| Author |
 Topic  |
|
|
ladyPuRple
Beginnend Forumlid (serieus geïnteresseerd)
Netherlands
73 Posts |
 Posted - 05 Dec 2004 : 11:19:11
|
Ik ben me pas gaan verdiepen waar de islam omdraaid, wat hun geloof zegt, wat er in de koran geschreven staat sinds de Gruwelijke afslachting van Theo van Gogh.
En ergens wou ik dat ik eerder gedreven was geweest hier toe.
Wellicht als de 2 rituele afslachtingen voor die van Theo niet waren afgedaan als äfrekening in crimineel circuit.
Hoe dan ook ik kan niet anders dan tot de conclusie komen dat de koran een complot is een samenzwering tegen alles wat ongelovig is
>>>>>>>> dus niet in allah geloven<<<<<<<<<<<<<
Daarom ook elders op forum een oproep om samen te komen en een verbod op de koran in Nederland te krijgen en nog beter in alle europese landen 
|
|
Klacht indienen
|
|
|
|
|
Censuur
Beginnend Forumlid (serieus geïnteresseerd)
297 Posts |
Posted - 06 Dec 2004 : 22:56:11
|
Mijn idee meid...
De islam veroorzaakt niets als ellende in de wereld, en is verder totaal nutteloos voor het welzijn van de mens.
De islam schendt op vele punten onze Nederlandse grondwet, en de internationale mensenrechten.
Het is een sekte die aanzet tot discriminatie, haat, geweld, moord, en doodslag.
Hoe eerder deze 'religie' een halt wordt toe geroepen hoe beter!
Laten we onze krachten bundelen, en ons verzetten tegen de onderdrukking en het leed dat deze sekte de mensheid aandoet...
 .....DE MEESTE MOSLIMS ZIJN GEEN TERRORISTEN, MAAR DE MEESTE TERRORISTEN ZIJN WEL MOSLIM..... |
Klacht indienen  |
|
|
Alexander Hartmans
Aspirant Forumlid (ballotage periode)
Netherlands
25 Posts |
Posted - 09 Feb 2005 : 18:05:36
|
quote:
Originally posted by Censuur
Mijn idee meid...
De islam veroorzaakt niets als ellende in de wereld, en is verder totaal nutteloos voor het welzijn van de mens.
De islam schendt op vele punten onze Nederlandse grondwet, en de internationale mensenrechten.
Het is een sekte die aanzet tot discriminatie, haat, geweld, moord, en doodslag.
Hoe eerder deze 'religie' een halt wordt toe geroepen hoe beter!
Laten we onze krachten bundelen, en ons verzetten tegen de onderdrukking en het leed dat deze sekte de mensheid aandoet...
.....DE MEESTE MOSLIMS ZIJN GEEN TERRORISTEN, MAAR DE MEESTE TERRORISTEN ZIJN WEL MOSLIM.....
Ik ben duidelijk voor een verbod op islam in Nederland. En graag zie ik dat relieuze symbolen uit het straatbeeld verdwijnen, anders kan van integratie, veiligheid en duurzaamheid maatschappij geen sprake zijn. Ook ben ik voorstander om de vrijheid van godsdienst uit de grondwet te schrappen. Het leed dat deze sekte de mensheid aandoet, is de mensheid zelf, want het is een menselijke vinding. Dus is het beter die menselijke vinding uit te bannen. |
| Klacht indienen |
|
|
w.e.b
Beginnend Forumlid (serieus geïnteresseerd)
Netherlands
129 Posts |
Posted - 02 Jun 2005 : 10:50:59
|
Natuurlijk kan het worden gezien als een complot. een dusdanig groot complot dat men het zelfs een religie heeft kunnen noemen.
Denk eens aan de zogenaamde "heilige oorlog"
Deze speelt al eeuwen lang. En ja, het is ook het doel dat de islam andere religie's onderwerpt.
Een verbod? was het maar waar dat het kon. Iets tastbaars kan je verbieden, maar deze leer speelt zich af in de zieke breinen van bv imams en andere extremisten.
Het feit is dat we altijd onze eigen waardigheid moeten behouden, en ons niet moeten laten intimideren.
Wij zijn vrij, en moeten vrij blijven.
|
W.E. |
| Klacht indienen |
|
|
leon staal
Aspirant Forumlid (ballotage periode)
Netherlands
49 Posts |
Posted - 01 Aug 2005 : 15:59:26
|
| ik huil nog steeds om het feit dat Pim Fortuyn hier niet meer is op aarde |
| Klacht indienen |
|
|
Duhbyl@hotmail.com
Ere Forumlid voor het leven
20385 Posts |
Posted - 04 Aug 2005 : 13:53:36
|
Ooit wel is een politicus aan een moslim voor man op de man af horen vrage;"Is volgens u alles wat in de koran staat waar of is het ook voor interpetatie` vatbaar maw. is het volgens u het woord van god?".
Krijg je een hoop uitvluchten, maar een ja of nee zit er niet in. |
"Ik mis Theo,killed in the line of duty fighting the greatest mass-murderer in history;Religion"."Al die geloven zijn het zelfde; je mag niks en als het wel mag, is het verplicht"; zei me stiefvader |
| Klacht indienen |
|
|
leon staal
Aspirant Forumlid (ballotage periode)
Netherlands
49 Posts |
Posted - 08 Aug 2005 : 20:51:43
|
| ik mis Theo ook erg. waren Pim en Theo er nog maar! |
| Klacht indienen |
|
|
zeeman
Ervaren Forumlid (serieus betrokken)
1458 Posts |
Posted - 03 Aug 2006 : 14:12:40
|
quote:
Originally posted by leon staal
ik huil nog steeds om het feit dat Pim Fortuyn hier niet meer is op aarde
Ik mis hem ook. Die vuile moslimextremist van een Volkert van de Graaf.Allemaam de schuld van de Islam. |
"Doch deze mijne vijanden, die niet hebben gewild , dat ik over over hen koning zoude zijn, breng ze hier en slaat ze voor mij dood". Lucas 19:27 .
"Meent niet dat ik gekomen ben om vrede te brengen op de aarde, ;ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard" ( Mattheus 10:34 ) |
| Klacht indienen |
|
|
Arnold
Forumclown
Open Inrichting Nederland
25532 Posts |
Posted - 03 Aug 2006 : 14:29:56
|
| Nee allemaal de schuld van Hitler! (en das nog waar ook) |
Langs deze weg vraag ik alle VVD sympathisanten Rutte op te roepen de islam als ideologie te beschouwen ... |
| Klacht indienen |
|
|
Nulstein
Ervaren Forumlid (serieus betrokken)
Netherlands
1958 Posts |
Posted - 12 Oct 2006 : 07:52:27
|
quote:
Originally posted by Arnold
Nee allemaal de schuld van Hitler! (en das nog waar ook)
Mozes begon. |
In de islam telt men drie stadia: de Dar-Al-Suhl, de nog niet veroverde gebieden. De Dar-Al-Harb, dat is het stadium van de verovering. En de Dar-Al-Islam, het moment waarop de niet-gelovigen onderworpen zijn. In Egypte verschijnt elk jaar een islamitisch woordenboek. In de editie van dit jaar zijn Frankrijk, België en het Verenigd Koninkrijk aangeduid als gebieden die in het stadium van de Dar-Al-Harb zijn.
Mischien een goed idee om dat een agenda punt te maken tijdens de eerstvolgende NAVO vergadering.
|
| Klacht indienen |
|
|
Arnold
Forumclown
Open Inrichting Nederland
25532 Posts |
Posted - 12 Oct 2006 : 08:21:12
|
| Jammer dat deze topic nooit echt van de grond is gekomen. Want er moet inderdaad een anti-islam of anti-religie stroming/ zuil komen in Nederland. |
Langs deze weg vraag ik alle VVD sympathisanten Rutte op te roepen de islam als ideologie te beschouwen ... |
| Klacht indienen |
|
|
Joe de Kater
Ere Forumlid
6783 Posts |
Posted - 12 Oct 2006 : 11:00:20
|
quote:
Originally posted by Arnold
Jammer dat deze topic nooit echt van de grond is gekomen. Want er moet inderdaad een anti-islam of anti-religie stroming/ zuil komen in Nederland.
Kennelijk is daar te weinig belangstelling voor, Arnold. |
http://www.youtube.com/watch?v=Ya5cLCED5Qw |
| Klacht indienen |
|
|
Truth
Ervaren én productief Forumlid
Netherlands
2111 Posts |
Posted - 13 Oct 2006 : 19:02:52
|
<center><img src="http://www.dutchdisease.com/phpBB2/images/avatars/1708142271436ea8efda3f0.jpg" alt="" /></center>
<b>Fundamentalist Islam:</b>
The Drive for Power
Middle East Quarterly
--------------------------------------------------------------------------------
Two words, Islam and fundamentalism, have become intimately linked in English usage. The Concise Oxford Dictionary of Current English now defines fundamentalism as the "strict maintenance of ancient or fundamental doctrines of any religion, especially Islam." However problematic this formula, it does acknowledge that fundamentalism in Islam is today the most visible and influential of all fundamentalisms.
The nature of fundamentalist Islam, and even the use of the term, are hotly debated. But this debate is largely a self-indulgent exercise of analysts. Within Islam, there are Muslims who have created an "-ism" out of Islam #151; a coherent ideology, a broad strategy, and a set of political preferences. They do not defy definition. They defy the world.
What Is Fundamentalist Islam?
What is fundamentalist Islam? Its contradictions seem to abound. On the one hand, it manifests itself as a new religiosity, reaffirming faith in a transcendent God. On the other hand, it appears as a militant ideology, demanding political action now. Here it takes the form of a populist party, asking for ballots. There it surges forth as an armed phalanx, spraying bullets. One day its spokesmen call for a jihad (sacred war) against the West, evoking the deepest historic resentments. Another day, its leaders appeal for reconciliation with the West, emphasizing shared values. Its economic theorists reject capitalist materialism in the name of social justice, yet they rise to the defense private property. It moralists pour scorn on Western consumer culture as debilitating to Islam, yet its strategists avidly seek to buy the West's latest technologies in order to strengthen Islam.
Faced with these apparent contradictions, many analysts in the West have decided that fundamentalism defies all generalization. Instead they have tried to center discussion on its supposed "diversity." For this purpose, they seek to establish systems of classification by which to sort out fundamentalist movements and leaders. The basic classification appears in many different terminological guises, in gradations of subtlety.
We need to be careful of that emotive label, `fundamentalism', and distinguish, as Muslims do, between revivalists, who choose to take the practice of their religion most devoutly, and fanatics or extremists, who use this devotion for political ends.[1]
So spoke the Prince of Wales in a 1993 address, summarizing the conventional wisdom in a conventional way. The belief that these categories really exist, and that experts can sort fundamentalists neatly into them, is the sand on which weighty policies are now being built.
Fundamentalist Islam remains an enigma precisely because it has confounded all attempts to divide it into tidy categories. "Revivalist" becomes "extremist" (and vice versa) with such rapidity and frequency that the actual classification of any movement or leader has little predictive power. They will not stay put. This is because fundamentalist Muslims, for all their "diversity," orbit around one dense idea. From any outside vantage point, each orbit will have its apogee and perigee. The West thus sees movements and individuals swing within reach, only to swing out again and cycle right through every classification. Movements and individuals arise in varied social and political circumstances, and have their own distinctive orbits. But they will not defy the gravity of their idea.
The idea is simple: Islam must have power in this world. It is the true religion#151;the religion of God#151;and its truth is manifest in its power. When Muslims believed, they were powerful. Their power has been lost in modern times because Islam has been abandoned by many Muslims, who have reverted to the condition that preceded God's revelation to the Prophet Muhammad. But if Muslims now return to the original Islam, they can preserve and even restore their power.
That return, to be effective, must be comprehensive; Islam provides the one and only solution to all questions in this world, from public policy to private conduct. It is not merely a religion, in the Western sense of a system of belief in God. It possesses an immutable law, revealed by God, that deals with every aspect of life, and it is an ideology, a complete system of belief about the organization of the state and the world. This law and ideology can only be implemented through the establishment of a truly Islamic state, under the sovereignty of God. The empowerment of Islam, which is God's plan for mankind, is a sacred end. It may be pursued by any means that can be rationalized in terms of Islam's own code. At various times, these have included persuasion, guile, and force.
