| Author |
 ?Topic? |
? |
|
Sturges
Netherlands
19 Posts
|
 Posted?-?21 Apr 2004?:? 13:49:01 ?  ?
|
Onderstaande column is tevens te lezen op www.sturgesonline.com
21 april 2004
door John Sturges
De maatschappij
Met de verkiezingen voor de Europese Unie in aantocht is het goed om zoiets als een balans op te maken. Een balans waarbij (uiteraard) gekeken wordt naar o.a. datgene wat het huidige kabinet Balkenende teweeg heeft gebracht in dit land, naar onze huidige maatschappij, naar de verantwoordelijkheden die het kabinet en wij als burgers hebben te dragen in dit land en naar datgene wat ons te wachten staat in de nabije en verre toekomst. Om dit echter enigszins overzichtelijk te presenteren, zal ik het in delen aan u voorleggen. Er zijn nu eenmaal veel zaken waarmee terdege rekening gehouden dient te worden en de, naar mijn mening, meest belangrijke zaken zal ik hier voor u als lezer opdienen.
1) De Nederlandse maatschappij en de islam
Voor de maatschappij in Nederland geldt in principe dat je vooral in eerste instantie naar de regering dient te kijken. Immers, de regering dient met haar maatregelen zoiets als het goede voorbeeld en vooral een helder signaal te geven. Of wij het nu willen of niet, we zitten in een kleine crisis in dit land als het gaat om omgangsvormen. Daar waar altijd gesproken wordt over ‘het collectief’, moet geconstateerd worden dat dat collectief eigenlijk nergens aanwezig is. Over collectief spreek je wanneer je het hebt over grote groepen mensen die het over grote lijnen gezien met elkaar eens zijn over diverse onderwerpen. Nu zijn er onderwerpen genoeg waarover veel mensen het met elkaar eens zijn, maar feitelijk gezien kijkt men in principe nooit verder dan de eigen deur. Het zijn altijd de eigen belangen die als eerste komen en vandaag de dag is men slechts sporadisch bereid om verder te kijken als die eigen belangen eenmaal ook daadwerkelijk gedekt zijn. Dat heeft allemaal te maken met de individualisering van de maatschappij. Het opkomen voor je eigen rechten leek een hoog goed en hoewel daar in principe niets op tegen is, is jammer genoeg wel gebleken in de loop der jaren dat we hier in zijn doorgeschoten. Het bekende ikke, ikke, ikke…. wordt door bijna iedereen te pas en vooral te onpas gehanteerd. En dan te bedenken dat we nu in een tijd zijn gekomen waarin het vroeger zoveel bejubelde collectief eigenlijk harder nodig is dan ooit.
De maatschappij is een erg groot en breeduit gemeten woord. Kort omschreven komt het er op neer hoe wij als mensen met elkaar omgaan in dit land. Daar zijn regels (wetten) voor gemaakt om er voor te zorgen dat iedereen een beetje in het gareel blijft en dat niet automatisch alleen het recht van de sterkste of rijkste geldt en vooral dat laatste is iets wat de laatste jaren steeds meer zichtbaar wordt. Denk maar aan de beerput die de “bouwfraude? wordt genoemd. De bazen van de bouwbedrijven tillen de staat op voor tien miljoen euro en komen er met een boete van één miljoen van af. Dat is dus vlot en vooral erg gemakkelijk negen miljoen euro verdiend. Per bedrijf wel te verstaan! Voor dat bedrag wil ik ook wel in het strafregister vermeld staan.
Denk ook eens aan de discussie over integratie, die gaat over mensen uit vooral islamitische landen die openlijk kenbaar maken helemaal niets op te hebben met dit land, maar wel de financiële vruchten er van willen plukken. Denk eens aan de laffe manier van maatschappelijk/zedelijk denken van menig jonge moslim, hoofdzakelijk afkomstig uit landen zoals Marokko en Tunesië. Veel jongeren worden opgevoed door ouder/moskee, met bijvoorbeeld de volstrekt achterhaalde en middeleeuwse gedachte dat je vrouwen te pas en te onpas mag zien als minderwaardige mensen, als hoeren, als sexslaven en dat zij slechts de plicht hebben om de echtgenoot seksueel te bevredigen op ieder moment dat het hem uitkomt, te allen tijden te gehoorzamen en kinderen te baren. En er zijn moskeeën in dit land, waaronder de Amsterdamse El Tawheed moskee, die boeken en geschriften aan de moslim brengen waarin wordt opgeroepen wordt tot “het slaan van vrouwen en executie van homoseksuelen en van moslims die de geloofswaarheden niet letterlijk nemen.? In zo’n boekwerk, de Gids voor moslims? genaamd, staan een aantal interessante citaten die voor menig wel –en rationeel denkend burger van dit land de stoplichten op felrood zouden moeten zetten.
Gaat u er even voor zitten: “Moslims moeten zich 'bekwamen in de vechtkunst, niet slechts defensief, doch ook offensief, opdat het Woord van Allah het hoogste is en om rechtvaardigheid en zachtmoedigheid op aarde te verspreiden''. Want 'de Islam is altijd superieur'. Oorlog om rechtvaardigheid te verspreiden? Het is net alsof ik president bush hoor praten. En voor de christenen onder de lezers:
Kerkbouw is verboden. Bouw liever fabrieken voor het produceren van 'alle soorten wapens die er in de wereld gebruikt worden'. En probeer de nieuwste snufjes uit.
