| Author |
 ?Topic? |
? |
|
50plus
Ere Forumlid
Netherlands
6209 Posts
|
 Posted?-?28 Apr 2003?:? 10:33:10 ? ?
|
De gevaren van frustratiepolitiek
Steeds vaker hoor en zie ik mensen die zich gefrustreerd en moedeloos afwenden van de politiek en slechts nog incidenteel zich druk maken over momenten, maar allang niet meer bewogen en bevlogen participeren in en door de politiek.
Men heeft zich massaal aangetrokken gevoeld door een charismatische man PIM FORTUYN, die helder en duidelijk verwoorde wat de gewone man en vrouw aansprak en die hun onvrede verwoorde in duidelijke herkenbare stellingnamen.
Na de moord op hem, was de woede, de verbijstering en de verslagenheid groot, niettemin haalde de LPF alsnog een ruime stembuszegen, maar men kon de hoog gespannen verwachtingen totaal niet waarmaken, in tegendeel men kwam al ruziënde en met afsplitsingen en een uiteindelijke crisis met lege handen te staan.
Nu bijna een jaar na de moord op PIM is het stil aan het worden aan het politieke front, is men nog steeds als een stel wezen op zoek naar de nieuwe leider, zoekt men bij elkaar troost en verplaatst de betrokkenheid met de politiek zich weer naar het café, vrienden en familiekring.
De politiek wordt als onbetrouwbaar en ongeloofwaardig beschouwt, men ziet geen daadkracht, geen aanpak van de problematiek, geen beleid, slechts een domme infantiele woordenstrijd en haantjes gedrag, waarbij de poll’s bepalen wie de meeste fictieve stemmen halen, waarvan en waarmee men zich strategisch op het vrijerspad begaf.
Je ziet wel vaker verstandshuwelijken, maar wat we nu zien is de vleesgeworden waan van het poldermodel, aanmodderen net zolang je tot er een onwerkbare werkbare samenstelling komt, waarbinnen niemand meer zichzelf laat staan enig politieke kleur nog herkent en daar heeft Nederland dan massaal voor gestemd.
Onderhuids is er onvrede, onderhuids broeit en groeit het, men ziet een volk dat zich niet meer veilig acht, die als verweesde tieners uitzien naar een leidende macht, die de problemen van het dagelijkse bestaan, wachtlijsten, zorg, veiligheid, mobiliteit, opleiding, huisvesting en betaalbaarheid steeds meer ervaren als een verstikkende deken, die de leefbaarheid van onze maatschappij benauwend en onleefbaar maakt.
De politiek roept we zijn bezig, het valt wel mee, en presenteert geruststellende cijfers, roept en verkoopt schijnoplossingen, maar doet inhoudelijk niets met deze nationale onvrede, als enkel hier en daar een noodverband, wat pijn weg nemen hier, wat amputeren daar, maar ondertussen gaat de nationale verrotting door, de vis mijnheer Zalm begint al te stinken.
JP verkoopt ook al zijn huid en haar zo duur mogelijk, valt van het ene in het andere virtuele probleem, was het niet de Pvrada chemie, dan wel weer de LPF onbetrouwbaarheid, zo voorkwam hij een werkbare meerderheid en krijgt het verweesde volk een meer dan gehalveerde democraat of een christelijke versplinterde combinatie als verjaardagstaart.
Langzaam maar zeker zakt men in een lethargie, schijnbaar uitgeblust woekert de onvrede door, want moordenaars en daders van grove misdrijven glippen door de mazen van de wet, criminele bouwers gaan gewoon door, voorkennis en vette bonussen zijn geen strafbare feiten, hooguit een boete die men ook betaalt als je ergens wild gaat plassen.
Het volk gelooft er niet meer in, maar de onvrede en het ongeloof woekert voort, om eerdaags ongecontroleerd op de meest vreemde plekken uit te barsten, want net als een sluimerende vulkaan, komt het met een onverwachte eruptie naar buiten en dan is men niet meer te stuiten.
De politici ze vergaderen door, ze zoeken naar het compromis, ze zijn bezig met hun rituelen, terwijl de overvolle rattenkolonie al bezig is elkaar te verwonden, tracht men voor illegalen en anderen die hier niet horen, nieuwe plaatsen en vormen aan te boren.
Discrimineren is een vorm van afglijden, ontstaan door onvrede en angst, angst voor het onbekende, angst voor de bedreiging, angst voor dominantie, angst voor de eigen positie, angst die door bepaalde mensen gaarne gevoed en misbruikt wordt.
Niettemin heeft men PIM vals beschuldigd en gedemoniseerd, hij zij niet voor niets Nederland is vol, meer dan vol, deze maatschappij dreigt te ontwrichten, want een glas wijn met een te grote hoeveelheid water is smaakloos en wij hebben al veel te veel water bij de wijn moeten doen.