What is remarkable about fundamentalist Islam is not its diversity. It is the fact that this idea of power for Islam appeals so effectively across such a wide range of humanity, creating a world of thought that crosses all frontiers. Fundamentalists everywhere must act in narrow circumstances of time and place. But they are who they are precisely because their idea exists above all circumstances. Over nearly a century, this idea has evolved into a coherent ideology, which demonstrates a striking consistency in content and form across a wide expanse of the Muslim world.[2]
Fundamentalist Forerunners
Afghani
The pursuit of power for Islam first gained some intellectual coherence in the mind and career of Sayyid Jamal al-Din "al-Afghani" (1838-97), a thinker and activist who worked to transform Islam into a lever against Western imperialism. His was an age of European expansion into the heartlands of Islam, and of a frenzied search by Muslims for ways to ward off foreign conquest.
In many respects, Afghani was the prototype of the modern fundamentalist. He had been deeply influenced by Western rationalism and the ideological mode of Western thought. Afghani welded a traditional religious hostility toward unbelievers to a modern critique of Western imperialism and an appeal for the unity of Islam, and while he inveighed against the West, he urged the adoption of those Western sciences and institutions that might strengthen Islam. Afghani spread his unsettling message in constant travels that took him to Cairo, Istanbul, Tehran, and Kabul. He visited Paris, London, and St. Petersburg as well, where he published and lobbied on behalf of revolutionary change.
A contemporary English admirer described Afghani as the leader of Islam's "Liberal religious reform movement."[3] But Afghani#151;not an Afghan at all, but a Persian who concealed his true identity even from English admirers#151;was never what he appeared to be. While he called for the removal of some authoritarian Muslim rulers, he ingratiated himself with others. While he had great persuasive power, he did not shrink from conspiracy and violence. A disciple once found him pacing back and forth, shouting: "There is no deliverance except in killing, there is no safety except in killing."[4] These were not idle words. On one occasion, Afghani proposed to a follower that the ruler of Egypt be assassinated, and he did inspire a supple disciple to assassinate a ruling shah of Iran in 1896. Afghani was tempted by power, and believed that "power is never manifested and concrete unless it weakens and subjugates others." Quoting this and other evidence, one Arab critic has argued that there is a striking correspondence between Afghani's thought and European fascism.[5]
Was Afghani a liberal or a proto-fascist? A reformist or a revolutionary? Was he the forerunner of those fundamentalists who plead their case in political ways? Or those who open fire on the motorcades of government ministers? Afghani was athese things, and one can only wonder how today's taxonomists (and with them, the Prince of Wales) would have classified him. Some fundamentalists still pose this same intractable dilemma of classification, although most of them have far weaker "liberal" and "reformist" credentials than had Afghani.
Banna
Between Afghani and the emergence of full-blown fundamentalism, liberal and secular nationalism would enjoy a long run in the lands of Islam. Europe had irradiated these lands with the idea that language, not religion, defined nations. In the generation that followed Afghani, Muslims with an eye toward Europe preferred to be called Arabs, Turks, and Persians. "If you looked in the right places," wrote the British historian Arnold Toynbee in 1929, "you could doubtless find some old fashioned Islamic Fundamentalists still lingering on. You would also find that their influence was negligible."[6] Yet that same year, an Egyptian schoolteacher named Hasan al-Banna (1906-49) founded a movement he called the Society of the Muslim Brethren. It would grow into the first modern fundamentalist movement in Islam.
The Muslim Brethren emerged against the background of growing resentment against foreign domination. The Brethren had a double identity. On one level, they operated openly, as a membership organization of social and political awakening. Banna preached moral revival, and the Muslim Brethren engaged in good works. On another level, however, the Muslim Brethren created a "secret apparatus" that acquired weapons and trained adepts in their use. Some of its guns were deployed against the Zionists in Palestine in 1948, but the Muslim Brethren also resorted to violence in Egypt. They began to enforce their own moral teachings by intimidation, and they initiated attacks against Egypt's Jews. They assassinated judges and struck down a prime minister in 1949. Banna himself was assassinated two months later, probably in revenge. The Muslim Brethren then hovered on the fringes of legality, until Gamal Viola Nasser, who had survived one of their assassination attempts in 1954, put them down ruthlessly. Yet the Muslim Brethren continued to plan underground and in prison, and they flourished in other Arab countries to which they were dispersed.
Safavi
At the same time, a smaller and more secretive movement, known as the Devotees of Islam, appeared in Iran, under the leadership of a charismatic theology student, Navvab Safavi (1923-56). Like the Muslim Brethren, the Devotees emerged at a time of growing nationalist mobilization against foreign domination. The group was soon implicated in the assassinations of a prime minister and leading secular intellectuals. The Devotees, who never became a mass party, overplayed their hand and were eventually suppressed. Navvab himself was executed, after inspiring a failed assassination attempt against another prime minister. But the seed was planted. One of those who protested Navvab's execution was an obscure, middle-aged cleric named Ruhollah Khomeini, who would continue the work of forging Islam and resentment into an ideology of power.
In the checkered history of Afghani, the Muslim Brethren, and the Devotees of Islam, clear patterns emerge. They saw foreign domination as a symptom of Muslim weakness, and its elimination as the key to Muslim power. Such domination could be attacked directly by jihad against foreigners, or indirectly by promoting an Islamic awakening. Those who gave priority to direct confrontation sometimes favored alliances with other nationalists who opposed foreign rule. In Afghani's anti-imperialist campaign, especially against the British in Egypt, he took all manner of nationalists as allies, including non-Muslims who became some of his most ardent disciples. The Muslim Brethren, who joined the attacks against the British presence in the Suez Canal zone, had many ties to the Egyptian Free Officers who overthrew the monarchy in 1952, but their vision of an Islamic state eventually made them bitter enemies of the new regime. The Devotees of Islam, while thoroughly antiforeign, never collaborated with secular nationalists, whom they deeply distrusted. Whatever their strategies, however, they all worked to redress the gross imbalance of power between Islam and the West.
They also sought to replace weak rulers and states with strong rulers and states. Such a state would have to be based on Islam, and while its precise form remained uncertain, the early fundamentalists knew it should not be a constitutional government or multiparty democracy. Preoccupied with the defense of Islam and the acquisition of power, they preferred the strong rule of a just and virtuous Muslim. Afghani, the "Liberal," did not advocate constitutional government. His biographer, reviewing the famous Arabic newspaper published by Afghani in Paris, has noted that "there is no word in the paper's theoretical articles favoring political democracy or parliamentarianism." Afghani simply envisioned "the overthrow of individual rulers who were lax or subservient to foreigners, and their replacement by strong and patriotic men."[7] The Muslim Brethren in Egypt also rejected party politics. Banna demanded the abolition of all political parties in Egypt and the creation of a single Islamic party. Within this party there could be elections, but electoral campaigning would be limited, voting would be compulsory, and elections would be done by list, which Banna said would "liberate the representative from the pressure of those who elected him." Banna pointed to Stalin's Soviet Union as a model of a successful one-party system. Navvab also allowed elections, but all representatives had to be "devout Muslims," who would be kept "under the supervision of an assembly of pious religious leaders in order to keep [their] activities in line with the Islamic provisions."[9] This preference for a strong, authoritarian Islamic state, often rationalized by the claim that Islam and democracy are incompatible, would become a trademark of fundamentalist thought and practice.
The pursuit of this strong utopian state often overflowed into violence against weak existing states. These "reformers" were quick to disclaim any link to the violence of their followers, denying that their adepts could read their teachings as instructions or justifications for killing. Afghani set the tone, following the assassination of Iran's shah by his disciple. "Surely it was a good deed to kill this bloodthirsty tyrant," he opined. "As far as I am personally concerned, however, I have no part in this deed."[10] Banna, commenting on the assassinations and bombings done by the Muslim Brethren, claimed that "the only ones responsible for these acts are those who commit them."[11] Navvab, who failed in his one attempt at assassination, sent young disciples in his stead. For years he enjoyed the protection of leading religious figures while actually putting weapons in the hands of assassins.[12] (Only when abroad did he actually boast. "I killed Razmara," he announced on a visit to Egypt in 1954, referring to the prime minister assassinated by a disciple three years earlier.)[13] But despite the denials, violence became the inescapable shadow of fundamentalist Islam from the outset#151;and the attempt to separate figure from shadow, a problematic enterprise at best.
The fundamentalist forerunners also determined that fundamentalist Islam would have a pan-Islamic bent. The peripatetic Afghani took advantage of steamship and train, crossing political borders and sectarian divides to spread his message of Islamic solidarity. His Paris newspaper circulated far and wide in Islam, through the modern post. Egypt's Muslim Brethren also looked beyond the horizon. In 1948, they sent their own volunteers to fight the Jews in Palestine. Over the next decade, branches of the Muslim Brethren appeared across the Middle East and North Africa, linked by publications and conferences. Egyptian Brethren fleeing arrest set up more branches in Europe, where they mastered the technique of the bank transfer.
The fundamentalist foreruneven laid bridges over the historic moat of Sunni prejudice that surrounded Shi`i Iran. Iran's Devotees of Islam mounted massive demonstrations for Palestine, and recruited 5,000 volunteers to fight Israel. They were not allowed to leave for the front, but Navvab himself flew to Egypt and Jordan in 1953, to solidify his ties with the Muslim Brethren. Visiting the Jordanian-Israeli armistice line, he had to be physically restrained from throwing himself upon the Zionist enemy.[14] Navvab presaged those Iranian volunteers who arrived in Lebanon thirty years later to wage Islamic jihad against Israel.
From the outset, then, fundamentalists scorned the arbitrary boundaries of states, and demonstrated their resolve to think and act across the frontiers that divide Islam. The jet, the cassette, the fax, and the computer network would later help fundamentalists create a global village of ideas and action#151;not a hierarchical "Islamintern" but a flat "Islaminform"#151;countering the effects of geographic distance and sectarian loyalty. Not only has the supposed line between "revivalist" and "extremist" been difficult to draw. National and sectarian lines have been erased or smudged, and fundamentalists draw increasingly on a common reservoir for ideas, strategies, and support.
A resolute anti-Westernism, a vision of an authoritarian Islamic state, a propensity to violence, and a pan-Islamic urge: these were the biases of the forerunners of fundamentalist Islam. No subsequent fundamentalist movement could quite shake them. Indeed, several thinkers subsequently turned these biases into a full-fledged ideology.
An Ideology of Revolution
In the middle of this century of ideologies, the fundamentalists set out to transform Islam into the most complete and seamless ideology of them all. All-encompassing Islamic law, based upon the Qur'an and the traditions of the Prophet Muhammad, constituted their ideological manifesto and program. Many of the provisions of that law had been remote ideals, enforced unevenly over the centuries by weak states. Now fundamentalists, recognizing the enhanced coercive power of the modern state, began to imagine that this law could be implemented in its entirety, and that this total order would confer hitherto unimaginable strength on the Islamic state. Fundamentalist ideology therefore insisted not only on power, but on absolute power#151;an insistence, admits one advocate of an Islamic state, that "has tended to make modern Islamists into proto-fascists, obsessed with dragging their compatriots kicking and screaming into paradise."[15]
Mawdudi
Much of the ideological spadework was done by Mawlana Abu'l-A`la Mawdudi (1903-79), the founder of the fundamentalist Jama`at-i Islami in India and Pakistan. His many writings, translated into every major language spoken by Muslims, provide a panoramic view of the ideal fundamentalist state. In this state, sovereignty would belong to God alone, and would be exercised on his behalf by a just ruler, himself guided by a reading of God's law in its entirety. As an ideological state, it would be administered for God solely by Muslims who adhered to its ideology, and "whose whole life is devoted to the observance and enforcement" of Islamic law. Non-Muslims, who could not share its ideology, and women, who by nature could not devote their entire lives to it, would have no place in high politics. Everything would come under the purview of this Islamic state. "In such a state," announced Mawdudi, "no one can regard any field of his affairs as personal and private. Considered from this aspect the Islamic state bears a kind of resemblance to the Fascist and Communist states," although Mawdudi rejected individual dictatorship, instead advocating a variety of one-party rule. Mawdudi was certain about what the Islamic state would not resemble: it would be "the very antithesis of secular Western democracy."[16] Mawdudi himself never had a sufficient following to make a concerted bid for power in Pakistan, but his writings exerted a wide influence over fundamentalists better positioned to act upon his vision.