Bevindt de moslim zich onder 'ongelovig' bestuur -zoals in seculiere staten- dan 'is het de plicht van iedere groep moslims die voor de zaak van Allah wil strijden of onder invloed van een ongelovige vandaan wil komen' zich daartegen te verzetten. Niet op eigen houtje: eerst moeten de broeders een vrome, bekwame leider kiezen. Dan kunnen ze 'zich organiseren, krachten bundelen, strijden met woorden, bezittingen en geweld' tot de overwinning is behaald, of het martelaarschap, dat is 'even wenselijk'. Waarna nogmaals benadrukt wordt, hoe belangrijk 'munitie en wapens' zijn. ,,Bereid alles voor om tegen hen te vechten, al het mogelijke aan gewapende krachten.'' En ook deze citaten zijn wel aardig als wetenswaardigheid voor de westerse burger: “Scheiden is makkelijker voor de man dan voor de vrouw. Een van de gronden waarop hij zijn echtgenote mag verstoten, kenden we al uit 'Fatwas': als een vrouw ongeoorloofd het huis verlaat. Maar een man kan zijn zwangere vrouw ook een scheiding in het vooruitzicht stellen als het kind een meisje blijkt te zijn.
Op seks tussen ongehuwden staat 100 zweepslagen, buitenechtelijke seks is goed voor de doodstraf. Erger nog dan vreemdgaan is homoseksualiteit. Voor de voltrekking van het vonnis bestaan verschillende mogelijkheden: verbranden of stenigen. El Djezeïri noemt een andere optie: grijp de homo's, zoek het hoogste gebouw uit, en gooi ze 'vanaf het terras met het hoofd naar beneden'.?
Het zijn niet zo zeer de 1e generatie allochtonen die zwaar ontvankelijk zijn voor dit soort flauwekul, als wel die van de 2e en 3e generatie. Het gedrag van veel van deze mensen toont dat ook dagelijks in diverse nieuwsberichten. Dan worden er ergens (uiteraard alleen autochtone) vrouwen verkracht door jonge moslims van veelal noord-Afrikaanse afkomst, dan wel worden er ergens homofielen zwaar mishandeld alleen omdat ze homofiel zijn. En volgens de imams van menig moskee moeten die mensen eigenlijk ook worden gedood.
Natuurlijk is het niet zo dat iedere moslim het met deze citaten eens zal zijn. Dat zijn de zichzelf ‘gematigd’ noemende mensen die vinden dat ze modern zijn. Als je de koran en genoemde boekwerkjes leest, kun je als pragmatisch en rationeel denkend mens niet anders dan tot de conclusie komen dat de islam inderdaad een religie is die nog in de middeleeuwen is blijven steken en naar de huidige maatstaven gemeten inderdaad achterlijk is, zoals Pim Fortuyn dat beweerde en daarmee gelijk maar voor het gemak als racist werd bestempeld door fascisten zoals de Graaf, Zalm, Melkert, Kok, Rosenmuller, van Dam en nog wat mensen van zeer bedenkelijk laag allooi. Maar zelfs voor de zichzelf ‘moderne moslim’ noemende medeburger van dit land zijn er regels die feitelijk gezien domweg pure discriminatie zijn. Want geloof maar niet dat een moslimmeisje verliefd mag worden op een niet moslim, of zelfs maar als vriend mag hebben. In sommige kringen staat dat zelfs gelijk aan de doodstraf en daar is geen woord van overdreven.
Bovenstaande feiten zijn niets nieuws, ze werden al eens eerder vermeld. Maar door dat vele moslims protesteerden tegen ‘stigmatisering’ werd de berichtgeving over misstanden binnen de islam min of meer stilgelegd. Dit vooral door dat de linkse partijen van mening waren dat hen dit flink wat stemmenverlies zou opleveren en juist in de hoek van de migranten halen zij een flink deel van de stemmen vandaan. Maar juist het stopzetten van de berichtgeving speelt menig moslimfundamentalist in dit land in de kaart. Zij kunnen doorgaan met het destabiliseren van onze maatschappij. Er wordt namelijk te makkelijk voorbij gegaan aan het feit dat er nogal wat mensen zijn die van Nederland een islamitische staat willen maken met alle kwalijke gevolgen van dien. Niet alleen op maatschappelijk gebied, maar natuurlijk ook op gebieden zoals economie en mensenrechten. Die laatste zullen dan namelijk verdwijnen. Het zullen imams zijn die bepalen wie welke rechten heeft en het is makkelijk voorspelbaar dat een moslim beduidend meer rechten zal hebben dan een niet moslim.
Nu zal dit scenario niet binnen al te afzienbare tijd gaan plaatsvinden, maar als we op de huidige voet doorgaan met pappen en nathouden, is dit scenario op den duur onafwendbaar. Op het moment dat we gaan praten over een al dan niet gedeeltelijke invoering van de sharia binnen de Nederlandse samenleving, zoals momenteel al in andere westerse landen wordt gedaan, zijn we te laat. Om de Nederlandse samenleving en maatschappij op de langere termijn te kunnen waarborgen moet de politiek de moed hebben om een spijkerhard en vooral glashelder standpunt in te nemen. Dat standpunt behoort te zijn dat de islam niet thuishoort in de westerse wereld en dus ook niet in Nederland. Gezien het snelle stijgende aantal brandhaarden in het middenoosten die vooral een moslimfundamentalistische inslag hebben, moet je tot de conclusie komen dat er op termijn een oorlog zal ontstaan tussen een religieuze groepering (maar dan wel een met meer dan een miljard aanhangers) en het vrije westen. Op dit moment is datzelfde vrije westen nog willens mogelijke conflicten op diplomatieke wijze de kop in te drukken. Maar je mag je afvragen hoeveel indruk dat maakt op mensen die alles en iedereen die niet moslim is met geweld over de kling willen jagen. Op de keeper beschouwd mag je stellen dat die oorlog al is begonnen, gezien de laffe aanslagen van de laatste jaren op burgerdoelen door moslims. De reclameslogan “De maatschappij, dat ben jij!? zou voor iedereen moeten opgaan. Maar steeds meer zijn er mensen die hun eigen maatschappij nastreven en dat zou zo her en der wat alarmbellen moeten doen rinkelen, vooral in Den Haag. Daar doet men echter gewichtig over futiliteiten zoals verkeersboetes en het krampachtig vasthouden aan het stabiliteitspact. Hoewel geld erg belangrijk is voor de maatschappij, moet je op zijn tijd het menselijke boven het financiële belang stellen. Helaas durven ze dat daar niet, omdat men in Den Haag niet in staat is om het beestje bij de naam te noemen en uit pure angst het niet aandurven om ergens duidelijk stelling tegen te nemen. En dus blijft men daar bij een beproefd middel, namelijk de kop in het zand steken. Je zou wel eens voor racist uitgemaakt kunnen worden namelijk.
