|
charles
Netherlands
53 Posts
|
 Posted?-?22 Apr 2003?:? 19:12:32 ?  ?
|
KOM NIET AAN KOK!(hup Theo)
"Er zijn ook weinig mensen over wie ik iets stekeligs heb geschreven, die - als ze mij leren
kennen - een hekel aan mij weten te ontwikkelen. Zo heb ik toch al het een en ander over
Wim Kok gezegd, maar die man heeft - hoe graag hij het misschien ook zou willen - geen hekel aan mij. Dat weet ik. Ik liep hem laatst, bij het afscheid van Henk Koning als president van de Rekenkamer, nog recht in de armen. Het was een welgemeende, hartelijke begroeting, van twee kanten. Daar staan mensen dan heel raar bij te kijken, maar Wim en ik mogen elkaar.
Punt. Wat ik ook over hem zeg."
Zo is het maar net.
Bovenstaand citaat is getrokken uit een interview met Fortuyn uit 1999.
Hij besprak daar de 10 geboden.
Ik kom hier op terug. Eerst m'n inleiding afmaken...ff
De rust was de laaste tijd weer enigszins wedergekeerd te mijner huize. Na 6 mei is het
een nogal hectische tijd geweest tenslotte en ook ik ben (als zo velen) nog wel even bezig
geweest met de verwerking van wat zich het afgelopen jaar heeft voorgedaan.
Na de implosie van de LPF, het klappen van Balkenende I en de schertsvertoning van de
v/d Haak commissie heb ik geprobeerd een beetje op adem komen.
Maar helaas, het gemoed is niet te onderdrukken. Volkert heeft het voor elkaar gekregen
om mij weer de gordijnen in te jagen.
Toevallig: op hetzelfde moment dat ik meester Frans op tv zijn vonnis hoor uitspreken, ploft
een doosje bij mij op de deurmat. Een kleine bestelling mijnerzijds was aangekomen:
een DVD, een muziek CD en een boek van het formaat bijbel a raison van 784 pagina's mocht
ik aanschouwen. Pim’s “piece de resistance" is nu mijn eigendom.
Zou Pim hier de hand in hebben gehad? Zou hij vanuit zijn ingelijste portret bij de haard mee zitten kijken? Ik hoop het stellig.
Afijn, hier zit ik dan deze hersenspinsels te tikken met inmiddels op de achtergrond één van die fraaie muziekstukken die Fortuyn klaarblijkelijk zo mooi vond. Zeer inspirerend, dat wel. Pim hield van sfeer, da's duidelijk.
Dat boek is trouwens ook van onschatbare waarde. Niet alleen een mooie aanvulling op mijn
behoorlijk uitdijende politieke boekenplank, maar ook een belangrijke bron van informatie
over de gedachten van Fortuyn gedurende de periode 1994-2001. Ik moet het iedereen aanraden. Het heet “A hell of a job?. Deze pil moet iedere Fortuyn lover (maar ook hater) toch echt tot zich nemen. Zeer interessant. Sommigen zouden er ook nog iets van kunnen opsteken.
Maar goed. Nu toch echt de kern van mijn stukkie.
Het gaat nog steeds lekker in klompenland. Na alles wat zich het afgelopen jaar heeft voorgedaan zijn de 12 jaar van Volkert natuurlijk een affront voor ieder weldenkend mens.
Het is gewoon niet te bevatten dat een hooggeleerde heer als Frans Bauduin dit niet in kan zien. De man zit juridisch zo ingeklemd tussen politiek en recht dat het eigenlijk nog een Godswonder is dat het vonnis niet nóg lager is uitgevallen.
Ik verneem echter net in het nieuws dat hij z'n eerste kogelbrief al in ontvangst mocht nemen.
Volgens het journaal afkomstig van “aanhangers van Pim?…
Da’s toch knap dat men zoiets binnen enkele uren onomstotelijk kan vaststellen. Petje af voor de speurneuzen. Het volk kan weer rustig gaan slapen. Het O.M. waakt.
Natuurlijk is hem onmiddellijk bescherming aangeboden door Justitie.
Onze rechtstaat kan zoiets niet tolereren natuurlijk.
Met de liquidatie van Fortuyn is de progressieve rechtspraak in Nederland nu definitief op de
wereldkaart gezet. In het buitenland kijkt men in verwarring wat zich hier allemaal voltrekt.
