Van een website geknipt en geplakt..... mooie column!
Amen
Chris van Krimpen
Mijn excuses, beste lezers. Meldde ik in mijn vorige column dat de politieke carrière van Zalm op zijn eind liep, de onvoorspelbare politieke gebeurtenissen in Nederland bewijzen echter het tegendeel. De coalitie van PvdA en CDA is van de baan omdat de heren Balkenende en Bos niet met elkaar overweg kunnen. ‘Incompatibilité d'humeur’ als gerationaliseerde basis voor politiek beleid. Ik had het kunnen weten. ‘Domheid wordt de nieuwe ziekte van Nederland’, zo meldt mijn NRC Web en Weekeditie voor het buitenland. Verstandige mensen van diverse partijen kunnen het eigenlijk best met elkaar vinden, maar bij de heren politici is er ‘wat minder testosteron nodig en meer hersenen’. Als expat kan ik er echt geen touw meer aan vastknopen en u moet me dan ook niet kwalijk nemen dat ik -en ik denk velen met mij- Zalms politieke herrijzenis niet voorzag.
Er is inmiddels al heel wat afgefilosofeerd over de toenemende domheid in Nederland. Als grote schuldige wordt het schoolsysteem aangewezen. Dat is mijns inziens slechts een gedeelte van het plaatje. Inderdaad, de eliminatie van elitevorming (weg met het Gymnasium!), het in elkaar zakken van de bèta-studies, de sterk afgenomen talenkennis en het gebrek aan gekwalificeerde leerkrachten vormen zeker een verklaring. Maar ‘domheid’ heeft nog een aantal andere aspecten die wellicht nog ernstiger gevolgen hebben dan de problemen in het onderwijs.
Laten we eens een kleine historische analyse maken. We kenden in Nederland tot ver in de jaren zestig de zogenaamde zuilenmaatschappij. Iedere zuil was een apart wereldje, gebaseerd op levensbeschouwelijke grondslag. Als zoon van een gereformeerde dominee herinner ik mij nog heel goed het fascinerende moment toen ik op twaalfjarige leeftijd voor het eerst in mijn leven een katholieke jongeman ontmoette. Maar Drees, Schouten en Romme werden het altijd eens.
De ‘flower power’ generatie maakte in de zestiger jaren op ludieke wijze een einde aan de zuilenmaatschappij. De toenmalige ‘jeunesse dorée’ (waaronder ondergetekende) experimenteerde met een modieus soort socialisme. Zo waren studenten ‘intellectuele arbeiders’ en dienden derhalve studieloon te ontvangen. Met het schaamrood op mijn kaken beken ik: wat een domheid…
De jaren zeventig kenmerkten zich door chaotische democratiseringsprocessen en in de jaren tachtig begon het moderne rentabiliteitsdenken. Alles moest op geld worden gewaardeerd en de ene bezuinigingsronde tuimelde over de andere. En tenslotte kwam in de jaren negentig de onmiskenbare neergang. Graaien en grabbelen werd tot norm verheven, velen dachten rijk te worden op de beurs en we kregen de ‘ondernemende’ overheid. Institutionele domheid.
We zijn echter nog steeds ‘tolerant’. Wanneer ik weer eens in Nederland kom, stralen de mensen je gewoon tegemoet, een groot verschil met het sombere Oost Europa. Het is echter maar schijn. Pim Fortuyn mobiliseerde de frustraties in de Nederlandse samenleving zonder de tijd te krijgen om met een oplossing te komen. De discussie over normen en waarden is in de kiem gesmoord. Professor Sytze Douma constateert dat de groei van de topinkomens gewoon doorgaat omdat Nederlanders in toenemende mate worden vervangen door buitenlanders. Nederlandse topmanagers zijn kennelijk al niet goed genoeg meer om nog leiding te geven aan Nederlandse bedrijven. Domheid?
However….I Have a Dream.
In september 2004 komt het Kabinet Balkenende-Zalm na hevige rellen ten val. De werkloosheid is inmiddels tot 25 procent opgelopen, het gemiddelde inkomen van de Raden van Beheer van grote ondernemingen ligt op vijf miljoen euro per jaar (met 76 procent buitenlanders) en het begrotingstekort op 142 miljard euro. Treinen rijden alleen nog tussen Rotterdam en Amsterdam. De bevolking is wanhopig. De verkiezingen van 20 oktober 2004 leveren een absolute meerderheid op voor de Christen Unie (69 procent). Binnen twee maanden wordt de Grondwet gewijzigd en Nederland wordt een Gereformeerde Eenheidsstaat (op synodale grondslag). Nederland treedt uit de EU. Op grond van een Concordaat met het Vaticaan blijft de Katholieke religie toegestaan (met zekere beperkingen); twee Katholieke Ministers nemen plaats in het nieuwe Kabinet onder leiding van Eimert van Middelkoop. Voetballen op zondag wordt verboden, alle golflinks worden genationaliseerd en omgespit tot volkstuintjes. Bijbelstudie wordt een verplicht eindexamenvak op de middelbare scholen en het vennootschapsrecht wordt gebaseerd op het bijbelse principe van het ‘Rentmeesterschap’.
De Kuip in Rotterdam wordt tot beschermd kerkgebied verklaard. Midden op het veld wordt een enorme preekstoel gebouwd. De eerste tienduizend zitplaatsen daaromheen zijn gereserveerd voor alles in Nederland dat meer dan één miljoen euro per jaar verdient. Deze lieden worden onder zware politiebewaking naar hun zitplaatsen gebracht. Alle tribunes zijn (vol) bezet. Mijn vader, in zwarte toga met witte bef, beklimt plechtig de trappen naar het preekgestoelte. "Broeders en Zusters", zegt hij met gedragen stem terwijl hij de grote Statenbijbel opslaat, "het onderwerp van de preek van vandaag is Lucas 6 vers 20 tot 26". En hij begint te lezen: "En eerder gaat een kameel door het oog van een naald, dan een rijke het Koninkrijk der Hemelen zal beërven".
Op dat moment opent de Hemel zich en klinkt bazuingeschal. Pim Fortuyn daalt neer, omgeven door een zingende engelenschaar. Hij lacht vriendelijk en zegt: "Mijn Volk,….."
De rest van zijn woorden gaat in het gejuich verloren.
6 mei 2003 |
?
?AMEN!
?Reply to Topic
Posted?-?18 Jun 2003?:? 16:40:54 ?
?