quote:

---

Originally posted by wouter

wie kan mij helpen aan het telefoonnr van Pamela Hemelrijk?

---

Bel ff met Oscar

quote:

---

Originally posted by Trojan

Pamela's oorlog



Ik geloof nog steeds in een complot rond de moord op Fortuyn. Nou en of! Geef mij maar eens een verklaring voor het feit dat er op het Mediapark die dag een arrestatieteam rondliep met kogelvrije vesten. Dacht jij dat die mensen elke dag op het Mediapark patrouilleren?



20/04/2003 -
Tien jaar lang had Pamela Hemelrijk een column in het Algemeen Dagblad. En al tien jaar ruziet ze met diverse hoofdredacteuren omdat ze rechtse stokpaardjes' zou berijden. Nu willen ze van haar af. 'Jullie zien het niet! En omdat jullie blind zijn, ben ik paranoïde!'
Die ochtend is columniste Pamela Hemelrijk (55) een en al spraakwater. Het begint al op de trap. "Ik zit vol gif," klinkt het van boven. En: "We hebben maar een paar uur." 's Middags moet ze met haar advocaat Oscar Hammerstein naar de rechtbank te Rotterdam omdat het Algemeen Dagblad haar wil ontslaan.
Ze draagt tijgervoeten-pantoffels en rent al pratend door het huis. Ze haalt kopjes uit de keuken en zet een asbak op tafel. "Plof neer! Wat is het voor weer? Warm of koud? Warm? Dan kunnen we op het balkon." Ze draaft naar de klapdeuren. "Te koud! Ramen dicht vandaag."
Dan pakt ze haar shagbuidel, draait een sigaret en begint te vertellen. Het wordt een nieuw soort van interview: de interviewer is eigenlijk overbodig. Pamela hangt uren boven de asbak en spreekt drie bandjes vol. Het is een fijn gesprek dat af en toe hinderlijk wordt onderbroken als een van de twee een hoestbui krijgt.
"Waar zal ik beginnen?" vraagt Pamela. Ze wacht niet op een antwoord. "Tien jaar heb ik een column in het AD gehad. Nu sta ik een maand op non-actief. Ik hoef even niets. Ik val niemand lastig. Mensen vallen mij lastig. Iedereen wil met mij praten over politiek. Dan zeggen ze: 'Ik waardeer je strijdlust, maar je bent zo fanatiek.'
"En dan willen ze discussiëren, hè? Ik begin nooit! Ik praat het liefst over het weer, de caravan, mijn moeder. Zij beginnen! In negen van de tien gevallen hebben ze nog nooit een letter van me gelezen. En dan willen ze dat ik me tegenover hen verdedig!
"Mijn columns zijn verdomme gebundeld. Lees dat boek dan! Maar dat doen ze niet omdat ze bang zijn dat we dan ruzie krijgen. Iedereen mag het met me oneens zijn, maar wel nadat ze mijn argumenten hebben gehoord. Dat willen ze niet. That pisses me off. Het is zo hopeloos... Ze willen het niet lezen! Ze willen me tegenspreken. Zij willen ruzie!"

Het Algemeen Dagblad wil me ontslaan. De hoofdredactie vindt dat de arbeidsverhoudingen duurzaam zijn verstoord. Dat kan ik zo langzamerhand niet meer tegenspreken. Al tien jaar ruzie ik met de diverse hoofdredacteuren over het geschrap in mijn columns.
Peter van Dijk schrapte hoogstpersoonlijk alles wat hem niet welgevallig was. Ik heb daverende ruzies met die man gehad. In 1995 verbood hij mij over Srebrenica te schrijven. Hij noemde het een stokpaardje. Hij zei: 'Jij altijd met je gezeur over de waarheid, de hele waarheid en niets dan de waarheid. Bij deze krant verslaan we het nieuws van de dag.'
'Jaren later moest hij daar natuurlijk op terugkomen. 'Pam,' zei hij een keer tussen neus en lippen door, 'je had toch gelijk."
'Enorm bedankt, Peter,'zei ik,'maar ondertussen zijn we tienduizend lezers kwijt.'
"Bij het AD vonden ze me allemaal een irritant wicht. Eigenlijk kon ik alleen met de telefonistes opschieten. De sfeer tussen en de krant bereikte een kookpunt toen ik schreef dat ik met Fortuyn sympathiseerde. Dat mocht niet. Ik sympathiseerde met een legale partij, maar mocht dat niet hardop zeggen. Ik dacht dat dit land een democratie was.
"Het was uitermate verhelderend. Heel leerzaam. Zelfs in familiekring schrokken ze zich rot. Toen ik op een feestje zei ik natuurlijk op Pim Fortuyn ging stemmen, schoven er zes stoelen naar achteren. Het was alsof ik gezegd had dat ik lid was van de Germaanse SS.