Ach, ik kan me ergere dingen voorstellen. |
|
|
Sturges
Netherlands
19 Posts
|
Posted?-?26 Apr 2004?:? 15:35:34 ? ?
|
Onderstaande column is tevens te lezen op www.sturgesonline.com
26 april 2004
door John Sturges
De Nederlandse maatschappij (2)
In hoeverre kunnen we op de huidige manier nog verder gaan in de maatschappij die Nederland heet als het gaat om de criminaliteit? Criminaliteit in dit land is net zo breed als de maatschappij zelf. In iedere maatschappij, waar ook ter wereld, komt criminaliteit voor. Dat geldt voor een land als het onze, maar net zo goed in een van alle moderne zaken verstoken leefgemeenschap zoals bijvoorbeeld de Papoea’s in Nieuw-Guinea. De vraag is niet of je het kunt voorkomen, maar hoe je er mee omgaat. In veel niet westerse landen hanteert men een lik-op-stuk beleid onder motto “zo jij mij, zo ik jou?. Is daar iets mis mee? In principe niet, maar persoonlijk ben ik nogal wars van de doodstraf. Niet omdat ik vindt dat een veroordeelde moordenaar niet gedood mag worden, maar puur vanuit de redenering dat ik het niet op me wil nemen dat van de honderd veroordeelde moordenaars er altijd wel eentje onschuldig is, of in ieder geval het voordeel van de twijfel geniet. Het gaat mij niet om de die negenennegentig schuldigen, maar juist om die ene onschuldige.
Sinds de jaren ’70 en dus sinds het progressieve politieke beleid wat in dit land wordt gevoerd, is er een stijging zichtbaar van de criminaliteit in dit land. Het beleid zit hem daar in, dat daders van misdrijven als slachtoffers worden gezien, zij het van familie, een slechte jeugd, werkeloosheid, jaloezie etc. En hoewel alle politieke partijen sindsdien beloven iets tegen de toenemende criminaliteit te doen, zijn het stuk voor stuk allemaal loze beloftes gebleken. Want nooit is de criminaliteit gezakt, in geen enkel jaar en geen enkele regeringsperiode. Dat heeft alles te maken met het feit dat wanneer er een partij met dergelijke beloftes in de regering zat, automatisch de helft van de verkiezingsbeloftes weer de prullenbak in verdwenen. En natuurlijk zat er bij die helft altijd de belofte over actie tegen de criminaliteit.
Hoe je het ook wend of keert, dat de inmiddels totaal uit de hand gelopen misdaad in dit land amper nog onder controle is te houden, hebben we rechtstreeks te danken aan de linkse partijen met de PvdA voorop, maar ook het CDA en de VVD zijn bepaald niet onschuldig. Nog altijd verkeerd men in de veronderstelling dat strenger straffen niet helpt en dat alles binnen justitie en de reclassering er op gericht moet zijn om criminelen op een zo goed mogelijk manier en zo kort mogelijke termijn weer terug te helpen in de maatschappij. Daar waar de roep om vergelding vanuit de bevolking steeds luider wordt, deinst men in Den Haag hier voor terug. In plaats van harder straffen, geeft onze eigen minister van justitie de burger het advies om een overvaller of verkrachter angst aan te jagen door heel hard “boe!? te roepen. Een dergelijke opmerking uit de mond van minister Donner zou natuurlijk heel grappig zijn, als het in feite niet in –en in triest is. En nog snapt men in Den Haag niet waarom de burger in Nederland zich over het algemeen niet veilig voelt in dit land en dan vooral in de grote steden.
Er zijn al flink wat stemmen opgegaan om meerdere gevangenen in één cel te plaatsen. Den Haag durft daar in feite niet aan, bang als men is voor ruzies tussen gevangenen onderling en de gevangenisbewaarders zijn het niet gewend en weigeren veelal om dan nog voor bewaarder te spelen. Als we kijken naar de buurlanden is te zien dat meerdere gevangenen in één cel eerder regel dan uitzondering is. En daar werkt het wel! De reden waarom het daar wel werkt is omdat men een duidelijk signaal afgeeft richting de crimineel: ‘Denk erom: de gevangenis is geen pretje. Als je hier terecht komt leggen wij niet ons oor op je zieltje te luisteren.’ Natuurlijk zijn daar de gevangenissen ook vol, maar een feit is wel dat de burgers in andere EU landen zich een stuk veiliger voelen omdat ze weten dat justitie daar de daders wél straft en dat daar ook daadwerkelijk boete wordt gedaan. In Nederland wordt ook de smoes gebruikt dat het teveel geld kost. Dat zal allemaal best wel, maar als we eens als simpel voorbeeld de overvallers en winkeldieven nemen, die jaarlijks goed zijn voor een schadepost van meer dan vijf miljard euro, dan is dat geld snel terug verdient.
