|
Forumbeheerder
Netherlands
13406 Posts
|
 Posted?-?27 Apr 2004?:? 18:46:46 ?  ?
|
PERSBERICHT
Den Haag, 27 april 2004
LPF: rapport Onderwijsraad bevestigt gelijk Fortuyn
Tientallen miljoenen in onderwijs opgegaan aan bureaucratie: per saldo minder geld per leerling.
De fractie van de Lijst Pim Fortuyn constateert met enige droefheid dat het recente rapport van de Onderwijsraad, ‘Bureaucratisering in het onderwijs’, op een pijnlijke manier de analyse van de onderwijssituatie onderbouwt die Pim Fortuyn jaren geleden al gaf. (zie ‘De verweesde samenleving’ en ‘De puinhopen van Paars’). Volgens LPF-woordvoerder Kraneveldt is het tijd voor een grondige heroverweging van het onderwijsbestel.
De vele tientallen extra miljoenen die de afgelopen twintig jaar in het onderwijs zijn geïnvesteerd, zijn grotendeels opgeslokt door een moeras van bureaucraten, deskundologen, managers en bestuurders, terwijl er voor het onderwijs zélf nauwelijks iets is bijgekomen per student of leerling.
Onderwijswoordvoerder Margot Kraneveldt maakt de balans op: “In 1980 betaalde de rijksoverheid gemiddeld 4500 euro per leerling. In 2000 was dat gestegen tot 5800 euro. Maar die getallen zijn vertekenend: in 1980 ging nog maar zo’n 15% van het bedrag op aan bureaucratie zoals administratie, beleid, beheer, rapportages en papierwerk. In 2000 is het maar liefst 32%. Per saldo zijn de leerlingen er dus eigenlijk op achteruit gegaan!?
Voor Fortuyn lag het grootste euvel van de verdergaande schaalvergroting in het onderwijs in de vernietiging van de door hem zo belangrijk geachte relatie tussen leerling en leermeester. Hoofdoorzaak was voor Fortuyn de invoering van de Mammoetwet:
“In het onderwijs is van hoog tot laag die relatie van leermeester en leerling vernietigd. Als ze er nog is, is het omdat er nu eenmaal altijd leermeesters zijn die, tegen de stroom in, leermeester zijn en blijven. Gekoesterd worden ze overigens zelden, alleen nog door de leerling die het ziet en voelt. Het onderwijssysteem zelve marginaliseert hen maar al te vaak omdat ze eigenzinnig, eigengereid en eigenwijs zijn, omdat ze het beter menen te weten dan de onderwijsprofessional, het management, en de onderwijsbureaucratie en niet te vergeten de horde van collega-docenten die zich al lang heeft geschikt naar de hoge ogen die de nikskunde gooit, naar het bureaucratisch technocratisch conformistisch gedrag dat van haar wordt verwacht, wil zij overleven in deze onderwijswoestijn. […]
Het hele land staat nu vol met onderwijsfabrieken, dikwijls geleid door colleges van bestuur, saaie, dorre personen die geen enkele affiniteit hebben met het onderwijs. Het mag van hen, als het maar betaalt, net zo goed een mariakaakjesfabriek zijn. Het doet er niet toe, als er maar iets gemanaged kan worden en vooral knopen kunnen worden doorgehakt. Veelal de verkeerde, maar wat maakt het uit: als er maar gehakt wordt, dat straalt immers daadkracht uit. […] vandaar dat al die onderwijsfabrieken maar één ding willen en dat is uitbreiden. Meer leerlingen, meer docenten, meer geld en meer voorzieningen. Zo simpel zit de trits in elkaar en het is dan ook niet zo moeilijk, als je dit eenmaal in de gaten hebt, om een goede manager van jouw onderwijsfabriek te zijn. De leermeester gaat intussen zijn eigen eenzame gang en de leerling, de leerling doet dat evenzeer?[1].
De Onderwijsraad reikt in zijn verkenning een aantal aanknopingspunten aan om de bureaucratisering ‘beheersbaar te maken’. Ook los van dit rapport is het ministerie van OCW al bezig om te snijden in regelgeving, om de druk die vanuit de instellingen wordt ervaren te verminderen. Voor Kraneveldt gaat het echter nog niet ver genoeg: “Met de woorden van Pim in het achterhoofd, denk ik eigenlijk dat we een veel fundamenteler debat zouden moeten voeren over wat er mís is in het onderwijs. Hóe zorgen we ervoor dat die leraar als vormer en inspirator van onze kinderen weer centraal komt te staan in het hele proces, en hoe herstellen we die bijzondere band tussen leraar en leerling? Hoe zorgen we ervoor dat de leraar weer respect krijgt, en weer met trots en plezier voor de klas staat? Hoe krijgen we meer nieuwe mensen enthousiast voor een baan in het onderwijs? Hoe kunnen we oud-leraren die om wat voor reden dan ook in de WAO zitten, weer motivéren voor het onderwijs? Daarvoor is een grondige heroverweging van ons hele onderwijsbestel nodig. Natuurlijk zeg ik niet dat we terugmoeten naar de jaren ’50, daar zit niemand op te wachten. We moeten wel overwegen welke goede dingen zijn weggevallen in de onderwijsvernieuwingen van de laatste 30 jaar, en welke slechte ontwikkelingen in gang zijn gezet. We zouden, naar analogie van de commissie-Blok, ook eens 35 jaar onderwijsvernieuwing onder de loep moeten nemen.?
Kraneveldt wil hierover graag met de minister van gedachten wisselen als de conclusies van de Onderwijsraad besproken worden.
>>> Dit beheer account wordt gebruikt door alle leden van team www.pim-fortuyn.nl <<<
|
|
?
?rapport Onderwijsraad bevestigt gelijk Fortuyn