Qutb
Mawdudi's ideas were carried to their ultimate conclusion by an Egyptian Muslim Brother, Sayyid Qutb (1906-66). Qutb borrowed heavily from Mawdudi's vision of an Islamic state, but he broke new ground in his analysis of how to realize it. Mawdudi had written about the need for a "revolution" to create an Islamic state, but he believed this revolution had to be prepared by a long campaign of persuasion. Qutb, confined to one of Viola Nasser's prison camps when he wrote his major work, was far more impatient. Islam was under assault, and redemption could not wait for a bloodless revolution. Qutb urged that a believing vanguard organize itself, retreat from impious society, denounce lax Muslims as unbelievers, and battle to overturn the political order. As Qutb put it, "those who have usurped the power of God on earth and made His worshippers their slaves will not be dispossessed by dint of Word alone."[17] Qutb thus transformed what had been a tendency toward violence into an explicit logic of revolution. He hardly had the chance to act on his theory, for he spent almost a decade in prison before his final arrest and execution. But later fundamentalists would return to his writings, to justify their own resort to force.
Qutb also placed the anti-imperialism of the early fundamentalists on an ideological footing. He attributed his own Islamic awakening to a period of more than two years spent in America from 1948. America repelled him on every level. It was, he claimed, a disastrous combination of avid materialism and egoistic individualism that commercialized women and practiced a ferocious racism. Qutb went still further, claiming that there existed something called "Crusaderism"#151;a systematic plan to eradicate Islam linking medieval Christianity, modern imperialism, and Western consumer culture. "Western blood carries the spirit of the Crusades within itself," wrote Qutb. "It fills the subconscious of the West."[18] Qutb's work would later prove crucial to the fundamentalist rationale that formal independence from the West had to be accompanied by a purging of Islam's own bloodstream of all Western cultural influence.
Khomeini
It was Ruhollah Khomeini (1902-89) who finally wrote the ideological formula for the first successful fundamentalist revolution in Islam. Khomeini added nothing to fundamentalist ideology by his insistence on the need for an Islamic state, created if necessary by an Islamic revolution, but he made a breakthrough with his claim that only the persons most learned in Islamic law could rule: "Since Islamic government is a government of law, knowledge of the law is necessary for the ruler, as has been laid down in tradition." The ruler "must surpass all others in knowledge," and be "more learned than everyone else."[19] Since no existing state had such a ruler, Khomeini's doctrine constituted an appeal for region-wide revolution, to overturn every extant form of authority and replace it with rule by Islamic jurists. In Iran, where such jurists had maintained their independence from the state all along, this doctrine transformed them into a revolutionary class, bent on the seizure and exercise of power. Much to the astonishment of the world#151;fundamentalists included#151;the formula worked, carrying Khomeini and his followers to power on a tidal wave of revolution in 1979.
Khomeini also revalidated the anti-Western and anti-American credentials of fundamentalism. Qutb's idea of "Crusaderism" had worked particularly well in Egypt and the Levant, where the legacy of the Crusades could be resurrected from the depths of collective Muslim memory, but it did not speak to the people of Iran, a land untouched by the Crusades. Khomeini thus drew a striking metaphor to make the same point: America, historical heir to unbelief, was the "Great Satan." This posited an absolute conflict between Islam and the West, not just in history but in eschatology.[20] It was dramatized by the seizure of the U.S. Embassy in Teheran and the 444-day detentionof its staff. In fundamentalist ideology, political conflict with the West was transformed into a timeless cultural and religious conflict with the "enemies of Islam," led by America and represented on the ground by its proxy, Israel.
Not all of Khomeini's ideas had a full impact on wider Islam. His legitimation of rule by Islamic jurists proved difficult for other fundamentalist movements to assimilate, because it assumed such jurists were inclined to take an oppositional stand. In Sunni lands, Islamic jurists usually served the state, and Sunni movements therefore tended to coalesce under lay leaders. Likewise, while Khomeini's anti-Americanism struck a deep chord, the Soviet invasion of Afghanistan in 1980 diffused its impact. Sunni movements mobilized to wage an international Islamic jihad against the Soviets, and were even ready to cooperate temporarily with America to do so.
Khomeini's delegitimation of rule by nominal Muslims kings and presidents, though, found a powerful echo, and he demonstrated how a revolution might succeed in practice. Khomeini also showed how cultural alienation could be translated into a fervid antiforeign sentiment, an essential cement for a broad revolutionary coalition. Later it would be assumed that only "extremists" beyond Iran were thrilled by Iran's revolution. In fact, the enthusiasm among fundamentalists was almost unanimous. As a close reading of the press of the Egyptian Muslim Brethren has demonstrated, even this supposedly sober movement approached the Iranian revolution with "unqualified enthusiasm and unconditional euphoria," coupled with an "uncritical acceptance of both its means and goals."[21] Sunni doubts would arise about implementation of the Islamic state in Iran, but for the next decade, much of the effort of fundamentalists would be invested in attempts to replicate Khomeini's success and bring about a second Islamic revolution.
The attempts to make a second revolution demonstrated that fundamentalists of all kinds would employ revolutionary violence if they thought it would bring them to power. Frustrated by the drudgery of winning mass support, full of the heady ideas of Mawdudi and Qutb, and inspired by Khomeini's success, they lunged forward. From the wild-eyed to the wily, Sunni fundamentalists of all stripes began to conspire. A messianic sect seized the Great Mosque in Mecca in 1979. A group moved by Qutb's teachings assassinated Egyptian President Anwar Sadat in 1981. The Muslim Brethren declared a rebellion against the Syrian regime in 1982. Another path of violence paralleled this one#151;the work of the half-dozen Shi`i movements in Arab lands that had emerged around the hub of Islamic revolution in Iran. They targeted their rage against the existing order in Iraq, Saudi Arabia, Kuwait, Lebanon, and the smaller Gulf states. In Iraq, they answered Khomeini's appeal by seeking to raise the country's Shi`is in revolt in 1979. In Lebanon, they welcomed Iran's Revolutionary Guards in 1982, first to help drive out the Israelis, then to send suicide bombers to blow up the barracks of U.S. and French peacekeepers there in 1983. Another Shi`i bomber nearly killed the ruler of Kuwait in 1985. Some of Khomeini's adepts went to Mecca as demonstrators, to preach revolution to the assembled pilgrims. Others hijacked airliners and abducted foreigners. Khomeini put a final touch on the decade when he incited his worldwide following to an act of assassination, issuing a religious edict demanding the death of the novelist Salman Rushdie in 1989.
This violence was not an aberration. It was a culmination. From the time of Afghani, fundamentalists had contemplated the possibility of denying power through assassination, and taking power through revolution. Because resort to political violence carried many risks, it had been employed judiciously and almost always surreptitiously, but it remained a legitimate option rooted firmly in the tradition, and it became the preferred option after Iran's revolution emboldened fundamentalists everywhere. For the first time, the ideology of Islam had been empowered, and it had happened through revolution. Power for Islam seemed within reach, if only the fundamentalists were bold enough to run the risk. Many of them were. They included not just the avowed revolutionaries of the Jihad Organization in Egypt, but the cautious and calculating leaderships of the Muslim Brethren in Syria and the Shi`i Da`wa Party in Iraq.
It was a seesaw battle throughout the 1980s. Nowhere was Iran's experience repeated. The masses did not ignite in revolution, the rulers did not board jumbo jets for exile. Regimes often employed ruthless force to isolate and stamp out the nests of fundamentalist "sedition." Fundamentalists faced the gaol and the gallows in Egypt. Their blood flowed in the gutters of Hama in Syria, Mecca in Saudi Arabia, and Najaf in Iraq. Yet fundamentalists also struck blows in return, against government officials, intellectuals, minorities, and foreigners. While they did not take power anywhere, they created many semi-autonomous pockets of resistance. Some of these pockets were distant from political centers, such as the Bekaa Valley in Lebanon and several governates of Upper Egypt, but fundamentalists also took root in urban quarters and on university campuses, where Islamic dress for women became compulsory and short-cropped beards for men became customary. From time to time, impatient pundits would proclaim that the tide of fundamentalist Islam had gone out, but its appeal obviously ran much deeper. Its straightforward solution to the complex crisis of state and society spoke directly to the poor and the young, the overqualified and the underemployed, whose numbers were always increasing faster than their opportunities.
After Iran's revolution and the subsequent revolts, it was impossible to dismiss the ideological coherence fundamentalist Islam had achieved. It had succeeded in resurrecting in many minds an absolute division between Islam and unbelief. Its adherents, filled with visions of power, had struck at the existing order, turned against foreign culture, and rejected not only apologetics but politics#151;the pursuit of the possible through compromise. Fundamentalism mobilized its adherents for conflict, for it assumed that the power sought for Islam existed only in a finite quantity. It could only be taken at the expense of others: rulers, foreigners, minorities. Fundamentalists did not admit the sharing of this power, anymore than they admitted the sharing of religious truth, and although fundamentalists differed on the means of taking power, they were unanimous on what should be done with it. One observer has written that even in Egypt, where the fundamentalist scene seemed highly fragmented, the political and social program of the violent fringe groups "did not seem to differ much from that of the mainstream Muslim Brethren," and was shared by "almost the whole spectrum of political Islam."[22] This was true, by and large, for fundamentalist Islam as a whole.
Repackaging the Islamic State
Yet at the same time, a younger generation of thinkers added crucial refinements to the ideology, adapting it to the times. Even fundamentalists could not reject the West in its entirety. The West, despite fundamentalist faith in its ultimate decline, continued to produce technologies and institutions that gave it immense power. Muslims, to acquire that power, had to import these tools or risk being overwhelmed completely. This next generation of thinkers imagined the Islamic state not so much as a bulwark against the West, but as a filter screening the flow of Western innovations and influences. This ideological filter would admit whatever might enhance the power of the Islamic state and reject whatever might diminish the unity and resolve of Islamic society. It took a different kind of fundamentalist leader to play this role#151;Muslims who knew the West's strengths and weaknesses first-hand, who had themselves come through the searing fire of its skepticism with their belief intact.
Turabi
Sudan's Hasan al-Turabi (b. 1932) is the most notable representative of this successor generation. Coming from a strong religious background, Turabi took a doctorate in law at the Sorbonne from 1959 to 1964. Unlike Qutb, he was not altogether repelled by his sojourn in the lands of unbelief: "I was excited by the richness and precision of the French language, the culture, the history of the revolution, the relations between church and state, and the study of the different constitutions. I was not focused exclusively on my law studies. I went to the national library, I visited museums."[23] This unique formation has helped to transform Turabi into the maître of contemporary "Islamism," for he is presumed to know the West intimately enough to decide what should be borrowed and what should be spurned. His partnership with the military regime in Sudan, since 1989, has put him in the best position of any contemporary fundamentalist to implement an Islamic state.
Ghannushi
Another member of this generation is Rashid al-Ghannushi (b. 1941), leader of the Tunisian fundamentalist movement.[24] Ghannushi took to the ideas of the Muslim Brethren while studying philosophy in Damascus, where he also witnessed the Arab debacle in June 1967. Ghannushi briefly continued his preparation in philosophy at the Sorbonne in the crucial year of the 1968 student uprising. By his own account, he read not only the works of Islamic philosophers, but Descartes, Bacon, Kant, Hegel, Schopenhauer, and Althusser.[25] But on his return to Tunisia, he preferred to teach the ideas of Mawdudi, Banna, and Qutb to an emerging fundamentalist movement. Ghannushi repeatedly ran afoul of the Tunisian authorities, and in 1989 chose voluntary exile. He is now a political refugee in Britain, where he plays the role of the foremost defender of Islamism in the West. His region-wide stature derives from the fact that he speaks knowingly from the belly of the beast.
