|
Marjan Duijsens
Ere Forumlid
    
Netherlands
4037 Posts
|
Posted?-?12 Nov 2002?:? 13:08:19 ? ?
|
Stalken
Vanavond was ik uit eten in Bloemendaal.
Allereerst hoorde ik dat Majesteit Balkenende een lul vindt omdat 'ie spoedberaad met het kabinet had belegd op de avond dat Claus stierf. Is dat zo?
En was Majesteit in Italië toen Balkenende het ontslag van zijn kabinet aanbood?
Vervolgens kwam er een smakelijke roddel en wel deze; Wouter Bos (PVDA) zou schandknaap van topambtenaar Jan Riesenkamp zijn geweest. Ik woonde vroeger vlakbij Riesenkamp en vermaakte me altijd als die thuis kwam met de dienstlimousine en z'n chauffeur die aan de pet tikte. Om even later in het leder gehuld
de darkrooms van Amsterdam te gaan verkennen.
Waarom zou Bos toch zo gepikeerd reageren wanneer er vragen worden gesteld over zijn mogelijke voorkeur voor de verkante keer als Fortuyn (LPF) - een openlijke paradijsvogel van de verkeerde kant - de heffe des volks zonder enig probleem over geaardheid achter zich kreeg?
Dat komt, zo werd mij te verstaan gegeven, omdat gestaalde PVDA-kaders geen Fortuyn-stemmers zijn: "Wouter, als je deze partij wilt leiden zul je moeten trouwen."
En dat deed prins Melkert II.
En toen kwam het aardigste verhaal: ik, Theo van Gogh, zou de vrouw van Léon de Winter hebben 'gestalkt'. Mevrouw Deurlacher zou door mij zijn gebeld, geschreven en in het portiek opgewacht. Met het klimmen der jaren neemt mijn alcoholmisbruik toe en daarmee mijn geheugen af, maar ik tastte oprecht in het duister;
wanneer en waar?
En voor mijn perfide geestesoog zag ik hoe mijn persoon'tje een rol speelde in De Winter's emotionele betrekkingen met Mevrouw; de Eeuwige Anti-Semiet die zijn gade bedreigde en Léon in de rol van koene ridder die haar beschermde. Ik mag een zegen wezen voor velen.
Zou De Winter daarom al die jaren de Eeeuwige Anti-Semiet van stal hebben gehaald? Ik heb Mevrouw De Winter één keer ontmoet, in gezelschap van Mevrouw Van den Brink, gade van Hans Maarten, de toreador van Vrij Nederland. Dat was in het Shaffy-theater, waar ik enigszins beschonken aan een bar zat om maar niet
aanwezig te hoeven zijn bij de toneelvoorstelling die hedenavond geprogrammeerd stond.
Mevrouw Van den Brink vroeg: "Wat heb jij toch tegen die Leon?"
"Niets", antwoordde ik naar waarheid: "Of tenminste niet overwegend. Maar ik vind al die beschuldigingen onzin."
Mevrouw Durlachter luisterde belangstellend mee. Aan het eind van het vriendelijke onderhoud, dat hooguit tien minuten duurde, werd mij verteld dat Jessica verloofd was met De Winter - ik wist dat niet - en zulks was dat. Geen onvertogen woord van mijn kant. En sindsdien heb ik Mevrouw nooit meer gesproken.
Wat moet ik hier nu mee?
Vermoedelijk is De Winter, "de adelaar van Oeteldonk" zoals ik hem graag mag noemen, nog getikter dan ik al dacht. Wat zou een rechter, in geval ik nu 'ns procederen ging vanwege mijn goede naam, hiervan denken?
Niets, vermoedelijk, en terecht.
Ik heb mezelf gezworen nooit naar de rechter te zullen gaan vanwege wat die of die van me zegt - procedures laat je over aan de voddenboeren uit Den Bosch -, maar aardig is 't wel; een jarenlange hetze tegen mijn persoon op grond van een uit de duim gezogen stalker-schap.
't Heeft wel wat.
Theo van Gogh
Als je niet doet wat je zegt, weet je zeker dat er niks verandert.
Groeten Marjan |
|
|