"De rest van de krant vond het verschrikkelijk wat ik deed. Lezers mochten ook niet op Fortuyn stemmen. De lezers mochten in hun eigen krant lezen dat ze tot een sociale onderklasse behoorden als ze het waagden op de oppositie te stemmen. De andere journalisten wilden helemaal geen krachtige oppositie. Zij geloofden meer in het DDR-model.
"Ik vertolk de gevoelens van heel veel mensen. Miljoenen mensen maken zich druk over dezelfde dingen als ik. Zij komen niet op televisie, ze worden niet geinterviewd, met hen wordt niet gesproken. "En als ze wat zeggen, zijn het fascisten. Zo pakken de socialisten, die het land te gronde hebben gericht, hun tegenstanders aan. Ze maken je aan de lopende band uit voor fascist. Dat is hun laatste strohalm."

In Amsterdam leest niemand het AD, maar iedereen hier wist me wel te melden dat het zo'n rechtse krant is. Ze moesten 'm eens lezen, dan kunnen ze zien hoe rood dat ding geworden is. 'Vanaf Peter van Dijk zijn ze socialistisch. Een krant hoort links te zijn in dit land. Daarom lezen meer en meer mensen, en niet alleen omdat ze gratis zijn, de Metro en de Spits. Daar kunnen ze kennisnemen van de feiten en dan mogen ze zelf een mening vormen. Het valt mij op dat de Nederlandse intelligentsia te dom is om zelf een mening te vormen. Ze zijn namelijk veel te lui om te lezen. Ze lezen niks. En dus lezen ze die NRC en die Volkskrant om een mening na te kletsen van een ander. Als je maar gewoon nakletst wat sommigen van die opinieleiders beweren, hoor je erbij.
"Dat was vroeger al zo in al de cafés hier. Iedereen was marxist. Dacht jij nou heus dat ze allemaal Das Kapital gelezen hadden? Schei toch uit. Ze hadden gemerkt dat je je niet meer hoefde te bewijzen in het journalistencafé als je dat beweert. Je moest het eens wagen om na vijf uur met een stropdas café De Pels binnen te komen. Dan werd je de deur gewezen!
Ik heb de hoofdredactie geschreven dat ze met z'n allen nog geen frietkraam draaiende kunnen houden. Niemand van die lui interesseert zich voor de kwaliteit van de frieten. Ze ontwerpen nieuwe frietzakjes en hangen een uithangbord aan de kraam. Ondertussen is hun waar niet te vreten!
"Als het weer eens slecht ging bij het AD, staken ze de koppen bij elkaar. Daar kwam dan altijd uit dat ze een stel nieuwe stylisten inhuurden. Die gingen dan voor de zoveelste keer de katernen opnieuw indelen. En God ja, ze moesten en zouden ook een magazine, want dat kreeg de Volkskrant ook. Het kostte miljoenen en een vriendje van Peter van Dijk mocht het leiden. Dat was geen journalist, maar een uitgever. Beste jongen, hoor, maar moet je kijken wat voor vod het is. Op de voorpagina staan stronken broccoli.

Ik constateer al tien jaar dat de kranten en de televisie onderdeel zijn geworden van de macht. Het Binnenhof hoeft ze niet eens te betalen om zaken in de doofpot te stoppen. De journalisten hebben er zelf ook belang bij als iets niet aan de oppervlakte komt. Ze schieten automatisch in de verdediging als je Pronk aanvalt. Want Pronk, dat zijn ze zelf! Daar zitten ze mee in werkgroepen. Pronk huurt ze in om zijn personeel te trainen. Ze regeren mee. Ze zien iedere aanval op het Binnenhof als een aanval op zichzelf. Ze zijn allang niet meer de waakhond van de macht. Ze zijn het schoothondje.