Onze cultuur en onze samenleving dreigen te ontwrichten door vreemde conflicten, onze tolerantie is misbruikt, onze politici hebben onze waarden en normen verkwanseld voor hun eigen politieke belang en achterban, want ook allochtonen die hier wonen hebben een stem.
Integratie en socialisatie kwamen niet of nauwelijks aan bod, zo gingen onze grote steden kapot, getto’s ontstonden waar eens volksbuurten waren, scholen veranderden in witte en zwarte aanduidingen, waarbinnen men opnieuw de reeds lang geleden gevoerde strijd opnieuw aangaat over de uiterlijke vertoning van de scheiding tussen kerk en staat.
We zien nieuwe kerkgebouwen, met mooie of lelijke minaretten, men begint over het aanpassen van onze christelijke feestdagen, men vraagt om het inleveren van een paar dagen, maar opnieuw gaat men dan voorbij aan het wezenlijke, wie moet zich aan wat en wie aanpassen, de nieuwkomer of de oudgediende, tolerantie is mooi en goed, maar niet ten koste van het eigen gedachtegoed.
Het is frustrerend dat probleem jongeren vanwege hun onaangepast gedrag, wel de beschikking krijgen over faciliteiten, waar de “normale? jongeren zich maar moeten behelpen met rondhangen en er geen geld of begeleiding beschikbaar is, hoezo normen en waarden propageren, als we de eigen jeugd anders leren, namelijk dat onaangepast gedrag wordt beloond en normaal gedrag wordt bestraft.
Wie niet beseft dat beschaving en sociale structuren slechts een dunne vernislaag zijn, welke gekoesterd en onderhouden dienen te worden, die beseft ook niet dat het verwaarlozen van gevestigde regels en het niet optreden tegen uitwassen een uitnodiging is om de normen en waarden te laten vervagen en om moeilijkheden blijkbaar vragen.
Wanbeleid, het verlies van het contact met de werkelijkheid, meer oog en oor voor het uitvoeren van de kamer rituelen en het koesteren van partij politieke winstjes en het gemis aan duidelijk contact met de burgers van dit land, maken de frustraties dit tot een moreel leeg en uitgehold land, maar wie wil en kan nog de bakens verzetten, wie durft de strijd nog aan.
De strijder voor de vernieuwing, werd niet gehoord, maar gedemoniseerd en gewoon vermoord, daarna stal men zijn kreten, men was echter wel even de inhoud vergeten.
Algemeen overzicht en info columns 50plus https://www.kickme.to/50plus
Spreken is zilver, schrijven is soms goud.
Wie bij onrecht zijn mond houd, is dus pas goed fout.
|
|
|
|
Vrijestem
Ere Forumlid
2335 Posts
|
Posted?-?28 Apr 2003?:? 17:24:33 ? ?
|
"De strijder voor de vernieuwing, werd niet gehoord, maar gedemoniseerd en gewoon vermoord, daarna stal men zijn kreten, men was echter wel even de inhoud vergeten".
Ik hoop dat ze dit goed tot zich laten doordringen!!
E Pluribus Unum |
|
|
|
50plus
Ere Forumlid
Netherlands
6209 Posts
|
Posted?-?28 Apr 2003?:? 22:27:59 ? ?
|
Vrije stem dat kan niet, want ze zijn ziende blind en horende doof.
Men is allang blij dat ze nog de kreten kunnen gebruiken om het volk zoet te houden, de inhoud kost effe wat meer energie en daar heeft men duidelijk geen sin an.
Spreken is zilver, schrijven is soms goud.
Wie bij onrecht zijn mond houd, is dus pas goed fout.
|
|
|
|
|
Vrijestem
Ere Forumlid
2335 Posts
|
Posted?-?28 Apr 2003?:? 23:21:26 ? ?
|
quote:
Originally posted by 50plus
Vrije stem dat kan niet, want ze zijn ziende blind en horende doof.
Men is allang blij dat ze nog de kreten kunnen gebruiken om het volk zoet te houden, de inhoud kost effe wat meer energie en daar heeft men duidelijk geen sin an.
Spreken is zilver, schrijven is soms goud.
Wie bij onrecht zijn mond houd, is dus pas goed fout.
Het gaat er toch van moeten komen als men het toch wel lief heeft. Oops dat mag ik niet zeggen, persoonsverheerlijking. 
E Pluribus Unum
|
|
|
|
|
50plus
Ere Forumlid
Netherlands
6209 Posts
|
Posted?-?29 Apr 2003?:? 00:48:07 ? ?
|
Het enige wat politici lief hebben is hun spiegelbeeld,
spiegeltje, spiegeltje aan de wand wie is de slimste politicus van het land.
Kraaiend roepen zij dan, ik ben de slimste, want al die anderen zijn bruikspreekpoppen en harlekijnen die als velen meedoen aan de rituelen.
Spreken is zilver, schrijven is soms goud.
Wie bij onrecht zijn mond houd, is dus pas goed fout.
|
|
|
|
| ? |
?Topic? |
? |
|
|
?
?De gevaren van frustratiepolitiek