Ook hier gaat het om keuzes maken die aan duidelijkheid niets te wensen over laten. Maar in plaats van het maken van keuzes blijven we hier steken in oeverloos debatteren over hoe wij onze gevangenen zo goed mogelijk moeten behandelen. Een overvaller die zojuist iemand het ziekenhuis heeft ingeslagen vanwege twintig euro en een mobieltje, krijgt in het allergunstigste geval (voor de maatschappij dus) direct bij aankomst in de cel de beschikking over televisie en Canal +. U en ik dienen voor Canal + te betalen terwijl wij geen strafblad hebben, maar dat even terzijde. Dat is alvast beloning nummer één en dan heb ik het nog niet over telefoonkaarten en een koffiezetapparaat. In het slechtste geval komt deze persoon er trouwens van af met een proces verbaal en kan hij weer naar huis, terwijl het slachtoffer in doodsangst verkeerd omdat hij in de niet onterechte veronderstelling verkeerd dat de dader hem nog wel eens een keer zou kunnen komen opzoeken.
Het complete Haagse denken moet wel beschouwd op de schop, of beter gezegd: Het moet letterlijk overboord geknikkerd worden. Het valt niet langer te verkopen dat daders continu moeten worden begeleid naar een beter gedrag t.o.v. andere medeburgers en daarvoor beloond moeten worden met een baan, een woning en zoiets als een prettig inkomen. Hoe wil je dit als politicus in vredesnaam verkopen aan mensen die hun hele leven nog geen verkeersboete hebben gehad en in feite nette, gezagsgetrouwe burgers zijn. En ik zou als verstandig mens helemaal met mijn mond vol tanden staan als deze mensen geen huis of een baan hebben en daarvoor juist bestraft worden door de staat door ze aan de zijlijn te parkeren en vooral daar te laten staan, zonder fatsoenlijke uitzichten. Dit is de omgekeerde wereld en het wordt tijd dat alles weer keurig op zijn plaats wordt gezet. Het geeft ook geen pas om zogenaamde jeugdige criminelen voorrang te geven. Het maakt niet uit of je nu 16 of 36 bent. Ieder mens met een IQ van minstens 50 weet dat je volgens de wet met je vingers van andermans lijf en spullen moet blijven. Als je dat dan toch niet kunt laten, zitten daar consequenties aan vast en die zul je dan ook moeten dragen.
Hoewel het voor niemand prettig is om een gedeelte van het leven in een cel te verblijven, moet er een boodschap uitgaan van de regering en de politiek. Die boodschap zou er maar één mogen zijn en dat is dat de crimineel van nu en morgen in het vervolg achter gesteld zal worden bij de rest van de bevolking. Dat wil dus zeggen dat het recht op privacy in de vorm van éénpersoonscellen eerst verdiend moet worden binnen de muren van de gevangenis, evenals andere privileges. Met name de veelpleger dient een beduidend andere aanpak. Het woord ‘veelpleger’ zegt meer dan voldoende. Niet voor niets worden ze zo genoemd omdat de rechtspraak betreffende deze mensen zo krom is als een banaan. Juist door deze mensen voor langere tijd van de straat te houden kan dit financieel gezien alleen maar voordelen opleveren. De miljardenschade die dit land lijdt in de detailhandel door het grote aantal diefstallen en berovingen kan sterk verminderd worden als in de eerste plaats vanuit justitie wordt gedacht aan straf als consequentie en niet aan hoe men de crimineel weer zo snel mogelijk op straat zet. Afgezien van het financiële aspect, komt ook het emotionele aspect om de hoek kijken. De angst die deze lieden bij al hun slachtoffers veroorzaken is niet alleen amper voorstelbaar, maar bediend ook een adequatere benadering. In geval van een misdrijf móet altijd het belang van het slachtoffer voorop staan en niet dat van de dader. Het is niet alleen de materiele schade die geld kost, maar ook de psychologische schade kost handen vol met geld. Slachtoffers van geweldsmisdrijven kunnen vaak lange tijd niet meer aan het werk, wat juist de werkgevers weer treft in hun portemonnee.
Een tak voor de overheid ligt er niet alleen in om mensen te helpen, maar ook om te straffen daar waar men over de schreef is gegaan. Nog steeds is het zo dat in praktisch alle gevallen het slachtoffer de dupe is van de crimineel in zowel psychisch als financieel opzicht. Het wordt tijd dat letterlijk alle schade die een crimineel veroorzaakt ook op hem of haar wordt verhaald. Nu zal het niet zo zijn dat de criminaliteit hier mee ineens zal verdwijnen, maar er wordt wel een signaal mee afgegeven dat het pamperen en tolereren van criminaliteit voorgoed voorbij is. Privileges in gevangenissen dienen te worden verdiend en niet te worden weggeven als zijnde sinterklaascadeautjes. Meerdere gevangenen op één cel moet regel worden en geen thema om daar jaren over te discussiëren. Een gevangenisstraf moet ook daadwerkelijk als straf overkomen, en niet als rustpauze voor criminelen om na een paar maanden weer vrolijk daar verder te gaan waar men voorheen is opgehouden. Het spreekwoord “Wie zijn gat verbrandt, moet op de blaren zitten? bestaat niet voor niets!
|
|
|
|
Sturges
Netherlands
19 Posts
|
Posted?-?03 May 2004?:? 00:19:24 ? ?
