| Author |
 Topic |
|
|
John Stevens
Aspirant Forumlid
Netherlands
1 Posts
|
 Posted-12 Jun 2003: 09:57:15  
|
Junior Kamer IJssel & Lek heeft vanavond 12 juni 18:30 een exclusief diner met Wim van Sluis. Wim van Sluis is Wethouder economische infrastructuur van Rotterdam, vriend van Pim Fortuyn en oud lid van Junior Kamer IJssel & Lek.
Tijdens dit diner geeft Wim van Sluis zijn visie op de nieuwe economie van de Rotterdamse Haven. Tevens zal er tijdens het diner en de borrel gelegenheid zijn om vragen te stellen over bijvoorbeeld zijn visie, politieke loopbaan, of andere onderwerpen zoals zijn vriendschap met Pim Fortuijn.
Junior Kamer IJssel & Lek stelt 1 plek ter beschikking aan diegene die goed kan motiveren waarom hij/zij er graag bij zou willen zijn.
De kosten van het diner bedraagt „ 39,50
Meer informatie over Junior Kamer IJssel & Lek vind u op www.jkijsselenlek.nl
Gegadigden kunnen zich voor 16:00 uur opgeven via het volgende nummer: 06-51134006
In verband met de lokatie heeft het de voorkeur dat de kandidaten uit de regio Rotterdam komen.
Wij kijken met belangstelling uit naar jullie reactie's.
Met vriendelijke groet,
John Stevens |
|
|
|
Picamel
Ere Forumlid
4118 Posts
|
Posted-12 Jun 2003: 12:10:10 
|
Moeten we nu op onze knieeen vallen uit dankbaarheid dat GIJ een uitnodiging op dit forum heeft geplaatst?
_____________________
*** Er is voor mij maar EEN minister-president; en die heet niet Balkenende! ***
|
|
|
|
Bubba
Ere Forumlid
1022 Posts
|
Posted-13 Jun 2003: 11:33:01
|
Die nieuwe politiek is wat betreft de haven helemaal niet nieuw. Alles wat het Rotterdams-OSM heeft opgebouwd tijdens 12 jaar Peper is er nog. Van Sluis heeft daar in alle glorie bij aangehaakt.
De toekomst van de Rotterdamse haven
Door: Pim Fortuyn
Wat zijn sommige rituelen toch in hoge mate voorspelbaar en daardoor oersaai. Zoals ieder jaar doet het havenbedrijf rond de jaarwisseling verslag van haar grootse daden en die van haar havenondernemers. Het is immer groot, groter, grootst en buitengewoon zelfgenoegzaam. Zelden zo'n incestueus stelletje meegemaakt als de Rotterdamse havenkliek: politiek, ambtenaren en OSM, heel veel OSM. Het geeft elkaar de na de andere pluim. Ze vinden elkaar heel bekwaam en meer dan voortreffelijk. De laatste twee jaar is er echter een dissonant. De aanvoer en overslag van het aantal containers loopt terug, en ja dat staat in schril contrast met de sedert de Tweede wereldoorlog beleden havendoctrine van groot en veel. Of je er wat mee verdient is een mindere zorg, de rekening voor al dit moois gaat tenslotte gewoon linea recta naar de gemeenschap, dat is nog eens lekker ondernemen! Het mag allemaal de pret niet drukken, directeur Scholten van havenbedrijf weet ondanks de tegenvallende resultaten de moed erin te houden en spreekt onverminderd van positieve toekomstverwachtingen. De vraag is of deze man niet eens tot de orde moet worden geroepen, door hem met de neus op de dikwijls pijnlijke feiten te drukken.
Na de oorlog is ten tijde van de industrile economie door de Rotterdamse politiek in eendrachtige samenwerking met de toenmalige havenbaronnen een formidabele prestatie neergezet en niet te vergeten in dikwijls loyale samenwerking met de vakbeweging. Het poldermodel 'avant la lettre' en op zijn best. In recordtijd is de grootste haven ter wereld uit de grond gestampt en was Rotterdam met recht de toegangspoort tot de wereld voor onze oosterburen de BRD. Slim en doortastend ondernemerschap gecombineerd met een faciliterende politiek en een meedenkende vakbeweging maakte dit alles mogelijk.