"De Nederlandse pers schnabbelt massaal bij voor de Wiardi Beckman Stichting. Politieke partijen geven bakken met geld uit aan journalisten die strategieën voor ze bedenken. Ze adviseren politici om nieuws te lozen op de dag dat de bombardementen op Irak beginnen. Dan verzuipt het! Dat is dus echt waar. Ja-haa, dat gebeurt! Het rapport van de Bouwfraude-enquête verscheen op de dag dat de bombardementen begonnen. Niemand heeft het gemerkt. Ik las een heel klein stukje. Daarin stond: 'Jorritsma en Netelenbos komen er slecht af in rapport.' En daarmee was de kous af. God, wat zullen Jorritsma en Netelenbos blij zijn geweest.
"Op een gegeven moment ga je steeds meer van dat soort dingen zien. Jij vindt dat paranoïde? 0 ja? En als het nou echte dingen zijn, is het dan ook paranoïde? O, dus als je te veel van dat soort dingen ziet, ben je gek? Nou, doe je het weer! Jij gaat mij hier zitten psychiatriseren. Jullie zien het niet! En omdat jullie blind zijn, ben ik paranoïde! Nee, ga de fout een beetje bij mij leggen, zeg.

lk zie alles. En omdat ik het zie, zoeken mensen contact met mij. Maar na de opzegging is het de telefonistes expliciet verboden om lezers met mij in contact te brengen. Bij de krant is alles geheim.
" Hou op! Ik ben niet paranoïde. Al de dingen die ik beweerd heb, kloppen. Ik ben drie keer voor de Raad voor de journalistiek gesleept. Ze hebben me nog nooit op een onjuistheid kunnen betrappen.
"Dan weet je niets meer te zeggen, hè? Nee, maar ik weet nu al wat je nou gaat zeggen. 'Jij hebt gedweept met Fortuyn.' Maar daar gaat het toch helemaal niet om! Ik dweepte niet. Ik was het met hem eens. And look what happened to me. Mijn grootste criticasters vertikken het kennis te nemen van hetgeen ik heb geschreven. Ze willen niet dat je Kok aanvalt. Ik heb ze wel eens verhalen verteld over Kok waarvan ik zeker wist dat ze dat nog niet wisten. Dan keken ze me glazig aan en zeiden: 'En toch vind ik dat Kok het wel goed gedaan heeft.'"

Onze regering heeft vijftien jaar de vergiftiging van de eigen bevolking gesubsidieerd door toestemming te geven om hout te verduurzamen met arsenicum. Zie je wel: jij weet dit niet. Kun je nagaan...
"Het tropisch regenwoud moest worden beschermd. Sindsdien kun je bij de Gamma van die leuke schuttingen en pergola's kopen. Dat spul werd verduurzaamd met arsenicum en dat arsenicum was afkomstig van Billiton. Oftewel Shell. Als je dat hout gebruikte, kon je tot 75 procent van je kosten vergoed krijgen.
"Dat bewerkte hout is onlangs door de Europese Commissie verboden. je mag het alleen met handschoenen aan aanraken vanwege het gif, maar het staat nog op mil-joe-nen plekken.
"Honderdduizenden mensen hebben geluncht aan zo'n fijne, met arsenicum vergiftigde houten tafel. Op deze manier is er in vijftien jaar driehonderdduizend kilo arsenicum in het milieu gepompt. Dat is tien keer de dodelijke dosis per Nederlander per jaar.
"De ingenieur die mij dit meldde, heeft tweeduizend processen gevoerd en brieven geschreven aan Alders, aan Tommel, aan Kok en aan Pronk. Weet je wat er gebeurde toen ze genoeg van hem hadden? Ze gaven het ministerie opdracht om niet meer op zijn brieven in te gaan en vervolgens stuurden ze een vertrouwensarts op z'n dak om te kijken of-ie wel goed bij zijn hoofd was.
"Tien keer de dodelijke dosis arsenicum per Nederlander per jaar met medeweten van Kok en consorten in het milieu gepompt! En Kok kan niet zeggen dat-ie het niet wist, want de brieven zijn naar zijn persoonlijke adres gestuurd en hij heeft ze persoonlijk beantwoord.
"Denk maar niet dat ik het voor elkaar kreeg om hier in het AD twee pagina's voor te krijgen. Dus heb ik het in een twee-kolommen-column gestopt. Nul reacties. Nul! Maar geloof mij: als er maar één letter in had gestaan die niet klopte, had ik de volgende dag wegens smaad voor de rechter gestaan!
"Begrijp je nu waarom Kok commissaris is geworden bij Shell? Uit dank voor bewezen diensten!"
Ik geloof nog steeds in een complot rond de moord op Fortuyn. Nou en of! Geef mij maar eens een verklaring voor het feit dat er op het Mediapark die dag een arrestatieteam rondliep met kogelvrije vesten. Dacht jij dat die mensen elke dag op het Mediapark patrouilleren?
"Dacht jij echt dat ze een arrestatieteam samenstellen als een of andere Jan Lul een benzinepomp overvalt? Weet jij wel waar ze arrestatieteams voor samenstellen? Om RAF-terroristen te pakken!
"Ik heb geen verklaring voor het feit dat dat team daar was. De politie had kennelijk tevoren al een arrestatieteam klaar om de moordenaar van Pim Fortuyn ter plekke te pakken. Binnen vijf minuten.
"Ik moet nog zien dat die Volkert geen tbs krijgt. Oooh, dat vind jij te prijzen, dat-ie zich niet verschuilt achter een afwijking? Dus als-ie zegt: 'Ik ben hartstikke gek!' vind je dat niet te prijzen? Oooh, dus jij denkt dat hij het weloverwogen heeft gedaan? Dat denk ik ook! ik denk zelfs dat er een heleboel mensen zijn die daar zeer weloverwogen aan hebben bijgedragen.
"Ik ben even naar binnen gelopen aan de Parnassusweg. Wat een beveiliging! Je moest je telefoon afgeven, je moest door een, detectorpoortje. Alsof het nu nog nodig is.
"Maar goed, als je hoort hoe zo'n Volkert daar letterlijk precies dezelfde dingen mocht herhalen die in NRC Handelsblad hebben gestaan. Hij was zo bang dat Fortuyn bevolkingsgroepen tegen elkaar zou uitspelen; Fortuyn was zo rancuneus; Fortuyn was op eigen voordeel uit. En die rechter maar knikken. Ik dacht: kijk eens, beter bewijs voor het feit dat Spong en Hammerstein goede gronden hebben voor hun klacht op basis van artikel 137c is er niet. Volkert van der G. zegt nu precies wat Folkert Jensma in de NRC aldoor schreef. Hij kletste het letterlijk na. Daarom heeft-ie het gedaan. Dus als hij het al niet tegen betaling gedaan heeft, dan is-ie ertoe aangezet. Door Folkert Jensma en consorten."

