlands
3088 Posts
|
 Posted-12 Dec 2004: 21:24:02    
|
Christenvervolging geen probleem voor EU
Auteur: Ben van de Venn
Bron: Katholiek Nieuwsblad, 10 december 2004
Op de Europese top van 16 en 17 december moeten de Europese regeringsleiders beslissen over onderhandelingen met Turkije als kandidaat-lidstaat. De emoties lopen hoog op. Een eerste versie van het rapport over Turkije dat repte over martelingen, werd getypeerd als "een slag in het gezicht van de Turkse regering".
De Turkse lobby loopt als een goed geoliede machine. Europese politici putten zich uit in bewondering voor de vorderingen die Turkije de laatste jaren op het gebied van economie, democratie en mensenrechten gemaakt heeft. Turkije zou na een reeks juridische hervormingen voldoen aan de toetredingscriteria die in 1993 in Kopenhagen vastgesteld werden. Nu is het nog niet zover, stelt de Europese Commissie - op Bolkestein na, maar het land is op de goede weg. Premier Tayyip Erdogan werd op voorhand wegens de 'prestaties' die hij nog allemaal gaat verrichten in een internetverkiezing uitgeroepen tot 'Europeaan van het Jaar'.
Geen vrijheid van godsdienst
Toch zijn er enkele zaken die het gejuich zouden moeten verstommen. Zoals de aanslagen die regelmatig gepleegd worden op de zetel van de orthodoxe patriarch in Istanboel. Diezelfde orthodoxe Kerk is sinds 1971 van haar opleidingscentrum voor priesters beroofd. Maar ook katholieken en protestanten wordt het leven zuur gemaakt. Het bouwen of restaureren van een kerk, een kinderopvangcentrum of liefdadigheidsinstelling is onmogelijk. De parochies hebben eenvoudigweg niet de benodigde juridische status.
De Armeense Apostolische Kerk, met 65000 gelovigen de grootste christelijke gemeenschap in Turkije, heeft het zwaar te verduren. Volgens het verdrag van Lausanne uit 1923 heeft ze een legale status, maar van bescherming door de overheid is geen sprake. De Mariakerk in de wijk Eyub in Istanboel werd in 1997 tweemaal getroffen door een molotovcocktail. Kerkhoven en andere eigendommen zijn de Kerk ontnomen op grond van een verordening uit 1936. Dat is niet echt vrijheid van godsdienst en dus niet in lijn met de toetredingscriteria.
Verzwegen feiten
De achterstelling en verdrijving van christenen heeft in Turkije een lange geschiedenis, maar Europese politici willen dat niet zien. De koele cijfers spreken voor zich. Honderd jaar geleden was bijna 20 procent van de Turken christen, nu is het nog 0,03 procent. Vooral in Zuidoost-Turkije zijn de gegevens dramatisch. In Dyarbakir woonden halverwege de 19e eeuw 7500 gezinnen, waarvan 35 procent christen. Tegenwoordig telt de stad anderhalf miljoen inwoners, met slechts zeven christelijke gezinnen. In Mardin leefden 700 Syrisch-orthodoxe families, 200 Syrisch-katholieken, 500 Armeens-katholieken en 70 Chaldese christenen. Nu zijn er nog 25 christelijke gezinnen. Hetzelfde patroon zien we in Nusaybin, waar ooit 100 christelijke gezinnen woonden, waarvan er niet een meer over is.
Welk belang gaat er schuil achter het verzwijgen van deze feiten? Angstvallig gaat men het onderwerp godsdienstvrijheid uit de weg, laat staan te spreken over het vermoorden van ruwweg twee miljoen christenen tussen 1894 en 1920. De ru”nes in het oorspronkelijk woongebied van de Arameers, Tur Abdin, spreken duidelijke taal.
Vernietiging Armenirs
De verschrikkingen die de Armeense christenen eind 19e en begin 20e eeuw hebben ondergaan, zijn goed gedocumenteerd. Dit volk dat al in 301 het christendom aannam, vormde zeker na de verovering van Constantinopel door de Turken in 1453 een vaak fel vervolgde minderheid. Als reactie pleegde een verzetsgroep in 1896 uit protest een overval op de keizerlijke Ottomaanse Bank. Het antwoord van sultan Abdoel Hamid was ongekend wreed. Er volgde een aaneenschakeling van pogroms in Armeense steden, waarbij de mannen werden gedood en meisjes en jonge vrouwen verkracht of in harems terechtkwamen.