|
Onderstaande column is tevens te lezen op www.sturgesonline.com
2 mei 2004
door John Sturges
De Nederlandse maatschappij (3)
Voor de komende verkiezingen (en die kunnen heel goed al vóór 2007 plaatsvinden) moet de kiezer zich goed bewust zijn of men een kwalitatieve of een kwantitatieve maatschappij wil (zie ook de column 'Leefbaarheid en bevolkingspolitiek' van 10 januari 2004 in het archief). In mijn voorgaande twee columns had ik het over de immigratiepolitiek en de criminaliteit. Deze twee zaken zijn onlosmakelijk verbonden met een kwalitatieve samenleving. Maar goed beschouwd geldt dat voor alle zaken die voor een maatschappij als geheel en het individu van belang zijn. Want waar gaat het nu eigenlijk allemaal om? Het komt er op neer dat wij als volwassenen willen dat de politiek een samenleving creëert waarin ieder mens zich kan ontplooien. Op het terrein van werk, scholing, vrije tijd en de basis schept waarin wij als volwassenen onze kinderen op een vrije en fatsoenlijke manier kunnen opvoeden.
Sinds de socialisten het voor het zeggen hebben vallen een aantal zaken op. Zo is de verantwoording voor het opvoeden van kinderen niet zozeer bij de ouders en de school komen te liggen, maar moet zo'n beetje de gehele bevolking verantwoording voor alle kinderen dragen. Ouders kijken vandaag de dag niet of het hebben van kinderen past in hun levensplanning, maar nemen de kinderen er bijna ‘en passant’ zo even tussendoor bij. Per slot van rekening is het tegenwoordig zo dat de regering nu ook de werkgever er verantwoordelijk voor stelt dat ouders hun kinderen ergens kunnen dumpen ten einde zelf weer vrolijk naar het werk te kunnen gaan. De werkgever betaalt mee aan de kinderopvang, die (welk een wonder) ieder jaar duurder wordt. Kortom: twee mensen besluiten een kind te nemen en vinden zichzelf ook nog geweldige ouders als ze hun kind s’middags na 16.00 uur uit een crèche ophalen, eten geven, naar bed brengen en vervolgens de volgende dag al om half acht s’ochtends linea recta weer bij de crèche kunnen dumpen. En ook in het weekend zijn niet alle ouders even blij met hun kinderen, want maar al te vaak gebeurt het dat kinderen bij ouders of schoonouders worden afgeleverd omdat het ouderpaar ook graag even wat tijd met elkaar wil doorbrengen, zonder poespas van derden erbij en onder die derden worden ook regelmatig hun eigen kinderen begrepen.
Schiet ik nu door? Ik denk dat dat reuze meevalt. De ouders van nu zijn met heel veel zaken bezig, maar niet altijd met het belang van hun kind(eren). Nu valt veel mensen dat niet eens kwalijk te nemen, aangezien het juist de politiek is, die deze situatie gecreëerd heeft. Door juist de ouders alle mogelijkheden tot zelfontplooiing te geven, hun een worst voor te houden door het invoeren van vervroegde pensioensregelingen, het invoeren van de “VUT?, het ‘sparen voor vrije tijd’, het abnormaal laten stijgen van de lonen, het zwaar overwaarderen van de kinderopvang en het straffen van werkgevers bij ziekteverzuim, zijn we ondertussen met zijn allen dusdanig verwend geraakt en in slaap gesust dat we niet hebben willen inzien dat deze onzinnige verwennerij dit land zwaar de das om zou doen. Het werd op een gegeven moment zelfs zo gek, dat mensen die per jaar twee keer op vakantie konden ernstig jaloers werden op mensen die zelfs drie of vier keer per jaar op vakantie konden. Díe zorg, het ‘slechts’ twee keer per jaar op vakantie kunnen gaan, werd nog groter dan het even verder vooruit kijken of het goed ging met de economie, met het bedrijf waar men voor werkt(e), of dat we met zijn allen niet ietsje té gemakkelijk van de WAO gebruik maakten. We wilden eigenlijk alleen nog maar luieren. Vier dagen werken per week in plaats van vijf (niet waar, Wouter Bos?). Nog vaker en nog verder weg op vakantie en oh ja, ook de kinderen op zijn tijd een spelletje geven voor op de pc of de nintendo, want dan hadden pa en ma zelfs nog meer vrije tijd.
Slechts heel af en toe vraagt een ouder zich af waarom hun kind weer vroeger van school komt dan normaal. Of al weer om negen uur s’ochtends thuis is omdat de hele schooldag is afgelast omdat de leraar ziek thuis is gebleven. En nog minder vragen ouders zich af waarom hun kinderen op de inmiddels beruchte vmbo scholen terecht zijn gekomen. Daar waar tieners voor hun ‘examen’ leren dat dertien keer twee zesentwintig is. En als ze dat goed hebben geraden krijgen ze een diploma waar ze wel beschouwd helemaal niets aan hebben. De vmbo is een allegaartje van MAVO, HAVO, LEAO, LTS, huishoudschool en de lagere en middelbare detailhandelschool. Genoemde onderwijsrichtingen zijn afgeschaft en allemaal in één gebouw geplaatst. Het gevolg is dat veel kinderen niet het juiste onderwijs krijgen. Sommigen krijgen te laag onderwijs en sommigen te hoog. Bovendien is over het algemeen de individuele aandacht voor leerlingen gedaald tot nul. Veel kinderen hebben een broertje dood aan huiswerk, omdat ze na school veel liever óf op straat rondhangen óf achter de pc kruipen alwaar spelletjes worden gespeeld waarbij het liefst zo veel mogelijk mensen op een zo bloedig mogelijke wijze moeten worden afgeslacht. Die spelletjes zijn gekocht met de toestemming van de ouders, want zij zijn juist blij als de kinderen zich zonder de ouders kunnen vermaken.