Fadlallah
A third figure of comparable stature, certainly among Shi`is, is Sayyid Muhammad Husayn Fadlallah (b. 1936) of Lebanon. Fadlallah, born in Iraq of Lebanese Shi`i descent, is a product of the Shi`i academies of Najaf in Iraq. But even there, he was drawn to study the forbidden knowledge of philosophers and unbelievers, as he himself later hinted: "My studies, which were supposed to be traditional, rebelled against tradition and all familiar things."[26] Fadlallah arrived in Beirut in 1966, at a time when the city often mistook itself for an arrondissement of Paris. In this marketplace of ideologies, Fadlallah learned to package Islam in a highly competitive way. He, too, produced a nuanced argument for borrowing from the West while battling it. In the course of the 1980s Fadlallah became the oracle and mentor of Hizbullah, preaching dialogue and resistance in the same breath.
Turabi, Ghannushi, and Fadlallah did not rewrite the idea of the Islamic state developed by Mawdudi, Qutb, and Khomeini. They repackaged it. They understood that the young doubted whether the secular West really intended a crusade against Islam, and so they played down the themes of "Crusaderism" and the "Great Satan," substituting the more fashionable rhetoric of Third World anti-imperialism. This came naturally, for they had overheard the West incriminate itself during their own sojourns in and near its privileged academe. Their arguments for the inevitable triumph of Islam drew upon the dark prophecies of the West's decline that have emanated from European and American philosophers for a century. At the same time, they understood that many of the young had been influenced by notions of class struggle. This they incorporated by developing a terminology that referred to Muslims as the "dispossessed" of "the South."[27] Not surprisingly, fundamentalists even managed to find apologists among the West's own Third Worldists, who thought they heard an echo in the words pumped from Islamist pulpits. ("Because they hate us, they must be right," wrote a French writer in irony. "What a wonderful coincidence that the revelation of truth coincided with anti-imperialist struggle!")[28]
The genius of the new thinkers, though, was to create a climate that could sustain an altogether different analogy. They understood that many of the young had a sneaking or grudging admiration for the science and democracy of the liberal West. Thus, they claimed that elements of both could be selectively borrowed if this served to strengthen Islam. Without sacrificing any element of ideological principle, they worked to present Islamic fundamentalist movements as the functional equivalent of the "reform" movements of the former communist bloc.
This latest repackaging not only has brought new adherents to fundamentalist movements, but has persuaded a surprising number of the West's most hopeful observers of the Middle East that "Islam is the solution." They now argue that beneath a monolithic façade, Islamism has grown diverse, and carries the seed of the long-awaited reform of Islam. "Islam is now at a pivotal and profound moment of evolution," announces a journalist, "a juncture increasingly equated with the Protestant Reformation."[29] "This is, indeed, the most exciting period in Islamic religious history since the twelfth century," gushes a professor.[30]
But who are the "reformers" who supposedly are making the first breakthrough in seven centuries? Where are the pathfinding texts without which a "Reformation" is impossible? As one Western critic of Islamist thought observes, since the writings of the founders, compiled well before Iran's revolution, "there are nothing but brochures, prayers, feeble glosses and citations of canonical authors."[31] In works written a generation ago or more, Fundamentalist Islam became a coherent ideology, resting on a fixed canon. The road to redemption leads through the Islamic state of the kind envisioned by Mawdudi, Qutb, and Khomeini. Turabi speaks for nearly all fundamentalists when he dismisses the need for any further thought: "Those Muslims who venture to reform Islam because they are impressed by the Western Reformation. . . did write a few books, but they did not go very far. They did not impress any Muslim."[32] For Turabi's generation, the intellectual work of thinking through an Islamic state has already been done. It is now a matter of repackaging the vision and mobilizing Muslims for its implementation. Turabi himself puts it best: Islamist movements are today "without elitism or obsession with quality." They represent "quantity and the people."[33]
So far, there has been no "reform," and certainly no "Reformation." While fundamentalist ideology has been refashioned at its edges, its core remains consistent and stable. A decade ago, Hasan Hanafi, another Sorbonne-schooled Islamist, described this irreducible and unalterable core:
In the past, Islam found its way between two falling empires, the Persian and the Roman. Both were exhausted by wars. Both suffered moral and spiritual crises. Islam, as a new world order, was able to expand as a substitute to the old regime. Nowadays, Islam finds itself again as a new power, marking its way between the two superpowers in crisis. Islam is regenerating, the two superpowers are degenerating. Islam is the power of the future, inheriting the two superpowers in the present.[34]
A decade later, the Soviet Union is gone and the fundamentalists of Islam claim they pose the last ideological challenge to the last superpower. Ahmad Khomeini, son of the man who detonated the first explosion, summarized the fundamentalist point of view: "After the fall of Marxism, Islam replaced it, and as long as Islam exists, U.S. hostility exists, and as long as U.S. hostility exists, the struggle exists."[35] This Islam, forged by a century of thought, claims the status of a world ideology. For fundame, the proof of its validity will not be found in the number of souls it wins but in its empowerment of Islam.
Purge Before Power
To achieve that, of course, Islamism must first come to state power. Given the strength of existing regimes, its leaders must build coalitions with other groups if they are to stand any chance of breaking out of encirclement. And it is here that Islamism seems to be failing. The Islamic revival was perhaps most flexible at its outset, in the preaching of Afghani. He altered his message to accommodate a wide range of political alliances, and his biographer has rightly described his interpretation of Islam as "more '`progressive' than that of the modern revivalists#151;more open to new ideas and not concerned with reinforcing the Islam of the past."[36] Guile can sometimes compensate for a lack of flexibility: Khomeini's interpretation of Islam was not "progressive," but he struck just such a posture before the revolution, allowing him to forge a coalition of diverse forces. Because the shah's state collapsed so fast, that coalition swept him to power before it unwound in recriminations and purges. A capacity for dissimulation, such as that so effectively cultivated in Shi`i Islam, is an immense asset in the art of politics, and goes far to explain how leaders like Afghani and Khomeini found crucial allies.
In contrast, today's Islamists, certainly in the Arab world, are unwilling to suspend enough of their belief to find a common ground with potential partners. Their words and deeds frighten many Muslims, even those who long for change. The reason is violence#151;not against the West, but against other Muslims. Even in opposition, Islamist movements cannot resist the temptation to intimidate opponents, rivals, and even lukewarm supporters. The kind of purge Khomeini carried out once in power is being attempted by Islamist movements today, when it only serves to isolate them. Sayyid Qutb's idea of an unbelieving society, the basis of Islamism as ideology, is the congenital defect of Islamism as politics. Its deleterious effects can be seen in the continuing bloodshed between Islamic movements in Afghanistan, in the murder of intellectuals in Egypt, in the indiscriminate bombings against civilians in Algeria. Islamists claim they have been forced to follow the methods of the regimes they oppose, but if this is so, why should anyone prefer them? Regimes invoke the threat of Islamist "terror" precisely because there is a genuine dread of it in society at large. As a result, the Islamists have no allies, and without allies their chances of assuming power are slim.
Dissimulation
There are some Islamists who know this, and who are trying (late in the day) to borrow a page from Khomeini's techniques of dissimulation. But for dissimulation to succeed, it must be consistent and seamless. As it is now practiced by many Islamists, dissimulation is no more than telling each audience whatever it prefers to hear. It is not too difficult to assemble these utterances and demonstrate their incompatibility. This is why Turabi, Fadlallah, and Ghannushi, despite protestations of pluralism, create deep unease among liberals, leftists, nationalists, and feminists, who might have been allies. They overhear the full discourse on the Islamic state#151;a discourse in which one can hear democracy, free expression, and equal rights denounced as Western cultural imperialism.
Turabi is the only leading Islamist whose alliance-building has given him some access to power in Sudan, but his friends are generals and colonels. In the absence of other allies, the temptation of befriending the military may also prove irresistible to other fundamentalist movements. If so, Islamism will then have filled not only the same political space as Arabism. It will have made the same fatal choice. At some point, it dawned on the military partners of the Arab nationalist ideologues that they could do without the guidance of a Sati` al-Husri or a Michel Aflaq. They could formulate ideology for themselves, whenever needed. Likewise, generals and colonels who take leading Islamists as guides are likely to discard them, even as they appropriate their ideas and language. Perhaps this will be the next phase of Islamism, as men of theory are thrust aside by new military potentates, hungry for Islamic legitimacy. Libya's Mu'ammar al-Qadhdhafi is perhaps the transitional man in this gradual shift from Arab to Islamist military rule.
But this is only speculation, and it is impossible to predict the future fortunes of Islamism. Of its many outcomes, only one seems absolutely certain. Like Arabism, Islamism may fail; and like Arabism, Islamism may fail at great cost, its adherents gradually becoming its victims. But by then, it will have launched a hundred careers and a thousand books. Of Marxism, it has been said that it failed materially everywhere but in Western academe, where its professors turned it into tenure and grants. Islamism seems destined to do the same.
© Martin Kramer
<a href="http://www.geocities.com/martinkramerorg/FundamentalistPower.htm">http://www.geocities.com/martinkramerorg/FundamentalistPower.htm</a>
(ik zal hem nog aanpassen)
Nederlanders (en blanke westerlingen in het algemeen) zijn verdeeld; de islamisten werken ernorm samen.
Blanken hebben weinig spiritueel besef; niet blanken zijn veel spiritueler wat hun veel meer innerlijke kracht, nuchterheid/gedesillusioneerdheid en zelfbewustzijn geeft.
Het christendom heeft de 'blanken-spiritualiteit' zoals asatru bijna uitgeroeit>>> blanken zijn te pacifistisch/ zien het gevaar niet/ hebben geen survival instincten meer. (Bij barend en van dorp was een italiaan als gast die in Nederland woont. Op de vraag wat 'buitenlanders' over Nederlanders zeggen zei hij: Nederlanders hebben geen vechtlust.)
Nederlanders moeten weer kleine communes beginnen zodat er weer een soort 'dorpsgevoelens' ontstaan zodat er meer eenheid komt. Geen amsterdammers die tegen feijenoord zingen: rotterdam kanker stad, in de oorlog lag ie plat etcetera. We zijn allemaal genaaid door de moffen.
Nederlanders moeten weer voor elkaar opkomen.
<p><strong>The Death of the Dutch?</strong>
By Stephen Brown
FrontPageMagazine.com | November 12, 2004
The recent assassination of Dutch author and moviemaker, Theo van Gough, by a Muslim extremist in Amsterdam should come as no surprise to those familiar with the condition of multiculturalism in Holland. Earlier this year, the Dutch government became the first Western state to admit that the multicultural experiment, the biggest socialist fraud ever to be foisted on countries since the Soviet one, is a colossal failure.
This admission came in the form of an all-party parliamentary report that basically concluded, among other things, that Muslim immigrants, who make up almost one million of Holland's 16 million inhabitants, are refusing to integrate. These immigrants, largely concentrated in the cities where they constitute a large percentage of urban populations such as in Rotterdam, choose to live together in their own 'ghettos' where they have built up parallel societies to that of the host country. And it is not going to get better. According to the report, between 70 and 80 per cent of Dutch-born immigrants, mostly from Morocco and Turkey, refuse to intermarry with native-born Dutch and are importing their spouses from their home countries.
Ironically, it is the emphasis Dutch governments have placed on multiculturalism that has helped lead to its inevitable downfall. The report states that, in planning their 'perfect' society, the biggest mistake the lib-left multiculturalists made was to have immigrant children educated in their own languages, which has resulted in an ethnic separatism in society. This voluntary apartheid from the mainstream has reached the point where it is dangerous for white Europeans to venture into some immigrant neighborhoods where they are regarded as either "an enemy or victim." The growth of this parallel world has also corresponded with a growth in discomfort among the native Dutch toward the newcomers and a loss of a feeling of security, which is largely due to the new immigrants' propensity for crime, violence and overrepresentation in the criminal system.
The report concludes that the ethnic ghettos must be broken up and the immigrants made to become Dutch if the country is not to come apart.
