|
bobdebruijn
Super Forumlid
353 Posts
|
 Posted?-?18 Apr 2003?:? 21:13:00 ? ? ?
|
BOB’s COLUMN 2003-14
Teleurstelling
vrijdag 18 april 2003.
Was dat even schrikken; die uitspraak van die linkse rakkers; die betweters die Volkert van der G veroordeelden tot 18 jaar (12 jaar effectief, nog 11 jaar te gaan). Ik kon de uitspraak even niet bevatten. Van schrik boorde ik in een stadsverwarmingsleiding toen ik drempels aan het plaatsen was in ons nieuwe onderkomen. Het water stroomde van de eerste etage naar de begane grond, kwam door het plafond, uit de muren en zelfs uit de stopcontacten zetten. Mijn huis huilde mee met de Fortuynisten. En dat allemaal terwijl Volkert van der G zit te gniffelen in zijn cel met het vooruitzicht dat hij na 11 jaar televisiekijken, kranten lezen, computeren en zijn vrienden van Milieudefensie telefonisch assisteren, weer vrolijk wordt vrijgelaten. Wellicht ter bescherming van zijn leven, met een andere identiteit, een goed onderkomen en boel geld van de belastingbetaler toe.
Het leven is niet eerlijk en in dit geval zelfs erg oneerlijk. Als de rechtspraak een afspiegeling moet zijn van de mening van de samenleving dan verdient Volkert levenslang. Niets meer, niets minder dan levenslang. Dat is de enige straf waarbij de hoop blijft leven dat Volkert eens gaat praten over zijn opdrachtgevers. 11 jaar zitten is voor een huurmoordenaar overzichtelijk. Zeker met de vrijheden die men hier in detentie kan verwerven. 11 jaar zwijgzaamheid kan hem een goed leven opleveren, een nieuw leven.
Gelukkig is de Officier van Justitie in hoger beroep gegaan. Heeft Plooij de hoop, om het Nederlands volk te geven waar zij recht op heeft, niet laten varen. De hoop op rechters die wel een afspiegeling van de samenleving vormen. De hoop op levenslang zoals de Nederlandse democratie levenslang heeft gekregen. En als dat niet mogelijk blijkt te zijn, dan maar vrijspraak. Vrijspraak per direct, op het moment van uitspraak gewoon de bunker uitgooien. Dat is de ergste straf die Volkert zich kan wensen.
Voorlopig overheerst de teleurstelling. Zo vlak voor de datum dat het eerste na-Fortuynse-jaar is verstreken. Een jaar waarin niet geregeerd kon worden. Een jaar waarin de politiek krampachtig dreigde terug te keren naar het aloude regentensysteem totdat Balkenende besefte dat Nederland, met de PvdA onder leiding van Bos, tien stappen terug zal doen in plaats van één stap vooruit. Een jaar waarin dadelijk wederom CDA, VVD en LPF rond de tafel zitten om een regering te vormen en plotseling blijkt dat de actie van Zalm een zinloze was.
Een jaar van pijn en verdriet.
BOB
www.bobdebruijn.nl
"de premier van de toekomst"
|
|
|
?
?Teleurstelling