De afgelopen week kwam naar buiten dat de politiek de afgelopen tien jaar ruim 20 miljard in het onderwijs heeft gestoken. Normaliter zou je als naïef burger dan ‘hulde!’ roepen, ware het niet dat er van die 20 miljard werkelijk nog geen kwartje naar de leerstof of naar onderwijzend personeel is gegaan. En dat terwijl partijen zoals D’66 en de PvdA zo voorop lopen als het om het onderwijs gaat. Zij zijn het, die die 20 miljard er in hebben gepompt. Dat die 20 miljard niet ten goede is gekomen aan het onderwijs zelf, doet er volgens die partijen niet toe. Van dat bedrag zijn fusies betaald, directeuren aangetrokken, gebouwen gerenoveerd, nog meer vmbo-onzin gecreëerd en vooral flink gefraudeerd met subsidies. Het zijn ook juist deze twee partijen die nu volop schreeuwen dat er nog meer geld in het onderwijs moet worden gestoken. Niet dat dat ten goede zou komen van de leerlingen, want dat interesseert de socialisten niet. Het is stemmingmakerij en vooral zijn het goedkope leugens. Daar waar men geld letterlijk over de balk heeft gegooid om vooral maar zichzelf op de borst te kunnen slaan, juist daar gaat het gigantisch slecht. Bos en Dittrich weten dit natuurlijk wel, maar men wil de burgers van dit land net zo dom houden en in slaap sussen als dat men in de jaren ’80 en ’90 heeft gedaan, met alle nadelige gevolgen van dien. In hoeverre wil de moderne burger en ouder van vandaag de dag nog langer toezien hoe men in Den Haag dit land blijft verzieken met mooie praatjes, terwijl ze op hetzelfde moment een gigantisch bewijs van onvermogen presenteren aan diezelfde burgers en ouders. Zijn die politici zo dom, of de burgers zo naïef?
Het nieuwe manifest wat Wouter Bos presenteerde deze week, is geen onheilspellend communistisch boek, maar is een schriftwerkje van zes A-viertjes waarin een hoop lucht is opgenomen waar je alle kanten mee uitkunt. Bos dweept nog altijd graag met wijlen Drees, de man die het woord ‘socialisme’ de echte betekenis toekende, namelijk het zorg dragen voor alle inwoners maar dan wel met een gezonde realiteitszin. Diezelfde realiteitszin kun je Bos niet toedichten. Bos dweept graag met Den Uyl, maar die strooide met bankbiljetten als of het confetti was. Niet voor niets zegde Willem Drees in 1970 zijn lidmaatschap van de PvdA op omdat hij vond dat Den Uyl misbruik maakte van belastinggeld, alleen maar om stemmen en zieltjes te winnen. Maar dat zul je Wouter Bos nooit horen zeggen, want dat feit is nogal ongemakkelijk voor hem. Temeer omdat ook Wouter premier wil worden op basis van strooien met geld wat er niet is en vanwege zijn strakke kontje. Want laten we eerlijk zijn: echt verstandigs is er uit zijn mond nog niets vernomen de laatste jaren. Afgeven op Balkenende kan en doet iedereen, daar hoef je geen PvdA voorman voor te zijn.
Voor diegenen die nog een beetje twijfelen over wat voor soort socialisme de PvdA, Groen links, de SP en D’66 voorstaan, kan ik u DIT artikel aanraden. Gezien de huidige kritiek die deze partijen hebben op niet linkse organisaties en partijen en de koers die men wenst te varen in europees opzicht, kan dit artikel aardig wat ogen openen.
|
|
|
|
|
Sturges
Netherlands
19 Posts
|
Posted?-?09 May 2004?:? 16:17:05 ? ?
|
Onderstaande column is tevens te lezen op www.sturgesonline.com
9 mei 2004
door John Sturges
Nederland en de economie
Wat te doen met de Nederlandse economie? Stel die vraag aan menig economisch ‘expert’ en je krijgt de meest uiteenlopende antwoorden. De een zal zeggen dat de overheid flink moet investeren d.m.v. gesubsidieerde banen en de ander meent dat er flink bezuinigd moet worden op de overheidsuitgaven. Is het niet eigenlijk zo dat bij een dalende economie de overheid juist meer moet uitgeven en als de economie aantrekt de overheid de boel iets moet beteugelen? U zegt het maar. Maar bedenk wel dat er in het geval van Nederland een aantal zaken niet uit het oog mogen worden verloren.
Ten eerste is de Nederlandse economie goeddeels afhankelijk van de wereldeconomie. Zolang deze nog op haar gat ligt, zal ook de eigen economie niet snel stijgen. We hebben te maken met teveel onrust in de wereld. Denk maar aan de oorlog in Irak en Afghanistan. Deze kosten wagonladingen met geld. Geld wat bij een ‘rustige’ wereld anders heel goed voor economische doeleinden kan worden gebruikt. Helaas is het nu zo dat de onrust in het Middenoosten niet alleen veel economische schade berokkend aan de deelnemende landen, maar de halve wereld heeft er (in)direct door te lijden. Daar waar geprobeerd wordt om van Irak een democratie naar westers voorbeeld te maken, zal deze poging jammerlijk mislukken. De fundamentalistische moslims zullen geen kans onbenut laten om van Irak een staat te maken naar Iraans voorbeeld. En dat wil dus zeggen dat Irak er in principe qua levensstijl er nog verder op achteruit zal gaan als al onder Saddam Hoessein het geval was. De voormalig Iraakse dictator mocht dan weliswaar een onmens zijn, hij wist wel het verschil tussen de middeleeuwse moslimideologieën en de moderne westerse levenswijze en hij koos als het er op aan kwam toch voor het laatste. Vergelijk je bijvoorbeeld het Iran van nu met het Iran van vóór 1980, dus ten tijde van de Sjah, dan moet je simpelweg vaststellen dat Iran momenteel minstens vijftig jaar terug in de tijd leeft.