But it is probably already too late for that. In the first place, trying to break up the Muslim ghettoes would be like trying to dissolve San Francisco's Chinatown or New York's Harlem. Secondly, there is the little problem of Muslim fundamentalism that the dangerously naïve multiculturalists have let into the country like the proverbial wolf into the sheepfold.
A substantial portion of the Muslim population Holland has imported since the sixties, while not violent, abhors Dutch society, the most liberal in all of Europe. Many of these new immigrants hold in disdain women's rights, freedom of expression, homosexuality, drugs and all the other trappings of Dutch liberalism, and believe their way of life and beliefs are superior to those of their host country. In fact, such immigrants are not averse to replacing the 'corrupt' Dutch system with sharia, but by legal, non-violent means.
More importantly, though, for Holland's existence, this population also contains a minority of Islamist fanatics, such as the one who killed van Gogh, who want to replace the Dutch system with an Islamic theocracy by violent means, kill all the unbelievers in the country and wage jihad to the ends of the earth. It did not help that the Dutch government assisted in funding some radical mosques that indoctrinated young Dutch Muslims into their way of hatred, while Saudi Arabia supported others (no surprise there). Dutch Muslims have been found on the battlefield in Kashmir and elsewhere; but they may soon not have to leave home to fight the Holy War. A letter van Gogh's assassin left on his victim's body says there will be more killings.
There are also indications that Islamists are organizing a European army. According to one report, hundreds of European Muslims received military training in Afghanistan and returned home to train hundreds more. They apparently have been buying weapons on the Eastern European black market and have even rented isolated tourist resorts to conduct training sessions. So the underground intelligence war going on all over Europe may soon turn hot, and the assassination of van Gogh may have been its first shot. Such an Islamist crusade would most likely take the form of an I.R.A.-style guerilla war where the multiculturalism-created ghettoes, like the Catholic ones in Northern Ireland, would serve both as bases and as hideouts.
And it is not as if the people in Holland can rely on the law to protect them. Like in other western countries, it has been twisted and weakened so badly the last 30 years to match leftist ideology that it is sometimes a hindrance in combating the Islamist danger. Legal technicalities, for example, prevented the conviction of 12 Dutch Muslims last year for providing support to a North African terrorist organization, while another four Islamist terrorists, accused of planning to bomb the U.S. embassy in Paris, walked out of a Rotterdam court free men in 2002. And even after the Dutch parliament voted to expel 26,000 failed refugee claimants last February, Europe's first mass expulsion of such people, the Justice Ministry had to admit that if they did not accept the free flight home and a cash bonus, many would have to be let loose on Holland's streets because of human rights laws.
And what is the response of the oh-so-clever Dutch leftists to the multicultural mess they have created? Like after the collapse of communism in Eastern Europe, they have been either silent or offered only more of the same. The truth be told, they do not know what to do and are simply engaging in helpless, useless gestures, as reports come in this week of retaliatory attacks for van Gogh's death against mosques and a Muslim school.
But one observer of Dutch society, interviewed by a European newspaper, says there was already a furtive and creeping migration of the Dutch elite and of money out of Holland before van Gogh's murder because of the "Moroccan threat." And if the situation begins to spiral out of control, you can definitely expect more 'progressive' rats to abandon the Dutch ship of state they were so instrumental in sinking.
</p>
<p>Why are muslim immigrants being injected in Europe?
Muslims and other immigrants are being brought into our countries to destroy sovereignity and also in order to create conflicts such as future race wars etc. Remember non-whites are easily manipulated and always have been. Only the white peoples have given the Jesuits, Committee of 300 and Illuminati hassle. DO away with the majority being white and you control so much easier. Look at Africa and non many non-white countries and all the military dictators. Remember also that immigrants work for less and in the future when the country is full of these people they can make these countries the same as China etc. Its all a future plan and its coming together nicely for them right now but us in the streets can see the degrading of society especially in England!
</p><center><img src="http://christiansbiblestudy.org/ukinfidels2.jpg" /></center>
<center><img src="http://christiansbiblestudy.org/futureforbritain.JPG" /></center>
<p><a href="http://www.tribuneindia.com/2002/20020913/world.htm">http://www.tribuneindia.com/2002/20020913/world.htm</a></p>
non-whites are easily manipulated
Een complot tegen het blanke ras?
(vuile gore rascist dat ik ben!!!!!) |
New World Order |
| Klacht indienen |
|
|
Duhbyl@hotmail.com
Ere Forumlid voor het leven
20385 Posts |
Posted - 18 Oct 2006 : 14:07:19
|
Mooi stukkie hier, eigenlijk moet hier info komen over dat olie voor migratie project.
Helemaal de woorden van arabist Janssen mogen hier niet ontbreken.
Jullie weten ik kan niet abodingessen maar dit is mooie leesstof om de onwetenden met hun neus op de feiten te drukken. |
"Ik mis Theo,killed in the line of duty fighting the greatest mass-murderer in history;Religion"."Al die geloven zijn het zelfde; je mag niks en als het wel mag, is het verplicht"; zei me stiefvader |
| Klacht indienen |
|
|
Duhbyl@hotmail.com
Ere Forumlid voor het leven
20385 Posts |
Posted - 18 Oct 2006 : 14:14:44
|
Trouwens, we moeten af van die steeds groter wordende moskeen(kazernes volgens Erdogan).
Islamitische stichtingen en zo voorts, als er straks voor moslims onwelvallige wetgeving uit de bus rolt hebben we te maken met een stampoede georganiseerd van uit de moskee geinitieerd door een of andere haatprediker, levensgevaarlijk, die tendens van die grote moskee.
Ik roep het wel vaker illegale Achmed bewaard ze potje semtex en khalasnikov niet op drie hoog achter achter de kachel maar in de meterkast van de moskee waar behalve de imam geen autoriteit komt.
Wanneer ze die gaan omspitten vinden ze behalve illegalen als bij vangst ook nog wat wapens, dat oden ze dus niet (de magistraten) want als ze bij een wat vinden moeten ze, ze allemaal langs. |
"Ik mis Theo,killed in the line of duty fighting the greatest mass-murderer in history;Religion"."Al die geloven zijn het zelfde; je mag niks en als het wel mag, is het verplicht"; zei me stiefvader |
| Klacht indienen |
|
|
Truth
Ervaren én productief Forumlid
Netherlands
2111 Posts |
Posted - 18 Oct 2006 : 20:13:12
|
Oil for Immigration
Olie: bron van oorlog en... immigratie
Op gevaar af dat u uw buik inmiddels boordevol heeft van gezeik over de multiculturele samenleving, wil ik u toch iets vertellen wat u nog niet weet. Namelijk dat de massale moslim-immigratie naar West-Europa niet zomaar uit de lucht is komen vallen. Zij is een rechtstreeks gevolg van een Europese richtlijn, die in 1975 geruisloos is bekokstoofd.
Aanleiding was de oliecrisis van 1973. Uit angst dat de oliekraan voorgoed dicht zou gaan, is toen op Europees niveau besloten om een “Euro-Arabische Dialoog” op gang te brengen met de OPEC-landen. Deze EAD kreeg een permanent hoofdkwartier in Parijs, en organiseerde overal ter wereld congressen, waar afgevaardigden van de toenmalige EEG zich beijverden om de Arabische olieboeren te vriend te houden.
In juni 1975 rolde daar een convenant uit, waarvan wij nu met z’n allen nog steeds de zure vruchten plukken: 200 zaakgelastigden namen in Straatsburg, met algemene stemmen, een resolutie aan. Uit naam van de hele toenmalige Europese gemeenschap. Het was een tijd van moordende consensus: in heel West-Europa waren toen sociaal-democraten aan de macht, en van oppositie was nauwelijks sprake. De geestelijke vader van de tekst, de Belg Tijl De Declercq, mocht dan een christen-democraat zijn, hij was ook zo links als een deur, en een warm voorstander van totalitarisme. Hij ijverde bijvoorbeeld ook driftig voor innige vriendschapsbanden met de Sovjet-Unie. Het is deze Resolutie van Straatsburg (onthoud die naam!) waarvoor Pim en Theo met hun leven hebben geboet, zou je kunnen zeggen.
In het document belooft de EEG om voortaan de Arabische immigratie actief te bevorderen, en de nieuwkomers ruim baan te geven om hun cultuur naar Europa te exporteren. De tekst benadrukt “de grote verrijking, die het Arabisch cultuurgoed ons te bieden heeft, vooral op het gebied van normen en waarden”, en draagt de lidstaten op om aan de verspreiding “de hoogste prioriteit” te geven. De pers moet worden ingeschakeld “om een gunstig klimaat te scheppen voor de immigranten”, en de academische wereld moet worden gemotiveerd “om de nadruk te leggen op de positieve bijdrage van de Arabische cultuur aan de ontwikkeling van Europa”. Geld moet worden uitgetrokken om de oprichting van moskeeën, Islamscholen, centra voor Arabische cultuur en wetenschappelijke instituten ter bestudering van de Islam te stimuleren. Het staat allemaal zwart op wit. Sinds 1975. Dankzij ons onvolprezen Europarlement.
Verrek, nou begrijp ik ineens waarom Wouter Bos van mening is dat er “meer moskeeën bijgebouwd moeten worden”! Geen wonder dat Samir A. steeds wordt vrijgelaten: als er iemand bezig is de Arabische way of life te exporteren is hij het wel, geef toe, en wij hebben zwart op wit beloofd daaraan de hoogste prioriteit te geven! Het verklaart ook waarom zelfs Beberkindertjes hier – voor het eerst van hun leven – Arabische les kregen, bij wijze van “onderwijs in eigen taal”. Andere smaken hadden we namelijk niet.
Het verklaart ook waarom er hier te lande al tien jaar een literatuurprijs bestaat, waarvoor uitsluitend auteurs met een Marokkaanse of Arabische achtergrond in aanmerking komen. De “El-Hizra-prijs” heet dat ding, en hij wordt gefinancierd door het Rijk. Als je hem wint wordt je manuscript op staatskosten uitgegeven, en je krijgt een geldbedrag. Alles is welkom, ook song- en rapteksten, mits het maar door Marokkanen of Arabieren is vervaardigd. Zelfs als je Nederlands niet machtig bent is dat geen bezwaar: dan lever je je proza gewoon in het Arabisch of Tamazight in. Sinds 1992 zijn er zo 70 auteurs bekroond. Het is dit “steuntje in de rug”, zoals de El Hizra website het uitdrukt, waaraan schrijvers als Violakader Benali, Khalid Boudou en Mohammed Benzakour hun carrière danken. Met name Benzakour bleek al spoedig een kat in een zak te zijn: medio 2001 werd hij er bij de Volkskrant als columnist uitgegooid wegens plagiaat. Maar sindsdien heeft hij er zowaar alweer twee nieuwe prijzen bijgekregen: de Zilveren Zebra 2001 - “wegens zijn opvallende, in enkele jaren opgebouwde oeuvre” (zeer opvallend, zegt u dat wel) - en de Journalisten Vredesprijs 2005. Plagiaat of niet, de verbreiding van het Arabisch cultuurgoed krijgt hier inderdaad de hoogste prioriteit, dat is een ding wat zeker is. Nederland is nou eenmaal altijd het braafste jongetje van de klas geweest als het op Europese richtlijnen aankwam.
Jarenlang heb ik me afgevraagd hoe het mogelijk was dat onze autoriteiten, zonder uitzondering, allemaal letterlijk dezelfde zoetsappige cliché’s bezigden als het over moslim-immigratie ging. Niet alleen hier, maar in heel West-Europa! Nooit eerder, zelfs niet toen half Suriname naar de Bijlmer verkaste, had ik er eentje horen lullen over “onderwijs met behoud van eigen taal en cultuur”, of “verrijking van de samenleving”. En nu deden ze het ineens allemáál! Ze leken wel gehypnotiseerd!
Maar nu begrijp ik het: ze voeren al 30 jaar gehoorzaam de Resolutie van Straatsburg uit! Het is Europees beleid! Oil voor Immigration, als het ware! Voor zover ik nog niet Islamofoob was, ben ik het nu. Eurofoob was ik al lang, en terecht, dat blijkt maar weer. Heer ontferm u over ons, en over de zelfmoordmaniakken in ons Europarlement.