Maar zoals met alles keert een succesverhaal dat te lang wordt volgehouden in zijn tegendeel, een sociologische wet, ook wel de wet van de remmende voorsprong genoemd. De omstandigheden veranderen op een gegeven moment en men speelt daarop onvoldoende in, verblind door het succes en buitengewoon ingenomen met elkaar als men is. Gevolg: verlies aan scherpte, weinig innovatie en -uiteindelijk- verval. Dat is precies wat er met de haven aan de hand is: zij verkeert in staat van verval. En net als met een huwelijk dat op de klippen loopt, verkiest men dat niet te willen zien. Men weet het evenwel donders goed en kiest voor de vlucht naar voren. Het op de klippen gelopen huwelijk zet nog een kind op stapel of steekt zich diep in de schulden voor een nog mooier huis. De deceptie volgt daarop spoedig en dan kan men de brokken bijeenvegen. Zo ook met de haven. De industrile economie(oude economie) transformeert in rap tempo in ICT economie (nieuwe economie), maar de Scholtentjes van deze wereld doen er nog even een oudbakken schepje bovenop en eisen op hoge toon een tweede Maasvlakte. Gelukkig hebben ze in Den Haag nog het benul om dat dan maar gefaseerd te doen, naar rato van re‘ele behoefte.
De vraag is natuurlijk of die vlakte er wel moet komen.
Maar als je het dan toch doet, zet er dan maar mooie huizen op, op ruim bemeten kavels, met een mooie jachthaven, fijne stranden en zo. Daaraan is in dit overvolle land tenminste echt behoefe.
De Rotterdamse haven durft zich nog steeds schaamteloos de motor te noemen van de Nederlandse economie. Deze borstklopperij begint zo langzamerhand lachwekkende proporties aan te nemen. Wij zijn dat al lang niet meer en worden binnenkort voorbijgestreefd door Brabant met zijn prachtige ICT dienstverleningsbedrijven. Grijpen we niet in en denken we niet na, dan is dit het begin van een neerwaartse spiraal. Overigens gelukkig niet voor alle havenactiviteiten, de petrochemie bijvoorbeeld is gezond, groeit en mag er zijn. Voor de overslag en met name die van containers, het paradepaardje van politiek, pr-deskundigen en ambtenaren, geldt dit zeker niet. Een verliesgevende activiteit als daar alle directe en indirecte overheidssubsidies van worden afgetrokken en dat al sedert jaar en dag, zonder meer 'a bloody shame'! In Antwerpen weten ze dat wel winstgevend te doen. Daar moeten we dus mee ophouden. Alle kosten worden gewoon in rekening gebracht en ze zien maar dat ze dan de boel winstgevend weten te krijgen en anders gaan die sukkels maar gewoon failliet. Je bent tenslotte ondernemer of je bent het niet. Waarom deze zielepoten wel de helpende overheidshand toegestoken en al die in nood verkerende ICT-ondernemers niet? Juist ja, omdat het Rotterdamse havenbedrijf zich behaaglijk kan koesteren in het poldermodel met al zijn lobby- en belangenbehartigings instituties en de relatief jonge ICT-sector niet. Die waren de overheid liever kwijt dan rijk en betalen daar nu het gelag voor. Overigens vind ik dat het zo hoort in een vrije markteconomie en niet zoals de ECT's van deze wereld zich mogen aanstellen. Kortom, geen Tweede Maasvlakte anders dan voor mooie huizen, alle kosten doorberekenen aan de havenbedrijven, zelf laten investeren in hun infrastructuur, zo niet 'a ju paraplu', maken we van die haven een hele grote en mooie jachthaven. Daarvoor is durf nodig in de politiek, te beginnen met de durf om Scholten met pensioen te sturen en daarvoor in de plaats een directeur te benoemen met moderne inzichten, een beetje bij de tijd zal ik maar zeggen. We zullen moeten leren om eerst te denken en te lullen en pas daarna te poetsen. Dat kan ook moeilijk anders in een kenniseconomie en ja dat moeten wij in Rotterdam hoognodig leren. Cultuurverandering, het moeilijkste wat er is ! Het is ondertussen na al die gemiste kansen, wel de hoogste tijd !
Blijf denken, Blijf Lastig |
Edited by - Bubba on 13 Jun 2003 11:35:35
|
|
|
|
|
poesta
Ere Forumlid
Netherlands
3767 Posts
|
Posted-14 Jun 2003: 01:56:25
|
Fijne vent zeg, die Wim.
En wie is John? Jammer, ik lees de oproep te laat. Anders was ik echt gegaan.
|
|
|
|
|
Topic |
|
|
|
Diner met Wim van Sluis