Hoor eens, ik kan zoveel niet bewijzen. Weet je hoe dat komt? Doordat de bewijzen niet toegankelijk zijn! Probeer de stukken maar eens in handen te krijgen van dat kartel op het Binnenhof. Ik ben columnist. Ik mag dingen ook veronderstellen! Dat doet Max Pam ook. Dat doet Frits Abrahams ook! Ik zeg er altijd bij: ik kan het niet bewijzen, maar zo denk ik erover. En als ik ongelijk heb, dan merk ik het wel. En ik heb nog nooit de bewijzen van het tegendeel op papier gekregen. Natuurlijk speculeer ik ook, maar ik zeg het er wel bij! Dat mag in dit land.

"Wat die andere kranten niet allemaal schrijven... Nu eisen ze van mij dus dat ik van alles de bewijzen heb. Terwijl NRC laatst opende met het bericht dat noch de ministers van justitie en Binnenlandse Zaken, noch de leiding van de departementen op de hoogte waren van het RVD-onderzoek tegen De Roy van Zuydewijn. Dat is uniek in de Nederlandse geschiedenis. Ze openen de krant met een verhaal zonder bronnen. En dat mag wel? Dat mag wel?! Dat is veel erger! Ik ben columnist. Ik mag speculeren. Maar de opening van een krant? NRC doet dat unverfroren en daar hoor ik niemand over.
"Als je graag iedere dag op televisie wilt en je wilt dat iedereen je hielen likt, dan moet je bij NRC gaan werken. Ik spuug op ze! We krijgen een geDisneyfleerde versie gepresenteerd door de televisie en de vijf dagbladen. En het mooie is: het gaat ze opbreken. Want je hebt het misschien wel gelezen, hè? PCM gaat zichzelf in de verkoop gooien. Ik zie aankomen dat PCM misschien wordt gekocht door een Zuid-Koreaan. Dan mogen ze iedere dag openen met artikelen over hoe fantastisch het gaat met Samsung!
"Het allergrootste gedeelte van de Nederlandse pers is dezelfde mening toegedaan: namelijk dat de socialisten aan de macht moeten blijven. We worden aan één stuk door gewaarschuwd voor extreem-rechts. Talloze mensen hebben er een fulltime-baan aan om dat te signaleren. Kun je me één incident opnoemen van linkse mensen die door rechtse mensen met honkbalknuppels zijn geslagen.
"Noem me er één! Ik kan er wel dertig noemen van het omgekeerde. Al de terreur van de afgelopen dertig jaar. De brandstichtingen, de rellen... Allemaal socialistisch gespuis. En dat werd allemaal goedgepraat door de krant. Bij de krakersrellen stond ik er als ANP-verslaggever middenin. Ik stond tussen het traangas en ik moest aldoor maar lezen hoe schandelijk de politie weer was opgetreden tegen de idealisten. En dan heb je de aanslagen op de Makro, de aanslag op de vrouw van Janmaat... Al het politieke geweld van de afgelopen twintig jaar kwam allemaal van links. Allemaal!
'Links en rechts, die termen moet je eigenlijk niet meer gebruiken. Wat ben ik dan? Ben ik links of rechts? Ik ben tegen de uitbreiding van Schiphol, ik was tegen de oorlog in Kosovo, ik ben tegen de NAVO, ik ben tegen aftrek van hypotheekrente... Als dat tegenwoordig rechts heet, wordt het tijd dat we eens een herijkingsprocedure beginnen.
Door de brieven van mensen ben ik gaan betwijfelen of er überhaupt een extreem-rechtse beweging bestaat, afgezien van een handjevol skinheads en een barretje vol neonazi's. Dat beschouw ik als folklore. Er zat nooit iemand bij die schreef: 'Mevrouw, ik ben zo blij dat u het nou eindelijk eens zegt. Ik ben lid van de Ku Klux Klan, wilt u een keertje langskomen?' Weet je wat ik kreeg? Brieven van huisvrouwen uit Groningen die schreven: 'ik ben 65 en ik zweer het je, maar ik ben echt niet racistisch. ik heb twee Antilliaanse schoondochters en ik hou heel veel van ze, maar...' Nou, dacht ik, als dit het grote gevaar is waar we met z'n allen zo bang voor zijn, laten we ons dan maar eens gauw gaan richten op die zich links noemende terreur die we de afgelopen twintig jaar voor zoete koek hebben geslikt."