De economie dus, en wel die van ons eigen land. Kijk je naar de huidige situatie en datgene wat er ons volgens de overheid en menig econoom nog staat te wachten, dan moet je concluderen dat een spoedig en vooral krachtig herstel van de economie nog erg ver weg is. Allereerst zitten we met het probleem van de overbevolking. Ruim zestien miljoen mensen wonen in dit land waarvan wijlen koningin Juliana in de jaren ’50 al zei, toen er nog maar negen miljoen inwoners waren, dat het land in feite te vol was. Zij verzocht, samen het de toenmalige overheid, haar eigen onderdanen om vooral te emigreren richting Amerika, Canada en Australië. Aan die oproep werd ook redelijk massaal gehoor gegeven.
Nu zitten we dus met de genoemde zestien miljoen en dat worden er beduidend meer. Want ondanks de aangekondigde ‘maatregelen’ betreffende de immigratie, is het natuurlijk niet zo dat er geen mensen meer bij zullen komen. Integendeel. De uitbreiding van de EU met tien landen zal tot gevolg hebben dat we binnen zeer afzienbare tijd de zeventien miljoen inwoners zullen bereiken. En natuurlijk gaat ook de immigratie van zeer laag of helemaal niet geschoolde mensen uit landen zoals Marokko en Turkije gewoon door. En ook deze mensen zullen kinderen krijgen die zullen worden opgevoed naar Marokkaanse en Turkse gebruiken en vervolgens in botsing komen met de Nederlandse normen en waarden en vooral wetgeving. En dat gaat uiteraard gepaard met alle maatschappelijke gevolgen van dien. Op den duur zal het ten koste gaan van de kwaliteit van de Nederlandse samenleving en je moet al op dit moment vaststellen dat diezelfde kwaliteit zienderogen tanende is. Tel daarbij het gegeven op dat de autochtone bevolking niet erg bereid is om zelf kinderen te nemen en meer bezig is met werk, inkomen en vooral carrière, en je wilt je er als weldenkend mens geen voorstelling van maken over hoe Nederland er over vijftien jaar uit zal zien. Daar waar we vroeger spraken over een ‘babyboom’, kun je nu spreken over een ‘babydown’. Hoewel dat op zich wel weer voordelig is wat betreft de ouderenzorg voor over enkele tientallen jaren vanaf nu, mag je je afvragen of dit nu eigenlijk wel zo gezond is voor de toekomst van Nederland.
Maar is het nu zo dat we met zijn allen maar moeten gaan zitten afwachten tot de economie wereldwijd gezien vanzelf weer opbloeit of kunnen we als zelfstandige natie wellicht zelf ook iets doen? Natuurlijk kunnen we dat, alleen heb je daar wel een overheid voor nodig die beschikt over een paar gezonde kloten. De huidige overheid onder leiding van Balkenende heeft dat uiteraard niet. Die zijn gebonden aan het stabiliteitspact, wat als een strop om de Nederlandse nek hangt en steeds strakker wordt getrokken. Die drie procent regeling van het stabiliteitspact is als de bekende molensteen; je kunt er geen kant mee uit. In feite is het nog veel erger: Die regeling betekend de facto dat wij als zelfstandige natie onze soevereiniteit hebben ingeleverd alsof wij zelf te idioot zijn om ons eigen land te besturen. Ik snap gerust dat partijen zoals de PvdA, het CDA, de VVD en die overige klunzenverenigingen zichzelf daartoe niet capabel achten, maar dat wil nog niet zeggen dat de rest van de bevolking ook idioten zijn.
Het huidige kabinetsbeleid vergaat van de tegenstrijdigheden; Men roept van alle daken dat men de stroom immigranten een halt wil toeroepen en daartoe ook maatregelen treft, maar ondertussen wil men het groene hart gaan volbouwen. En heus niet alleen met industrie. Het militair vliegveld Valkenburg wordt gesloten ten faveure van…. juist: Woningbouw. Wat ik vooral mis, is een beetje lef om bepaalde grootschalige projecten aan te pakken of nauwkeurig te bestuderen. Ik denk hierbij aan zaken die al eens eerder in het nieuws zijn geweest of in de schijnwerper hebben gestaan. Wat bijvoorbeeld te denken van het organiseren van de Olympische Spelen? Amsterdam heeft dat al eens geprobeerd in de jaren ’90, maar door linkse terreur van partijen zoals Groen Links met als voorman (Ja, ik weet dat ze een vrouw is) Saar Boerlage, die comitéleden mishandelde en bespuugde, mislukte de toewijzing. Ook Rotterdam heeft geluiden laten horen om de Spelen te organiseren en een dergelijk initiatief zou voluit ondersteund moeten worden door de politiek. Natuurlijk zijn de investeringen duur voor een dergelijk evenement, maar de EU zal ongetwijfeld flink bijspringen en dat mag ook wel gezien de miljarden die wij ieder jaar nodeloos in Brussel over de balk smijten. Dan krijgen we er eindelijk iets voor terug. Olympische Spelen betekenen honderdduizenden toeschouwers uit de hele wereld. Nederland gaat letterlijk gedurende twee weken dagelijks de wereld over. Financieel zit er een risico aan vast, maar sommige risico’s zijn het waard om genomen te worden. Bovendien moet je daarbij kijken naar de langere termijn, dus wat het Nederland kan opleveren in de jaren na die spelen.