Natuurlijk was Volkert in Amerika op z'n minst voorgoed veilig opgeborgen, maar ik durf de stelling aan dat in menig ander Europees land dit ook zo zou zijn geweest.
En nu is er dus óók nog jurisprudentie: 12 jaar voor het vermoorden van politici.
Da's mooi om te weten. Vanaf nu zijn er dus duidelijke regels.
Daar zijn wij Hollanders gek op tenslotte.
En het Openbaar Ministerie?
Die is “niet ontevreden?.
Men had levenslang geeist maar kreeg 12 jaar toegeschoven van meester Frans.
De vulkaan van ongenoegen dreigde weer tot leven te komen in klompenland en daarom besloot het O.M. in al zijn wijsheid toch maar af te zien een “zorgvuldige studie? van de uitspraak en ging snel in hoger beroep. Oef!
Ach, het O.M.
Die heeft een reputatie hoog te houden tenslotte.
Hoe zat het ook alweer met die andere vriend van de mensheid, Mike J.?
U weet het wellicht nog: de man die het meisje van Nulde, Rowena Rikkers, zo vakkundig opruimde. Ook 12 jaar.
Tja. We zijn tolerant of we zijn het niet tenslotte.
Maar hoe dacht het slachtoffer eigenlijk over dit bolwerk van de Waarheid?
De eerdere “aanvaringen? die Fortuyn met het O.M. heeft gehad laat ik hier maar verder onbesproken, maar ik zou iedereen wel willen aanraden eens pagina 96 van het door Harry Mens uitgebrachte boekje “At your service – de laatste 32 columns? op te snorren.
Hier schrijft Pim d.d. 13 december 2001 het een en ander.
Het moge duidelijk zijn dat de weersberichten voor het O.M. ongunstig waren.
Wat Fortuyn zoal niet van plan was met deze hollandse-stasi laat zich raden.
Echte vrienden zal hij daar dan ook niet gehad hebben.
Kortom: laten we ons niks wijs maken.
De input van het O.M. in deze zaak is een farce waarbij diens reactie dienovereenkomstig is.
De verbittering bij vele burgers is echter groot. Men is wéér een illusie armer.
Op onaanvaardbare wijze worden breed gedragen gevoelens in de samenleving op koele wijze gebagataliseerd. Een deel van het volk huilt. Een ander deel haalt diep adem en verbijt zich. En weer een ander deel zwijgt en kijkt de andere kant op (en glimlacht stiekem).
Er sluimert iets in Nederland. Er broeit iets. Dit gaat niet goed. We naderen een vorm van...anarchistisch denken?
Ik hoop het niet. Maar ik sluit niets uit.
Hoeveel beledigingen kan een mens verdragen? Hoeveel vernederingen? Hoeveel smart?
De politiek echter, heeft hier niets mee van doen.
Er zijn momenteel belangrijkere zaken.
Het land moet geregeerd worden nietwaar? Gewichtig ziet men de ene parlementariër na de
andere minister voorbij komen op tv. Geen woord meer over Fortuyn natuurlijk.
Wie zegt u?
De volledig aan de politiek verkleefde media doet uiteraard gretig mee.
Hennie Stoel zit parmantig op haar troon van het NOS Journaal, gekleed in een felrode jas, gewichtig te doen.
Job Friso, getooid met een frisse rode das, geeft belangrijk commentaar.
Ik zal wel paranoïde aan het worden zijn. Probeert men wellicht stiekem de kijker iets
te vertellen? Kom nou Charles! Rekken en d’r bij blijven jongen!
Over stiekem gesproken.
Er is natuurlijk 1 man die tot heden niet meer écht in het nieuws is geweest. Die man heeft
zich op zeer behendige wijze onttrokken aan de publieke belangstelling, en wist zich na de storm stilletjes uit de voeten te maken. Geholpen door een maar al te gewillige media hoort en ziet men plotseling niets meer van deze toch niet onbelangrijke man.
Heel even kon je (als je maar goed genoeg je krant doorsnuffelde) kennis nemen van een hem opgespelde hoge koninklijke onderscheiding voor zijn grote verdiensten voor de samenleving alsmede zijn onbesproken gedrag. Of een hem toegeschoven commissariaat bij een of andere multi-national, a raison van pakweg 45.000,- euro per keer.
Maar verder stilte.