Niets functioneert meer in dit land. De politie functioneert niet meer. Dat besefte ik laatst weer toen ik in verband met een vermist paspoort van het ene naar het andere bureau werd gestuurd. Vanwege de groeiende misdaadcijfers verwacht je op zo'n politiebureau eenzelfde heksenketel als bij Hill Street Blues. Je verwacht dat ze ieder moment kunnen binnenkomen met schreeuwende verdachten. Niets van dat alles. Er zit alleen maar een handvol mensen uren te wachten tot ze aangifte kunnen doen. Verder lopen er wat agentjes rond, maar er gebeurt niks. Die lijntrekkers zijn nog te besodemieterd om aangiften op te nemen. Waarschijnlijk met volledige instemming van de leiding want hoe minder aangiften ze opnemen, hoe lager het misdaad cijfer lijkt.
"Wat ze wel doen? Folders drukken met 'Scheid uw afval` en 'Het licht op uw fiets moet branden'. Je moet eens nagaan wat al die propaganda kost. 'Een goed milieu begint bij uzelf' en ondertusssen maar arsenicum in het milieu pompen. Tien jaar lang!
In Nederland wordt het individu opgeofferd aan het systeem. Je merkt het elke keer als je te maken krijgt met die loketten. Dat is eigenlijk jouw personeel dat er achter dat loket zit. Die zijn in onze dienst. Dat zijn ze helemaal vergeten, hoor. Je wordt behandeld als een slaaf. Het is de omgekeerde wereld. Je krijgt ze nooit meer weg. Want er zijn vijfhonderdduizend ambtenaren die van onze belastingcenten een jaarsalaris vangen. En wat doen ze voor dat jaarsalaris? Het merendeel houdt zich bezig met het afromen ons inkomen. Dat gaan ze herverdelen over nooddruftigen, zieken, zwakken en misselijken. Geld dat in een vrije maatschap vanzelf zijn weg vindt van de een naar de ander, wordt in dit land ten koste van een ongelooflijke dure bureaucratie afgepakt van mensen die het verdienen.
"Hier in de Jordaan staan twee dure winkelpandjes. Het ziet er niet uit. Van binnen is het een gribus. Daar kun je onder begeleiding vogelhuisjes beschilderen. Ik liep er langs en dacht: zo'n ballentent, hoe denk je die rendabel te maken? Dat moet een gesubsidieerd project zijn. Nou, dat was het ook. Het was een zijtak van, je gelooft het niet, de actiegroep gierzwaluwen. De actiegroep gierzwaluwen krijgt van de deelraad Centrum jaarlijks een budget om ervoor te zorgen dat de gierzwaluw in Amsterdam blijft. Daarvoor mogen ze geld uitgeven aan gierzwaluw-vriendelijke dakpannen, ze mogen hoogwerkers huren om nestkastjes op te hangen en het nieuwste initiatief is dus een workshop vogelhuisjes beschilderen.
"Ik heb daar een stukje over geschreven. De dag erop ging de telefoon. 'We weten je te vinden,' zei zo'n geitenbreier. 'We gaan een klacht tegen je indienen.' Ik zei: 'Doe dat vooral. Er zijn meer. Be my guest."





Bron: Polinco forum

---