In 1912 kwamen de overgebleven Armenirs opnieuw in de verdrukking. Dit maal vormde de beschuldiging dat zij met aartsvijand Rusland samenzwoeren de aanleiding tot een orgie van geweld. De nieuwe regering van 'Jong Turken' kondigde in 1915 maatregelen af die de complete vernietiging van de Armenirs beoogden.
Schokkend relaas
Wat zich tijdens deze uitroeiingscampagne heeft afgespeeld is nauwgezet vastgelegd door talloze wetenschappelijke studies. Pikant detail is dat een van deze studies uitgevoerd werd door het Nederlands Comit tot Hulpbetoon aan de noodlijdende Armenirs. Het comit bestond uit politieke zwaargewichten als premier mr. C.H. Ruijs de Beerenbrouck, mr. A. F. De Savornin Lohman en mr. P.J.J.S.M. van der Does de Willebois. In het boek Martelingen der Armenirs in Turkije; naar berichten van ooggetuigen doen zij al in 1918 uitgebreid verslag van de gebeurtenissen.
Schokkend is het relaas van een door de Engelsen gevangen genomen Turkse officier. Hij vertelt hoe zijn divisie, waaraan een bende Koerdische en Turkse vogelvrijverklaarden aan toegevoegd was, te werk ging in Armeense dorpen. "Mannen, vrouwen en kinderen werden zonder genade omgebracht. (...) De Armenirs werden uit de steden verdreven, loopgraven werden aangelegd, de Armenirs daarin gedreven en dan doodgeschoten. De loopgraven werden daarna weer met aarde gevuld en talrijke Armenirs levend begraven. Mijn compagnie kreeg bevel naar het dorp Karkoek te gaan, waar overeenkomstig de gegeven orders, op straf van dood, het dorp omringd, de inwoners doodgeschoten en de huizen verbrand werden. (...) De loop van rivieren was door de lijken van duizenden Armenirs gestremd."
Enigszins anders verging het de Aramese christenen in Zuidoost-Turkije. Zij onderscheidden zich aanvankelijk van de Armenirs door een zekere verstandhouding met de Ottomaanse autoriteiten te onderhouden. Zij koesterden ook geen dromen van autonomie. Maar hun welwillendheid werd in 1915 terzijdegeschoven en ook zij vielen ten prooi aan het zwaard. In de dorpen van Tur Abdin zijn volgens historici 80.000 Suryoy, zoals de Aramese christenen ook wel heten, omgekomen.
Wel of geen genocide
Gaat het hier om een genocide? De VN heeft in 1948 de volgende definitie gegeven: "Handelingen verricht met de bedoeling een nationale, etnische, raciale of religieuze groep in zijn geheel of gedeeltelijk te vernietigen." In het geval van de Armenirs is de wetenschappelijke wereld het erover eens dat hier de uitroeiing van een volk beoogd werd en niet de slachting die nu eenmaal bij een oorlog hoort, zoals het officile Turkse standpunt nog steeds luidt.
Een andere vergoelijking van de Turkse opeenvolgende regeringen is altijd geweest dat de Armenirs slechts gedeporteerd werden om hen weg te halen van de Russen met wie ze gecollaboreerd hadden. Een deel van de genocide was inderdaad dat Armeense vrouwen en kinderen door de woestijn naar Syri gedreven werden. De gruwelijke omstandigheden waaronder dat gebeurde zorgde ervoor dat misschien maar tien procent het er levend afbracht.
Oosterse betovering
In deze Kemalistische republiek Turkije, seculier, nationalistisch, zal erkenning van de genocide op de Armenirs lang op zich laten wachten. De Europese Commissie lijkt er niet zwaar aan te tillen, terwijl nu het moment is om te eisen dat de historische waarheid boven tafel komt. Anders zal een land dat zijn genocide ontkent in een gemeenschap zitten met Duitsland waar gevangenisstraf staat op het ontkennen van de holocaust. En wie garandeert de christenen dat zij veilig zijn in een land dat zo omspringt met christenvervolging? Helemaal vreemd is het dat het Europees Parlement op 18 juli 1987 in een resolutie de genocide in Turkije heeft erkend en veroordeeld. Er staat zelfs in dat niet erkennen door Turkije toetreding tot de EU in gevaar zou brengen. Zijn politici en diplomaten soms slachtoffer van oosterse betovering? Hoe is anders te verklaren dat dezelfde EU in 1999 in Helsinki in slechts drie minuten besloot dat het on-Europese Turkije kandidaat-lid moest worden?
Foto's en meer informatie over de genocide o.a. op www.armenian-genocide.org/photointro.html
www.knowislam.info
www.geocities.com/mediacontrole
www.geocities.com/satiremoetkunnen |
|
Christenvervolging Turkije geen probleem voor EU
