|
Robbie409
Ere Forumlid
3346 Posts
|
 Posted?-?13 Apr 2003?:? 13:26:02 ? ?
|
Telegraaf 12-4-2003
Nog geen anderhalve maand geleden demonstreerden enige miljoenen mensen tegen de toen dreigende oorlog in Irak. Thans is na een slechts drie weken durend militair ingrijpen van de Amerikanen het wrede regime van Saddam Hoessein ten val gebracht. En dat met opmerkelijk weinig verlies aan soldatenlevens. Aan het pacifistische front heerst nu doodse stilte. Waar zijn alle vredesdemonstranten gebleven?
Er zijn van die nieuwsbeelden die een heel tijdperk schijnen te vertegenwoordigen. Die blijven ook levenslang in ieders geheugen hangen. Daartoe behoren onder meer de paddenstoelwolk van de eerste atoombom in 1945, de moord op president Kennedy in 1963, de ramp met de KLM-Boeing op Tenerife in 1977, de val van de Berlijnse Muur in 1989, de Bijlmerramp in 1992 en het ineenstorten van de WTCtorens op 11 september 2001 in New York. Zonder enige twijfel is daar nu bijgekomen het omvertrekken van een reusachtig standbeeld van Saddam Hoessein in Bagdad door de enthousiaste Iraakse bevolking.
Vermoedelijk zullen maar weinig mensen zich realiseren getuige te zijn geweest van een absoluut unicum in de geschiedenis van de mensheid. Eeuwenlang was het immers gebruikelijk dat oorlogen gevoerd worden om de tegenstander niet alleen te verslaan, maar ook om hem te vernietigen, de bevolking te knechten en zijn land leeg te roven.
Zo maakt bijvoorbeeld de bijbel verslag van een verre voorganger van Saddam Hoessein, de Babylonische koning Nebukadnezar. Zijn leger versloeg in het jaar 586 voor Christus koning Zedekia, de laatste vorst van Juda, het enige deel van de staat Israėl dat toen nog was overgebleven. Zedekia was pas 32 jaar oud. Nebukadnezar liet voor de ogen van de verslagen koning diens nog jonge kinderen een voor een afslachten. Daarna werden beide ogen van de koning uitgestoken. Hij werd geketend en samen met een groot deel van de joodse bevolking weggevoerd naar Babyloniė, het huidige Irak. De ongelukkige Zedekia en zijn volk legden die afstand van ruim duizend kilometer lopend en strompelend af (II Kon. 25: 1-12).
Vernederend
Vredesverdragen waren altijd vernederend voor de overwonnenen en wurgend voor hun economie. Dit alles leidde meestal tot diepe haat ten opzichte van de triomferende overwinnaars. Die haat bleef soms eeuwenlang als een heidebrand door smeulen en gaf altijd aanleiding tot het ontstaan van nieuwe oorlogen.
Zo ontstond de Tweede Wereldoorlog als gevolg van de voor de Duitsers desastreuze Vrede van Versailles na de Eerste Wereldoorlog. Eerst in 1945 werd deze oeroude oorlogstraditie doorbroken toen namelijk een Amerikaanse generaal met de naam Marshall voorstelde de verliezer economisch te helpen. Zo kon Duitsland zich herstellen en uitgroeien tot een democratisch en welvarend land, dat geen gevaar meer opleverde voor zijn buren.
Thans hebben de Amerikanen een totaal andere oorlogstactiek gevolgd. Ze verloren een minimum aan personeel en de burgerbevolking werd naar vermogen gespaard. Ook al is iedere do de er één te veel. Achter de tanks, het geschut en de soldaten kwamen echter konvooien met hulpgoederen, voedsel en water voor de getroffen burgers. Er waren beslist geen triomfantelijke overwinningsparades met vlagvertoon en muziekkorpsen. Het was zelfs de soldaten van het coalitieleger ten strengste verboden ergens een nationale vlag te ontplooien.
Diepe indruk maakte ook het optreden van een Amerikaanse sergeant, die met zijn peloton de heilige sjiitische stad Najaf was binnenge drongen. In die stad bevindt zich een moskee met het graf van Ali, de schoonzoon van de profeet Mohammed. Er dreigde een bloedbad, omdat de bewoners dachten dat de Amerikanen hun heilige moskee zouden ontwijden. De sergeant gaf zijn geweer aan een soldaat, stak zijn handen omhoog, boog eerbiedig voor de woedende menigte en voor het heiligdom, beduidde zijn soldaten zich terug te trekken en liep zelf achterwaarts naar zijn pantserwagen terug. Het was een zeldzaam voorbeeld van effectieve respectvolle communicatie via lichaamstaal. Dit soort militair optreden is nooit eerder in de wereldgeschiedenis vertoond. De Amerikanen en Engelsen hebben hiermede wellicht een nieuwe tijdperk betreden. Namelijk dat van militaire interventie tegen misdadige regimes zonder primair aanspraken te doen op de bezittingen en rechten van de bevolking.
Maar de van onbenul getuigende leuzen uit de linkse hoek, zoals: “Bush, moordenaar“, “Geen olie voor bloed“, “Niet uit mijn naam“, “Stop de oorlog“, “Drop Bush, No bombs“ zijn verdwenen. Waar zijn de duizenden protesterende Femke Halsema“s, de Gretta Duisenbergs, de jongens van Jan Marijnissen en Wouter Bos gebleven? Waar zijn alle andere linkspacifistische betweters die de meest vreselijke voorspellingen deden, zoals de stromen van vluchtelingen, de duizenden lijkenzakken, de dodelijke dreiging voor Israėl, een moordende burgeroorlog, een massaslachting, epidemieėn en hongersnood? Waar zijn ze gebleven, de naļeve rode steunpilaren van Saddams bewind?
Vermoedelijk komen ze straks terug, als het laatste spoor van gevaar in Irak is geweken, om dan met een belerend vingertje te vertellen hoe Irak moet worden bestuurd zonder tussenkomst van die verfoeide Amerikanen. Waarschijnlijk zullen ze ook pleiten voor profijtelijke wederopbouworders, vooral voor landen die geen hand hebben uitgestoken om Irak van Saddam te bevrijden. Ons eigen land inclusief. Dit soort mensen omschreef Jesaja, de grootste profeet van Israėl reeds 750 jaar voor Christus als het volk dat blind is, al heeft het ook ogen, en dat doof is, al heeft het ook oren? (Jes. 43:8).
Ik mis Pim
https://www.lijstpimfortuyn.nl/provincies/noord-holland |
|
|
?
?Blind en Doof
