|
Socrea
Netherlands
229 Posts
|
 Posted?-?22 May 2004?:? 18:10:00 ? ?  ?
|
Waar ter wereld je ook naar toegaat, over het algemeen wordt je als eenling in den vreemde gastvrij ontvangen.
Mensen zijn ge?nteresseerd in vreemde culturen: ze willen weten waar je vandaan komt, wat bijvoorbeeld je eetgewoontes zijn en wat voor tradities je vaderland kent. En ze willen je kennis laten maken met hun eigen cultuur. Culturele uitwisseling verloopt op deze manier soepel. Als eenling (of als kleine groep) is het ook gemakkelijk te integreren in een vreemde cultuur. Je kunt als eenling of kleine groep immers niet zelfvoorzienend zijn, je bent afhankelijk van de culturele en sociale structuur van je gastland. Deze afhankelijkheid bevordert sociale cohesie, en dus de integratie.
Maar ga nou eens niet alléén (of in een kleine groep) naar een vreemd land, maar met z'n tienduizenden. Dan zul je zien dat gastvrijheid direct omslaat in vijandigheid. Is dat dan racisme?
Nee, dat is een natuurlijke afweerreactie. Uiteindelijk blijft de mens een zoogdier, en een zoogdier bakent zijn territorium af. Wordt dat territorium te klein, dan gaat men asociaal gedrag vertonen. Kleine groepen vreemdelingen worden als gast gezien, grote groepen als een bedreiging.
Voor grote groepen is het ook niet noodzakelijk om te integreren in hun gastland. Ze vormen er hun eigen leefgemeenschappen met hun eigen winkels, ontmoetingsplaatsen en gebedsruimten. Hoe groter de groep, hoe kleiner de integratie. Kijk maar naar de nederlandse "kolonies" in Spanje: hagelslag, pindakaas en André Hazes.
Multi-culti is multi-flauwekulti. Etnische groepen leven grotendeels langs elkaar heen.
Volgens de kwantitatieve multi-flauwekulti 'denkers' hebben we in Nederland een tekort aan arbeidskrachten. Dus moeten we vanwege de vergrijzing arbeidskrachten uit het buitenland gaan halen, anders groeit de verhouding werkenden/bejaarden scheef en worden de pensioenen onbetaalbaar.
Onzin, er bestáát geen vergrijzingsprobleem: welvaart en arbeidsparticipatie worden niet bepaald door de verhouding werkenden/bejaarden maar werkenden/totale bevolking.
Door immigratie gaat de arbeidsparticipatie niet omhoog, maar omlaag: door gezinsvorming komen er met elke werkende een x-aantal niet-werkenden mee. En aangezien het aantal niet-werkenden in een allochtoon gezin gemiddeld twee keer zo groot is als bij autochtonen, gaat de arbeidsparticipatie dus omlaag.
Immigratie zal bovendien overbodig blijken doordat de arbeidsproduktiviteit de komende decennia aanzienlijk gaat stijgen dankzij automatisering.
Een laag geboortecijfer (en dus vergrijzing) bevordert de arbeidsparticipatie, want als er minder zorg nodig is voor kinderen zijn er méér vrouwen beschikbaar voor de arbeidsmarkt.
Feministisch weekblad 'Opzij' beschreef enige tijd geleden hoe maar liefst 520.000 potentieel herintredende vrouwen van de arbeidsmarkt afgehouden worden. Werken levert voor hun nauwelijks méér op dan thuis blijven zitten, dankzij ons sociale subsidiestelsel. Daarnaast hebben we 2 tot 3 keer zoveel mensen in de WAO zitten dan in de ons omringende landen. Hoezo, arbeidsparticipatie? Hoezo, tekort aan arbeidskrachten?
Er bestáát geen tekort aan mensen,het opvullen van vacatures is een zaak van het beter en anders organiseren van de maatschappij. Arbeid die je niet kunt exporteren, zoals onderwijs en zorg, zul je aantrekkelijker moeten maken met hogere lonen. Dat is gewoon een kwestie van vraag en aanbod. Alle andere arbeid moet je automatiseren of exporteren, als je geen arbeidskrachten ter beschikking hebt. Arbeidsintensieve produktie verhuist in de komende decennia sowieso naar de ontwikkelingslanden, vanwege de lage lonen.
Voor deze argumenten is de Multi-flauwekulti Kwantitatieve Samenleving doof, stom en blind. Lang leve de multiculturele heilstaat! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
De nieuwe apartheid
In veel grote steden is inmiddels de helft van de ondernemers van allochtone afkomst; dit wordt door kwantitatieve 'denkers' gezien als een positieve ontwikkeling. Je zou diezelfde Kwantitatieven eens moeten horen als de helft van de ondernemers in Afrika van Europese afkomst zou zijn. Dan zou men schánde spreken over het schaamteloze neo-kolonialisme.
Maar als het om onze eigen troetel-immigranten gaat wordt elk rationeel tegenargument door Kwantitatief Nederland direkt onder tafel geveegd. Allochtoon ondernemerschap is immers zo goed voor onze economie.....Onzin natuurlijk.
Niet het totale Bruto Binnenlands Produkt is bepalend voor onze welvaart, maar het BBP per hoofd van de bevolking. En dat gaat door immigratie niet omhoog, maar omlaag.
Bovendien zal allochtoon ondernemerschap in de toekomst gaan leiden tot een nieuwe vorm van apartheid. Kleine groepen vreemdelingen kunnen gemakkelijk integreren in een samenleving, vooral als hun werkgevers autochtoon zijn en hun kinderen op autochtone scholen zitten.
Men wordt dan min of meer gedwongen om de taal te leren en de cultuur van het gastland te accepteren.
Die noodzaak tot integratie verdwijnt als men in dienst kan treden van een werkgever uit het land van herkomst.
In de 'Chinatowns' van New York, San Francisco of Bangkok spreekt men zelfs na 4 of 5 generaties nog steeds de eigen taal.
De Chinese gemeenschap is meestal een kleine minderheid die nauwelijks groeit: zodoende is deze 'mini-apartheid' geen probleem.
Gewoon leuke folklore voor de toeristen.
Heel anders ligt dat bij de snelgroeiende moslimgemeenschap in Europa. Door de onafgebroken immigratiestroom en het hoge geboortecijfer zal de nieuwe apartheid zich snel uitbreiden.
|
|
?
?Multi-Flauwekulti