(Voor wie geïnteresseerd is in bronnen: lees “Eurabia, The Euro-Arab Axis” van de schrijfster Bat Ye’or (Uitg. Associated University Presses, Cranbury, New Jersey, ISBN 0-8386-4077). Het is zo goed gedocumenteerd met registers en voetnoten dat het voor de leek bijna onleesbaar is. Verder heeft Oriana Fallaci erover geschreven (in “De Kracht van de Rede”, als ik me niet vergis), en wie op Google “Tijl Declercq” intikt, kan ook zijn hart ophalen.)
Pamela Hemelrijk
DE PERFECTE STORM
Vooraf
In september 2001 deed ik de voorspelling dat de twee draken nu werkelijk in gevecht waren gekomen.
In december 2002 deed ik de voorspelling dat de VS de oorlog in Irak niet zonder slag of stoot zou kunnen winnen.
In januari 2003 deed ik de voorspelling dat de VS uit elkaar zou vallen als ze Irak zouden aanvallen.
Sinds de eerste uitspraak ben ik beschimpt, als een outlaw behandeld, bespottelijk gemaakt, ….
Ik voorspelde ook dat er in Europa meer aanslagen zouden volgen. Helaas bleken mijn woorden weer waar. Al drie jaar waarschuw ik voor de opkomst van de terreur. Bijna Iedereen lachte me in mijn gezicht uit. Er waren zelfs mensen die me zwart maakte op scholen, op hun werk, en waar ze maar konden.
Ik waarschuwde voor de opkomst van antisemitisme in het westen. Ik werd gek verklaard. Ik werd als leugenaar bestempeld. Als gevaarlijke idioot neergezet. En ontslagen omdat ik jood ben.
Al deze voorspellingen kwamen uit.
Ook de uitspraken die ik, in een ver verleden al deed over jongeren, de opkomst van bepaalde geestverruimende middelen, de invloed en verslaving van ‘softdrugs’. Ook deze werden jaren later werkelijk.
En na wat ik nu ga zeggen zullen de meeste wel helemaal denken dat ik een soort Yomanda ben. Laat me u zeggen dat ik in niets op Yomanda en haar valse profeten lijk, nog wens te lijken.
Allereerst bekijk ik feiten.
Ten tweede laat ik me niet leiden door geldelijk gewin.
Ten derde wil ik niet dat mijn voorspelling uitkomen, ik waarschuw dat ze uitkomen als men niets doet.
Ten vierde wordt ik niet blij van de voorspellingen.
Ten vijfde wordt ik er persoonlijk niet beter van.
Ten zesde, ja ik ben een diep religieus, orthodoxe jood, maar geen idioot die in de kleding loopt van eeuwen terug, die niet weet wat tv is en die geen andere boeken dan Thora, Midsrash en Talmoed leest. Ik ben meer een neo-chassied.
Helaas is het niet anders, de meerderheid van de mensheid is verblind, gehypnotiseerd, gehersenspoeld door wat de media brengt. Of het nu de Telegraaf is die een handdrukweigering van een imam uitvergroot, of het journaal dat beelden toont van het oppakken van twee jongemannen door honderden politieagenten, leger etc.
Of het nu de beelden zijn van amerikanen die met hun schoenen aan een kapot geschoten moskee in Falutja inlopen en een gewonde man doodschieten. Of dat het nu gaat over de winst van de NDP in Duitsland.
Men vergeet altijd dat de media worden gemaakt door vooral het weglaten van veel materiaal. Wil je echt zien wat er speelt dan zul je tussen de beelden door moeten kijken. Je zal tussen de woorden door moeten horen. Je zal zelfs tussen de gedachten van de journalisten moeten denken.
Het is een opgave om dat allemaal te doen. De meeste houden zich liever niet actief, maar passief met nieuws bezig. Dat betekend dat men gemakkelijk te beïnvloeden is.
En dat is een groot gevaar. Een gevaar dat de meerderheid echter niet wil zien en erkennen. De journalisten hebben er immers voor gestudeerd.
Tja, manipulatie is een hele psychologische stroming. Als men niet zou kunnen manipuleren door middel van beelden en woorden. Dan zou reclame al lang zijn afgeschaft.
Het kan en het gebeurd.
Daardoor is het grote machten gegeven om de boel te besturen zoals ze wil.
Het poster hieronder geeft exact weer wat er echter werkelijk gebeurd.
Het achterste been van dit bloedrode paard staat in China. Op het schild vort de man de vijfpuntige ster die we ook uit de moderne Chinese vlag kennen.
De opkomst van de Islam wordt inderdaad de ondergang. Niet door de Islam zelf. Dat mocht ze willen. Nee. Het spel is veel vernuftiger dan men denkt.
Ook de conclusies van linkse partijen dat het de Amerikanen uitsluitend om de olie gaat heeft een kern van waarheid. Het is als de beroemde spreekwoordelijke klok met de klepel. Laat me daarom uitleggen wat er speelt op de achtergrond.
(Chinese vlag van voor 1913)
China is sinds de revolutie en zeker sinds het aantreden van Mao een extreem rode, communistische staat geworden. Toerisme kan er, in tegenstelling tot de grote vriend Noord Korea, wel komen. Vrij reizen is echter uitgesloten buiten de grote steden.
Alles in China wordt door de gedachtepolitie in de gaten gehouden. Internetcafe’s bestaan. Degene die echter een pornosite of een buitenlandse site bezoekt wordt onmiddellijk opgepakt.
China heeft een groeiende bevolking. En zelfs een tekort aan bepaalde grondstoffen zoals mineralen en olie. Voor de mineralen heeft men in 1959 al een oplossing gevonden. Tibet werd bezet. De Tibetanen die niet onvoorwaardelijk wilde meewerken werden opgesloten in werkkampen. Deze bestaan vandaag de dag nog steeds. De Tibetanen worden gedwongen om hun eigen zoutbronnen leeg te halen voor de Chinezen.
2.000.000 Tibetanen zijn inmiddels via het openlijke genocide beleid van China doodgemarteld en uitgemoord. Hiervoor in de plaats zijn 2.000.000 chinezen geherhuisvest. Ook de historische gebouwen heeft China vervangen door moderne flats.
(De Tibetaanse monnik Gyatso schreef “het vuur onder de sneeuw”een boek over de verschrikkingen die hijzelf ondervond in een Chinees ‘heropvoedingskamp’ hier toont hij enkele materlinstrumenten.)
(Met dank aan de Nederlandse industrie voor het onvoorwaardelijk leveren van vee electrische prikstokken aan China zodat ze ermee kan martelen)
(Elektroschok is een geliefde martel methode in China en het bezette Tibet.)
De winsten die China binnen weet te slepen via haar beleid van goedkope arbeid en verkoop van producten die ze onder andere uit Tibet heeft geroofd heeft haar zeer rijk gemaakt.
De oorlog van de VS in Irak is een zeer kostbare. Onlangs heeft Alain Greenspen van de Nationale Bank verklaard dat China velen honderden miljarden aan de VS heeft geleend om deze oorlog te betalen.
De dollar is hierdoor dramatisch laag geworden. De Euro, als sterke munt zal hierdoor een klap gaan krijgen als er ook maar één tegenslag aan komt in de VS.
Stel dat China alle tegoeden ineens opeist van de VS? Dan is de VS in een klap failliet. Sterker nog China heeft hierdoor alle touwtjes aan de marionet Bush al in handen.
Het is niet de schuld van Bush jr. dat dit gebeurd. Ook niet van de bevolking die voor hem of Kerry koos. En het is ook niet de schuld van de ‘gestolen’ winst van 2000. De schuldige ligt heel ergens anders. Irak en Iran hebben een zeer bloederige oorlog uitgevochten in de jaren tachtig. Daarbij waren het Khomeini en Hoessein die elkaar naar het leven stonden. Irak leende gigantische bedragen voor deze oorlog van Kuweit. Na de oorlog wilde Kuweit zijn geld terug. Irak wilde dat het echter de schulden kwijt schold. Toen Kuweit dit weigerde werd het bezet door Irak. De eerste golfoorlog was een feit.
Bush sr. Weigerde echter om Saddam Hoessein direct te laten vervangen en trok zich terug.
Brandende olievelden waren het gevolg. Olie die de VS zeer goed had kunnen gebruiken. Er is echter nog een wereldspeler op de oliemarkt. Eentje die de 3de plaats inneemt. China. China importeert 32% van alle geproduceerde olie per jaar!
De groeiende bevolking, de toename van het autobezit en de op olie gestookte elektracentrales gaan een probleem worden. Het vermoeden is dat China in 2010 64% van de gehele olie productie opeist. En dat is een reëel gevaar.
“China is een slapende reus, en wanneer deze wakker wordt zal hij de wereld op haar grondvesten doen schudden.” Zei Napoleon Bonaparte al in 1800.
Ben Goerion verklaarde in 1965 tegenover verslaggever Salomon Bouman dat “de vrede in het midden oosten afhangt van China.”
De draak is aan het ontwaken.
In 2003 heeft China 1 miljard dollar geinvesteerd in Zuid Amerika. In de komende jaren zal dit oplopen tot 10 miljard dollar.
China is de meest onderschatte wereldmacht die op het internationale economische platform meespeelt. Goed verstopt door de buitenlandse socialistische politici en criticasters van het kapitalistische stelsel.
China heeft de olieproductie van Soedan bijna geheel in handen. Zo vreemd is het niet dat China de andere kant op kijkt bij de genocide die in Darfoer plaats vind. Ze zal ook niet toestaan dat de VN ingrijpt.
Met haar eigen bevolking gaat China namelijk ook al jaren erg vriendelijk om.
De mede chinees of Tibetaan krijgt eerst gedwongen voeding.
Deze sport men er vervolgens weer af onder barre omstandigheden
Daarbij wil men wel eens wat tenen laten afvriezen. Maar dat mag de pret voor de Chinese overheid niet drukken. Men doet er alles aan om het de ‘patiënt’ naar de zin te maken. Zo krijgt men vervolgens geheel gratis drugs toegediend waarbij vuile naalden en overdosis uiteraard niet worden vermeden.
Een stevige pot gedowngen seks doet wonderen.
De hieruit voortkomende kinderen worden ofwel direct verzopen. Of opgesloten en als nieuw speeltje gebruikt. Gedwongen abortus komt ook voor.
Na de seksuele escapades is een goed, langdurige onderdompeling in een lekker fris bad wel noodzakelijk.
dan volgen de speciale wensen.
Facelift, erg in trek zowel bij vrouwen als mannen
Voor en na de behandeling
Verminking
Als men lief heeft meegewerkt komt men zo de gevangenis uit.
Of op deze manier. Dat kan natuurlijk ook. Het maakt de internationale gemeenschap niet erg veel uit.
Ook de olievoorraden van Iran zijn al aan China belooft. Dat Iran nu even rustig aan doet met het kernwapen programma ligt vooral aan China. Het zou nu niet goed uitkomen om al grote rotzooi te trappen in het midden oosten.
China importeert nu al 58% van alle Arabische olie. In 2015 zal dit meer dan 70% zijn.
En dan de nekslag voor de VS. De Saudische en andere Arabische landen kijken verlekkert naar China. De dollar staat nu zo laag en de Chinezen hebben zo goed de VS bij de economische ballen dat de Chinese economie veel belangrijker wordt voor de Arabieren. Dezelfde arabieren die ook het islamisme steunen dat een zeer sterke communistische politieke inslag heeft.
China heeft ook al aangeboden om Saudie Arabie te helpen. Iets dat de Arabieren wel zien zitten. De Amerikanen betekenen immers voortdurend interne spanningen tussen de bevolkingsgroepen. Door de politieke maoïstische stroming is China veel meer direct aangesloten bij de Arabische gedachtegang dan het christelijke Amerika.
China is bereid om een aantal Arabische landen aan wapens en wapentechnologie te helpen. Zo heeft ze onder andere aangeboden om de intercontinentale ballistische raket die een bereik heeft van 5500 kilometer aan Saudie Arabie te verkopen. Technologie die de Chinezen onder andere van Nederland cadeau hebben gekregen.