Een ander project is de nieuwe luchthaven in de zee. Schiphol mag van alle milieufanatici niet verder uitbreiden. Maar om Nederland de leidende positie te laten behouden als distributie land moet je een keuze maken: Of je breidt Schiphol uit, of je bouwt een nieuw vliegveld. En de politiek voelt zich weer gevangen tussen twee vuren en dus besluit men maar tot het doen van helemaal niets. Men houdt zich liever bezig met geldverslindende en niets opleverende projecten zoals de Betuwelijn en de Hoge Snelheids Lijn. Dat is nog enigszins safe, je liegt er een beetje over, je laat je als ambtenaar omkopen door bouwbedrijven en doet voor de rest alsof je niet weet wat die projecten betekenen voor dit land, namelijk complete financiële drama’s. Het bouwen van een nieuwe nationale luchthaven in zee, of voor mijn part in Flevoland, geeft dit land ongetwijfeld een nieuwe impuls. Niet alleen qua werkgelegenheid, maar als je veel meer bedrijven uit het buitenland hier hun goederen kunt laten distribueren tegen aantrekkelijke prijzen (lees: investeringen), dan kan dit op den duur alleen maar gunstig uitwerken. De technologie hiervoor hebben we in huis. Er zijn een aantal Hollandse bedrijven die direct betrokken zijn geweest bij de bouw van het nieuwe vliegveld van Hong Kong. En dit vliegveld is ook letterlijk in zee gebouwd en wel in zeven jaar tijd met alles erop en eraan, dus inclusief wegennet en openbaar vervoer. Natuurlijk kost dit een enorme hoeveelheid geld, maar op de lange termijn bezien kan het alleen maar voordelen opleveren. Bovendien is het nu zo dat met het verdwijnen van de KLM veel meer passagiers op termijn niet zullen vliegen vanaf ‘Paris Nord’ (Schiphol dus), maar vanaf vliegveld Charles de Gaulle bij Parijs. En dit zal zeker gelden voor overzeese vluchten. De overname van de KLM door Air France is natuurlijk erg leuk voor de HSL, want die zullen in de toekomst beduidend meer passagiers gaan vervoeren die met het vliegtuig naar Verweggistan moeten en Verweggistan is in dit geval alleen bereikbaar via Parijs. Dus de Thalys zal het drukker krijgen en u mag drie keer raden uit welk land het bedrijf komt die de Thalys vanaf Amsterdam richting Gare du Nord laat razen.
Een laatste project is de Magneetzweefbaan. Dit is een megaduur project met een zeer hoog kenniseconomisch gehalte. Hoewel ook dit project al eens op tafel is geweest en is bestudeerd, is het in een van de onderste laden verdwenen omdat het te risicovol zou zijn. Op zich kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Het ging (en gaat nog steeds) erom dat er een traject zou worden aangelegd van Groningen naar Amsterdam. En dit dan vooral voor de ambtenaren die in Groningen wonen en in de hoofdstad werken. Deze trein die eigenlijk zweeft op een baan, kan een kruissnelheid bereiken van driehonderd kilometer per uur. Dus in plaats van de dik twee uur die men vanaf Groningen nu onderweg is naar Amsterdam, kan men in 45 minuten op de plek van bestemming zijn. Zoals gezegd: het is een duur project die weliswaar vooral in het begin veel extra geld zal kosten, maar ook hier moeten we kijken naar de lange termijn. Je moet klein beginnen en mocht het passagiersvervoer een succes blijken, dan kan deze supersnelle en vooral geluidsarme zweeftrein een prima exportartikel worden als we als Nederlandse overheid bereid zijn samen te werken met het Duitse Siemens, die deze trein heeft ontwikkeld en al succesvol heeft geëxploiteerd in China, alwaar al een traject ligt van dertig kilometer lang tussen Peking en de nationale luchthaven van China. Zoals op de website van de trein aangegeven zijn er weliswaar grootste plannen gemaakt voor deze zweefbaan, maar als men in Nederland zo door blijft bouwen zoals nu het geval is, kunnen al deze plannen linea recta de prullenbak in. Hier moet je kiezen tussen ‘of of’ en niet ‘en en’. Dat de plannen voor een lijn tussen Groningen en Amsterdam in eerste instantie zijn afgewezen door vooral de Friese provincie omdat de aanblik van zo’n baan door je tuin niet echt prettig is, kan ik me nog wel voorstellen. Toch zou het verstandig zijn als politiek Den Haag de voorstellen nog eens goed bestudeerd of met tegenvoorstellen komt. Want een ding is zeker: Die magneetbaan komt er vroeg of laat hoe dan ook. En zo beschouwd kun je er beter vroeg bij zijn, want dan kun je economisch mee profiteren bij de bouw van deze baan in andere landen. Wellicht zijn andere trajecten mogelijk, zoals bijvoorbeeld langs de afsluitdijk.
Economie is niet alleen denken in het kleine, maar als je naar een gezonde toekomst wilt, moet je soms ook risico’s nemen en wat groter denken dan je gewend bent. In dat licht bezien kan Nederland er nooit op achteruit gaan als het bijvoorbeeld de Olympische Spelen zou organiseren of een nieuwe luchthaven bouwt. Maar voor dergelijke projecten is niet alleen geld nodig, maar vooral ook lef en een toekomstvisie. En beiden heeft men in Den Haag niet.
|
|
|
|
| ? |
?Topic? |
? |
|
|
?
?De Nederlandse maatschappij en de islam
