|
JohanS
Ere Forumlid
Netherlands
1777 Posts
|
 Posted?-?14 Jun 2003?:? 08:20:24 ? ?
|
Nederland verhuftert II
De vorige column over de verhuftering in ons land (De Telegraaf 7-6-´03) leverde talrijke reacties op. Dat is natuurlijk een verheugend gebeuren, want dat betekent dat er nog steeds veel burgers zijn die de verloedering van onze eertijds zo deugdzame maatschappij emotioneel sterk bezighoudt. Vandaag een kort overzicht van de zorgen bij de zogenaamde ´zwijgende meerderheid´ van ons land.
Een zeer belangwekkende brief kwam van de Minister van Staat mr. F. Korthals Altes. Reeds eind jaren tachtig had hij in de Eerste Kamer aandacht gevraagd voor normen en waarden. De respons was toen nihil, schreef hij, maar ook thans nog steeds onvoldoende. Hij protesteerde tegen het gestelde in de vorige column dat er bij de recente kabinetsformatie geen woord zou zijn gesproken over het verlies van normen en waarden en over de verslonzing van onze samenleving. Daarbij wees hij op het zogenaamde ´Hoofdlijnenakkoord´ dat de programgrondslag vormt voor het kabinet Balkenende II.
Daar staan inderdaad mooie woorden in met zinnen als ´de kerntaak van de overheid, het waarborgen van veiligheid, moet worden waargemaakt. Daartoe moeten criminaliteit en vandalisme harder worden aangepakt. Maar er moet ook veel meer energie worden gestoken in preventie, verantwoordelijkheid van mensen z?lf en overdracht van normen en waarden.
Het hoofdstuk Veiligheid en Justitie begint met de woorden: ´Een effectieve aanpak van criminaliteit is nodig. Dat vergt meer aandacht voor overdracht van waarden en normen, preventie, aanpak van asociaal gedrag en vandalisme...´ Over het onderwijs wordt in het Hoofdlijnenakkoord onder meer opgemerkt: ´Onderwijs is een belangrijke plaats voor het doorgeven van Nederlandse waarden en normen. In het hoofdstuk Immigratie en Integratie is te lezen: ´Er moet ruimte worden gegeven aan religieuze, culturele en etnische verschillen. Ook zijn ´respect, tolerantie en het bestrijden van discriminatie essentieel.
Het zijn allemaal nobele teksten die zonder enige twijfel met de beste bedoelingen op schrift zijn gesteld. Evenwel blijven er de prangende vragen hoe de overheid dit alles in de praktijk denkt te brengen en of de gepolijste schrijftafelzinnen eigenlijk wel tot de gewone burgers doordringen. Er gaapt namelijk een enorme kloof tussen deze politiek-ethische geloofsbelijdenis en de praktijk van het dagelijks leven. De voorbeelden liggen voor het oprapen.
Dooddoener
Van de aanbevolen harde aanpak van criminaliteit en vandalisme is meestal niets te merken. Al sinds de jaren zestig worden criminelen en vandalen kort na hun arrestatie weer vrijgelaten en maar zelden bestraft. Hierdoor is het beruchte fenomeen van de zogenaamde ´draaideurcrimineel´ ontstaan. En wat bedoelen de samenstellers van het Hoofdlijnenakkoord met ´de verantwoordelijkheid van de mensen zelf´? Dat is weer zo´n typische dooddoener die burgemeester Job Cohen van Amsterdam ??k altijd gebruikt. We weten echter allemaal dat de burger die persoonlijk en vaak met groot risico zich verzet tegen criminelen en vandalen het gevaar loopt door zowel de dader als de overheid te worden gegrepen. Want tot nu toe is de dader van overheidswege min of meer onschendbaar verklaard.
Het eerste wat een crimineel, die door boze burgers wordt overmeesterd, dan ook doet, is een klacht indienen bij de politie over ´mishandeling. De actief optredende burger staat dan meestal sneller voor de rechter dan de dief of de vandaal. Daar kunnen de Amsterdamse Albert Heijn-medewerkers Portius en Lindeman over meepraten. Het is ze deze week voor de tweede maal binnen een jaar overkomen bij het aanhouden van een winkeldief.
Maar ook goedwillende politieagenten worden door hun eigen superieuren ernstig geremd bij het tot de orde roepen van de slechte elementen in onze samenleving. Al meerdere malen werden agenten bestraft, geschorst of in rang teruggeplaatst omdat zij een crimineel iets te hard zouden hebben aangepakt. Het is zelfs voorgekomen dat een politieman smartengeld aan de onverlaat moest uitbetalen. Dus waar blijf je dan met het fraaie Hoofdlijnenakkoord? Je zou als normale burger denken dat enige lichamelijke schade bij de overmeestering van een crimineel tot het normale bedrijfsrisico zou horen van het gilde van inbrekers, zakkenrollers, vandalen en winkeldieven. Niet dus, volgens onze justitie.
Minachting
En wat moeten we aan met de ´ruimte die moet worden gegeven aan religieuze, culturele en etnische verschillen´? Dat zou immers leiden tot ´wederzijds respect, tolerantie en een betere integratie van allochtonen. Nederland heeft altijd al ruimte gegeven voor allerlei religieuze en culturele verschillen. Al eeuwenlang. Maar onze extreem softe en tolerante zestigerjarenfilosofie heeft ons alleen maar de minachting opgeleverd van vele islamitische allochtonen, vooral van de Marokkanen. Die zijn namelijk van huis uit gewend aan een strenge hi?rarchische cultuur zonder enige tolerantie en met een grote autoriteit. Dat verklaart ook de bij discussies altijd weer gehoorde Marokkaanse opmerking: ´Sodemieter op, je bent mijn vader toch niet!´ Marokkaanse vaders hebben namelijk binnen de familie groot gezag, waarbij lichamelijk geweld soms niet geschuwd wordt. Zodoende zijn Nederlandse politiemensen, leraren, sociaal werkers, onderwijzers en ambtenaren in Marokkaanse ogen een stel waardeloze softe onbenullen, waar je geen respect voor hoeft te hebben. Dit geldt in nog veel sterkere mate voor vrouwelijke functionarissen.
Vandaar ook de recente schaamteloze verstoring van enige dodenherdenkingen in Amsterdam door Marokkaanse jongeren. En wees nou eerlijk, waarom zou je respect hebben voor de Nederlandse overheid, als een Amsterdamse wethouder in het kader van begrip en tolerantie de Marokkaanse popzanger Raymtzer uitnodigt om bij de 4 mei-dodenherdenking het inmiddels beruchte lied over de kut-Marokkanen te zingen?
Ten slotte wat het onderwijs betreft. Dat zou volgens het Hoofdlijnenakkoord een essenti?le rol moeten spelen bij de overdracht van normen en waarden. Het is echter door maatschappelijke veranderingen enerzijds en een vreselijk onderwijsbeleid anderzijds een drama van de eerste orde geworden. Daarover dus volgende week een aantal klassieke strafregels.
De Telegraaf 14 juni 2003 |
|
|
?
?Nederland verhuftert II