Ook een groot deel van de kernwapen productie processen is via de Pakistani Khan aan Noord Korea en vervolgens aan China verkocht. Deze nucleaire technologie heeft Khan vrijelijk in Nederland kunnen stelen. Dit ondanks het feit dat bedrijf, BVD, justitie en ministeries op de hoogte waren van deze diefstallen werd Khan geen strobreedte in de weg gelegd.
Zelfs complete onderdelen kon hij gewoon meenemen naar Pakistan.
Het is totaal onnodig om te vermelden dat hierdoor de gevaren voor een land als Israel enorm toenemen.
Israel is overigens evengoed hartstikke blind en verkoopt nog steeds wapens aan China. Israel heeft echter geld nodig omdat de intifada een enorme druk legt op de defensie kas.
Aan de andere zijde steunt China juist de intifada door via de arabische broeders wapens aan de PLO, Hamas en Hezbollah te leveren.
(handgemaakte bomkoffer gevuld met metalen moeren om extra veel slachtoffers te verminken. Een idee van Yassar el Husseini Arafat. De SS- man die zo’n prachtige staatsbegrafenis kreeg waarbij ook de Nederlandse regering wederom was vertegenwoordigd. )
(gevolgen van de ideen van SS-er Yassar Arafat’s bomgordel)
(Minister ik Ben Bot met de neef van de Mufti die ook al van buitenlands bezoek genoot)
(gevolg van de losse moeren en loden kogels in de zelfmoordbommen van SS-er Arafat. Zou Minister Bot daar aan gedacht
hebben toen hij deze SS-er naar het graf begeleidde?)
Israel huisvest zelfs de drie grootste media van China in Jeruzalem. Hierdoor is het mogelijk dat de Chinezen nu het beeld hebben van Israel alsof het land net zo groot is als China. “Israel neemt zo’n prominente plaats in de Chinese media in dat de Chinezen denken dat ons land een grote mogendheid is en minstens honderd miljoen inwoners telt.” (China’s oog op het nabije oosten door S. Bouman)
Het is dan ook niet vreemd dat China en de Chinezen zich direct aan Israel zullen vergrijpen als Israël nogmaals een kerncentrale in Iran platgooit. Israel wordt afgeschilderd als een enorme bedreiging voor de economie van China en de enorme olieconsumptie.
Zou er iemand naar deze ‘profetie’ hebben geluisterd?
Zouden minister Bot en Minister President Balkenende op 8 december 2004 de Chinese delegatie in Den Haag direct laten opsluiten wegens genocide?
Wegens bedreiging van de wereldvrede?
Wegens steun aan het internationale terrorisme?
Ik ben bang van niet. De Europese Unie zal gewoon ook haar ziel en economie aan de grootste bedreiger van de mensheid, China, verkopen.
Het maakt trouwens niet veel meer uit. Zodra China nog één grote betaling aan de VS doet is de dollar zo laag dat de economie in Europa er blijvend door beschadigd zal worden. De Chinezen hebben uiteindelijk de perfecte storm ontketend. De draak is los en doet nu al de aarde op haar grondvesten schudden. De meeste mensen zijn echter ongevoelig geworden voor haar eerste trillingen. Gebrainwashed, in slaap gedommelt als een klein kind slaapt de internationale gemeenschap. De feiten liggen er. De mensen zijn echter niet meer in staat om ze te herkennen. Ze zijn al ziende blind, al horende doof. De maoistische strijd is gevochten. De normen en waarden zijn definitief ondergeschikt gemaakt aan de wil van het Chineze Partijbestuur.
De Opium waar Marx zo voor waarschuwde is inderdaad de godsdienst geweest. In dit geval de Islam. Al zal menig communist het ontkennen.
Ik ben bang dat mijn woorden wederom waarheid zullen worden.
The Battle for France
The riots aren’t about social justice but who will rule.
by Paul Belien
On Thursday night, Oct. 27, two teenagers, Ziad Benna (17) and Banou Traoré (15), fled into an electrical power substation in the Paris suburb of Clichy-sous-Bois. They were hiding from police who had entered the suburb to investigate a robbery. Why the boys fled and climbed over the three-meter fence of the power station is unclear. The result, however, was something every moderately intelligent schoolboy could have foreseen: they got electrocuted.
When the fire brigade arrived to retrieve their bodies, something happened that every moderately intelligent French politician could have foreseen. Neighborhood gangs attacked the firemen and police officers and went on a rampage, setting fire to dozens of cars. The same thing happened during the following nights, when schools, shops, and restaurants were also set ablaze. At first the media did not devote much attention to the rioting. These things happen every day in the predominantly immigrant and largely Muslim neighborhoods surrounding every major French city.
Only one week earlier Interior Minister Nicolas Sarkozy had declared in Le Monde: “Violence in French suburbs is a daily fact of life. Since the beginning of the year stones were thrown at 9,000 police cars and each night 20 to 40 cars are torched.” For some years, vehicle burning has been a favorite way to celebrate New Year’s Eve. If only 30 cars are set ablaze on an ordinary night and just 300 on New Year’s, the French police consider the situation to be “stable.”
France is not exceptional. Police officers and firemen are used to having stones thrown at them in Western Europe’s immigrant neighborhoods as a normal part of their daily routine. This is what Andrew Osborn of the British Sunday newspaper The Observer wrote after visiting Borgerhout, the largely Moroccan suburb of the Flemish city of Antwerp, in December 2002: “Outsiders aren’t welcome. ‘Go home before we beat your f------g white ass,’ is how one group of young men greet The Observer. Passing police cars are bombarded with a barrage of expletives and spittle.”
Here is what Rolf Landgren, a police officer in the Swedish town of Malmö, told Steve Harrigan of Fox News in November 2004: “If we park our car it will be damaged—so we have to go very often in two vehicles, one just to protect the other vehicle.” Fear of violence has changed the way police, firemen, and emergency workers do their jobs, explained Harrigan. There are some neighborhoods Swedish ambulance drivers will not go to without a police escort.
The following dispatch is from neighboring Denmark, where this October rioters burned down a kindergarten in Århus. The newspaper Jyllands-Posten witnessed how the fire brigade did not dare to enter the area. Private firefighters were sent in under armored police protection: “Falck, a private emergency service, sent a group of fire engines under police escort to the Kjærslund nursery. A window had been shattered at the back of the house, and the fire had been blazing, apparently caused by gasoline poured onto the floor and lit. Falck stopped on Viby Square, a couple of kilometers from the site of the arson attack, waiting for the police to turn up so they could be escorted to the nursery.”
These examples, unknown to Americans but all too familiar to many Europeans, show how for years virtual no-go areas have been forming in Old Europe. The areas were abandoned by left-leaning authorities intent on not “provoking” the immigrants with police presence.
These pockets of Eurabia are scattered across the western part of the continent. Some of the gangs consist of Islamic radicals, some are plain mafia gangs engaging in “secular” criminal activities, some are a mixture of both. Whenever right-wing law-and-order politicians try to reassert the state’s authority over their territories, heavy rioting follows. This is what recently happened in Denmark, where Louise Gade, the mayor of Århus, announced a zero-tolerance policy and ordered a crackdown on troublemakers “so ordinary law-abiding citizens could feel safe in their homes again.”
This is also what happened in France. The rioting that started on Oct. 27 was triggered by the death of two foolish youths. However, it was the inevitable result of Minister Sarkozy’s determination, expressed during the previous months but most forcibly on Oct. 19, to wage “total war” against “urban violence, burning cars, the gangs occupying income halls of apartment blocks, the underground economy in the suburbs.” Sarkozy announced that 17 additional units of CRS (Compagnies Républicaines de Sécurité) and 7 units of mobile gendarmerie would be deployed in Paris. “I want to see clear results within the next six months.”
It was a declaration of war. If only he had been ready for the war he was taking on.
To understand the events in Europe today, we must return to 1975. In June 1975, 200 parliamentarians from Western European countries convened in Strasbourg, where they unanimously adopted the Resolution of Strasbourg. The politicians represented all shades of the political spectrum, except the far Right, which at that time did not have parliamentary representatives anywhere. The resolution was written by Tijl Declercq, a left-wing Belgian Christian-Democrat who also happened to be a notorious appeaser of the Soviet regime.
The text stated that Arab immigrants settling in Europe were entitled to bring their culture and religion to Europe, to promote it and spread it. The resolution stressed “the contribution that the European countries can still expect from Arab culture, notably in the area of human values” and asked the European governments “to accord the greatest priority to spreading Arab culture in Europe.” The politicians also called upon the press “to create a favourable climate for the immigrants and their families” and on the press and academia “to emphasize the positive contribution of Arab culture to European development.”
Throughout the following three decades, as millions of Muslim immigrants settled in Europe, the various European countries did everything they could to allow them to keep their culture, customs, traditions, and way of life rather than asking them to assimilate or integrate in Western society. On the contrary, European “natives” who requested the latter were decried by the chattering classes as “Islamophobe.” In some countries Islamophobia was even made a criminal offense.
Multiculturalism, however, cannot exist, except as several cultures living side by side in defined territories, where the laws of one culture do not apply in the territories of the others. As a consequence, the lower-class European neighborhoods where the immigrants settled came to resemble Muslim enclaves. The authorities tacitly allowed the immigrants to live by their own rules. The natives who could afford to left, while those who could not became foreigners in their own country. They are forced to obey the prescriptions of another culture and religion. Two years ago a Christian woman was beaten up in Borgerhout for eating in the streets during Ramadan. This year, Philippe Moureaux, the socialist mayor of Molenbeek, a predominantly Muslim suburb of Brussels, forbade police officers to drink coffee or eat sandwiches in the street during Ramadan. Moureaux, who wants to win the Muslim vote in next year’s municipal elections, has also told the police that it is not expedient to patrol in Molenbeek.
As a result, more and more natives, especially lower-class people abandoned by their own governments, have begun to vote for parties of the so-called extreme Right. These parties, some of which are led by people of intelligence and integrity and some of which are led by fools, have attracted the votes of people who are the victims of the policies recommended in the 1975 Strasbourg Resolution. In some nations, as in Belgium, these parties have become the biggest in the country, with the establishment trying to ban them on charges of racism. As they keep growing, however, ambitious politicians of the center-right, such as Nicolas Sarkozy, have begun to speak “tough.” Whether they are doing so because they realize the mistakes of the past or just because they want to keep the “natives” from voting for the “extreme right” is unclear.
Sarkozy became the most popular politician in France with his outspokenness, while at the same time he became a hate figure for the immigrant gangs ruling the no-go areas in the French suburbs and for the left-wing intellectuals who condone these “youths” as if they are a type of “noble savages” untainted by the evilness of Western civilization.
The riots that began on Oct. 27 in Clichy-sous-Bois lasted for days, grew ever more violent, and spread throughout France, until the whole world noticed. It is easy to understand why the “youths” in the suburbs turned so violent when Sarkozy tried to establish law and order there. The “youths” have held sway there, unchallenged, for decades. If they allow the French authorities to reassert their authority, they lose their own power base. Unlike the Western intellectuals, they realize that everything boils down to the question of who wields power over a specific territory. The police and the gangs fight over whose laws will apply in the neighborhood: the laws of the French Republic or the laws of Eurabia.
As Dyab Abou Jahjah, the young and charismatic Brussels-based leader of the European Arab League, has said, “We believe in a multicultural society as a social and political model where different cultures coexist with equal rights under the law. We do not want to assimilate and we do not want to be stuck somewhere in the middle. We want to foster our own identity and culture. Assimilation is cultural rape. It means renouncing your identity, becoming like the others.” For Jahjah, Europe does not belong to the Europeans, it belongs to the Arabs as well: “I don’t believe in a host country. We are at home here and whatever we consider our culture to be also belongs to our chosen country.”
It is likely that Sarkozy did not realize what was really at stake when he declared “total war” in order to recapture the suburbs for the French Republic. However, for the Muslim radicals—invariably described in the media as “youths”—it is quite literally a war. The French government is reneging on the 1975 Strasbourg Resolution. If multiculturalism is impossible except as different cultures “coexisting” on neighboring but different territories, the attempt of the French Republic to reconquer the suburbs is a strike at the heart of the culture of the immigrant “youths,” an attempt to deprive them of their country. It is cultural rape, it is forcing them to become like the others, namely secularized Europeans.