Echter, onlangs werd bekend gemaakt dat deze man ook nog eens tot Minister van Staat is
benoemd. Da's een benoeming voor het leven overigens. Hij mag nu ook het Staatshoofd
blijvend van advies dienen bijvoorbeeld.
Een zeer belangrijke man derhalve.
Wie is deze man, die ongezien toch nog zoveel invloed blijft hebben in ons staatsbestel?
Die man is dus Wim Kok, oud Minister-President van Nederland.
Maar ook vriend van Pim dus.
Nu de rook is geklaard rond Volkert, blijkt dat er nog een paar losse eindjes zijn rond
de rol die deze oud-staatsman heeft gespeeld rond de moord op Fortuyn.
Immers, de moordenaar heeft zelf verklaard dat hij het nooit zou hebben aangedurfd om
Fortuyn te grazen te nemen, had deze passende bescherming gekregen. Die verklaring is
overigens (zoals zo veel andere weetjes) niet in het proces gebruikt, maar dat terzijde.
Echter, mijnheer Kok heeft steeds beweerd dat de moord op Fortuyn niet te voorkomen zou zijn geweest, bescherming of niet.
Die man heeft volgens mij nu toch écht een probleem. Of niet soms?
Ik heb al vanaf medio 1998 aan vriend en vijand gepoogd uit te leggen dat deze timmermans zoon niet deugd. De man is onbetrouwbaar, geslepen, jawel: sluw zelfs. Een uitgekookte over het paard getilde omhooggevallen vakbondsbestuurder die z’n knopen goed telt alvorens uberhaubt iets te zeggen (laat staan schrijven: kunt u zich een boek, essay of verhandeling over wat dan ook door dit heerschap herinneren? Ik niet). Een man die ons land en daarbij ons landsbestuur grote schade heeft aangebracht. Dat had ik natuurlijk niet helemaal van mezelf.
Ik ken de beste man tenslotte niet eens persoonlijk. Voor hetzelfde geld is hij privé een beste peer. Een vriendelijke buur. Een fijne schoonvader of grootvader.
Maar daar heb ik helemaal niks mee te maken. Kok is in mijn ogen een schoft. En smerige rode hond die anderen laat vallen als een baksteen als meneer dat even goed uitkomt.
Maar ik ben maar een dood eenvoudige burger. Een sukkel die verder niks te vertellen heeft.
Zo niet bijvoorbeeld de heer Nic van Rossum.
Wie zegt u?
Nou, ik zou zeggen, sla die stukjes maar eens op in Elsevier. Deze columnist heeft het e.e.a. vakkundig onderzocht. Helaas is hij inmiddels met pensioen, maar wat deze journalist keer op keer op keer wist te vermelden over onze Wim is niet fris. Daar waren Pim’s columns niks bij.
Of lees het boek van Bert Kreemers “De achterkant van de maan? alwaar onze Wim een prominente rol speelt in het Srebrenica drama. De held stuurde Hollandse knapen het slachtveld in maar verbood hen om te schieten. Het is slechts een tip voor de hard-core liefhebber.
Maar bij “de massa? bleef het blazoen onbevlekt. Kok leek vadertje Drees wel!
Maar dan in het kwadraat.
Toen Paars II viel, ging bij ons thuis de vlag in top. Buren keken meewarig naar e.e.a. Begrepen er eerlijk gezegd niks van. “Koning Kokki is gevallen!? riep ik spontaan.
Twijfelachtige ogen staarden mij aan. Moest het ziekenhuis gebeld worden soms?
God, welke discussies ik niet gevoerd heb met menigeen over deze ongekroonde koning van klompenland. Het bestond gewoon niet dat Kok iets misdaan kon hebben.
Oeverloos heb ik staan lullen over deze bedrieger. Niemand wou eraan. Onbespreekbaar.
Kom niet aan Kok!
Nee, deze charlatan, deze Judas, mag zijn straf toch niet ontlopen? Deze vriend van Pim zal toch vroeg of laat rekenschap moeten geven voor zijn lafhartig handelen c.q. nalaten?
Een vriend laat je toch niet in de steek?
Je hebt bloed aan je handen Wim.
Zo simpel is dat.
Hup Theo.
Charles
19/04/2003
ps: knecht Klaas mag als medeplichtige hem gezelschap houden in de cel; aan deze speknek verspil ik geen woorden meer.
|
|
?
?KOM NIET AAN KOK! (Hup Theo)