Sarkozy, who deployed only policemen in his war, was unable to prevail because he did not have the weapons to win a territorial conflict. After two days of rioting, police officers warned that they did not have the means to win what they (correctly) described as a “civil war.” The riots spread to the whole of France. Dozens of schools, shops, and factories were set ablaze and thousands of cars and buses. Molotov cocktails were thrown into buses while the passengers were still on them. The police were shot at.
Moreover, Sarkozy’s enemies in the government did not want the interior minister to win the battle for the suburbs, which would make him immensely popular with ordinary Frenchmen. Prime Minister Dominique de Villepin, who is Sarkozy’s main rival for the presidential elections in 2007, blamed the latter for having incited the “disturbances” with his inflammatory rhetoric which was said to have “provoked the youths.”
While the battle for the suburbs went on, political bickering paralyzed the government. Jacques Chirac, the corrupt center-right president of France, who in 2002 won the elections in the second round from the far-right Jean-Marie Le Pen, distrusts Sarkozy. Chirac sees Villepin, an aristocrat appointee who has never held an elected office, as his crown prince. The president and the prime minister refused to crack down on the “youths” in the suburbs. They favor a policy of “dialogue” and “appeasement.” The latter constitutes not only an appeasement of the radical Muslims and the thugs in society but also of one’s own mind. Indeed, it is more convenient to think that the cause of the riots is plain thuggishness resulting from discrimination on the job market.
The poor natives who live in the immigrants’ neighborhoods know better, however. They know that the generals of Eurabia, the leaders of the “youths,” drive BMWs and Mercedes (which no-one dares to set alight), and that they use mobile phones and PCs to instruct their highly mobile troops. The war in France is not about social injustice, but about territory.
_______________________________________________
Paul Belien is the editor of www.brusselsjournal.com
Show Them Who Is the Boss in France
From the desk of Paul Belien on Sun, 2005-11-06 18:19
Here are today’s headlines in Belgium’s (only) Sunday newspaper De Zondag. Page One: “No Sign of Revolt in Belgium Yet.” Page Five: “Violence Moves Towards Belgium.” It almost sounds like a weather forecast, anticipating the onslaught of a hurricane that is inevitably coming.
What is happening in France has been brewing in Old Europe for years. The BBC speaks of “youths” venting their “anger.” The BBC is wrong. It is not anger that is driving the insurgents to take it out on the secularised welfare states of Old Europe. It is hatred. Hatred caused not by injustice suffered, but stemming from a sense of superiority. The “youths” do not blame the French, they despise them.
Most observers in the mainstream media (MSM) provide an occidentocentric analysis of the facts. They depict the “youths” as outsiders who want to be brought into Western society and have the same rights as the natives of Old Europe. The MSM believe that the “youths” are being treated unjustly because they are not a functioning part of Western society. They claim that, in spite of positive discrimination, subsidies, public services, schools, and all the provisions that have been made for immigrants over the years, access has been denied them.
This is the marxist rhetoric of the West that has been predominant in the media and the chattering classes since the 1960s. But it does not fit the facts of the situation in Europe today. To understand what is going on one cannot look at today’s events from a Western perspective. One has to think like the “youths” in order to understand them. Not imagine oneself in their shoes, but imagine their minds in one’s own head. The important question is: how do these insurgents perceive their relationship with society in France?
Unlike their fathers, who came to France from Muslim countries, accepting that, whilst remaining Muslims themselves, they had come to live in a non-Muslim country, the rioters see France as their country. They were born here. This land is their land. And since they are Muslims, this land, or at least a part of it, is Muslim as well. The society they live in is a homogeneous Islamic one. For them that is society, there is no other. Consequently there is also no question of their “leaving” that society to become part of another society, the putative Western one. “Society” is the society they live in and from which they view and interpret what goes on around them. To understand their language we must understand how they see us, where we fit in in their society. Multiculturalism does not exist: it is always a matter of several cultures living side by side in defined territories, and the laws of one culture not applying in the territories of the others.
West Europeans cannot blame the Muslim “youths” for looking at the world the way they do. Europe willingly opened the door to the Muslims, not just by allowing large-scale immigration on an unprecedented level, but also by encouraging the newcomers to retain their culture. Several million Muslim immigrants allowed in at a speed and scale that was unique in history. As Bat Ye’or wrote, “even in the course of the European colonization, the emigration of Europeans to the colonies took place at an infinitely slower pace. The number of European colonists, including their descendants, even after a maximum of one or two centuries, was incomparably lower than that of present-day Muslim immigrants in each of the countries of Europe after only three decades.”
In the “Resolution of Strasbourg,” passed unanimously by the general assembly of the Parliamentary Association for Euro-Arab Cooperation on June 7-8, 1975, more than 200 Members of Parliament from Western European countries, representing all shades of the political spectrum (except the far right), unanimously agreed to allow Arab immigrants to bring their culture and religion to Europe, to promote it and spread it. The parliamentarians stressed “the contribution that the European countries can still expect from Arab culture, notably in the area of human values” and asked the European governments “to accord the greatest priority to spreading Arab culture in Europe.” Today the forests of satellite dishes on the apartment blocks in the suburbs of Western European cities link the immigrants to the culture of their countries of origin, whose television programmes they watch day after day.
Dyab Abou Jahjah, the young and charismatic Brussels-based leader of the Arab European League, rejects assimilation and demands segregated schools and self-governing, Arab-speaking ghettos. “We reject integration when it leads to assimilation,” Jahjah says: “I don’t believe in a host country. We are at home here and whatever we consider our culture to be also belongs to our chosen country. I’m in my country, not the country of the [Westerners].”
The Western authorities quietly accepted this when they abandoned the suburbs to the immigrants a decade ago. The attempt by the French Interior Minister Nicolas Sarkozy, a second-generation immigrant himself (though not from a Muslim country), to assert the authority of the French Republic over its lost territory has triggered the current civil warfare in France. For the “youths” this is a declaration of war. They are not in Sarkozy’s country but in their own country, where the West promised they could retain their own cultural values and spread them.
Those media that tell us that the rioting “youths” want to be a part of our society and feel left out of it, are misrepresenting the facts. As the insurgents see it, they are not a part of our society and they want us to keep out of theirs. The violence in France is in no way comparable with that of the blacks in the U.S. in the 1960s. The Paris correspondent of The New York Times who writes that this a “variant of the same problem” is either lying or does not know what he is talking about. The violence in France is of the type one finds when one group wants to assert its authority and drive the others out of its territory. American MSM who imply that there is a direct line from Rosa Parks, the black woman who refused to stand up for a white man on an American bus in 1955, to the rabble that are now throwing molotov cocktails into French buses containing passengers, are misrepresenting the facts. (The only comparison between America and France is that many of the bus drivers in the Parisian suburbs, like those in New Orleans, seem to be white women whose vulnerability attracts rioters and looters).
The French government is failing completely in the basic task of government: maintaining law and order so that each citizen can live and work in safety. What is more, the government has abdicated. The ministers are either pandering to the rioters (Prime Minister Dominique de Villepin – despite the first name, he is a man, though clearly without balls) or bluffing (Interior Minister Sarkozy) rather than using the instruments they have. Perhaps they have a good excuse. Maybe government is aware that in an outright urban war it would be outarmed and outnumbered. Perhaps the rumour that the French authorities cannot rely on the army because fifteen percent of the soldiers are Muslims is true. Perhaps the allegation of Maurice Dantec on Quebec television that large arsenals of sophisticated heavy weaponry are stacked away in the French suburbs is also true.
As a result, however, the insurgents are viewing the politicians and the pundits with contempt and amusement. If there is “anger” of a kind, it is no more than infuriation at the, from their point of view, arrogant presumption of the French politicians that Muslims would even consider adopting, let alone abiding by rules that the French have set. The Muslims resent the outsiders paternalizing them and interfering with their way of life in the suburbs of all Western Europe’s major cities. Their message is: get out of our way, get out of our territory, and: you act like you think you’re the boss but we’ll show you who really is.
It is imperative that Americans realise that Western Europe has ceased to be a continent of more or less likeminded cousins at the other side of the Atlantic. Immigrants in Europe cannot be compared with immigrants in the U.S. It is possible to share the same culture with someone from a different race, but not with someone from a fundamentally different religion. The demographic data clearly show who is likely to win the impending European civil war. As in the Netherlands, where more people are currently moving out of the country than into it, one can expect a French exodus in the near future. Those who will be leaving France are those who fear that their future is looking bleak, and they are not the Muslims in the suburbs.
|
New World Order |
| Klacht indienen |
|
|
Truth
Ervaren én productief Forumlid
Netherlands
2111 Posts |
Posted - 18 Oct 2006 : 20:18:39
|
“Wat we niet weten,
Waar men niet over schrijft,
Waar men over zwijgt,
Is hetgeen dat echt van belang is.”
Het terreur-spinnenweb
Als men het heeft over Al-Qaida weet bijna iedereen tegenwoordig waar
dat over gaat, maar bij de namen Tabligh, Takfir en Salafiem gaat nog geen
belletje rinkelen.
De wereld staat in brand. Aanslagen worden wereldwijd gepleegd door
terreurgroepen. Veel van deze terreurgroepen behoren tot het
terreurnetwerk Al Qaeda. Als Al Qaeda het spinnenweb is, Dan zijn Al
Zawahiri en Osama Bin Landen de spin. Maar waar steunt dit web aan.
Waaraan is het opgehangen?
Mocht Nederland een aanslag te verwerken krijgen dan krijgt de AIVD de
schuld. Dan krijgt politie en justitie de schuld. En dat is geheel ten
onrechte. AIVD en Justitie hebben allang geprobeerd om het meest
gevaarlijke onderdeel van het web aan te pakken. Helaas is de Nederlandse
wetgeving zo dat de AIVD dienstrapporten geen basis vormen voor
wettelijk bewijs.
Toch is Nederland een van de westerse staten die zeer nauw is verbonden
met Al Qaeda. Het meest gevreesde onderdeel, waarover iedereen zwijgt
uit vrees voor zijn leven en dat van zijn geliefden is de TAKFIR en de
SALAFIEM.
De meeste beleidsmakers weten geen eens wie of wat dit zijn. Laat staan
dat men weet met welk een gezwel men in de maatschappelijke maag zit
opgescheept.
Er zijn drie personen die wel durven te spreken over deze extremisten.
Peter Siebelt (onderzoeksjournalist), Emerson (onderzoeksjournalist) en
Siem Eikelenboom (Nova redacteur).
Ik vind het echter van groot belang dat je weet dat deze bewegingen
bestaan en wat hun ideeën zijn. Zelf kwam ik voor het eerst in 1985 in
aanraking met de Takfir toen deze in opdracht van Libisch Leider Khadaffi
een reeks aanslagen pleegde in Duitsland. Als jong terreurbestrijder kwam ik
hen tegen in Osnabruck (Duitsland). Later, in 1996/97 kwam ik hen
wederom tegen. Toen als jongerenwerker in Amsterdam Oost. In 2003 heb
ik verschillende kamerleden ingelicht over het bestaan van deze zeer
gevaarlijke groepen in Nederland en België. Het werd niet opgepikt.
Anno 2004 zie ik ze geregeld werken in Rotterdam, Utrecht, Amsterdam,
Den Haag en Leiden. En wie weet waar al niet meer in Nederland. De
kennis die ik hierbij vrijgeef is beslist niet ongevaarlijk. Maar als men het niet
weet, kan het ook niet met wortel en al worden uitgerukt. Doe er AUB uw
voordeel mee.
salafisme
Is in feiten niets meer of minder het islamitische geloof waarbij men terug
wil keren naar de tijd van de Profeet Mohammed en de Kalief.
Salafisme is echter niet zomaar een stroming. De meest linkse Salafisten zijn
het beste te vergelijken met de strikt gereformeerde christenen. De uiterst
rechtse tak is met niets te vergelijken. En juist daar, aan die zeer rechter
kant zit het netwerk van Al Qaeda. Gebaseerd op de ideologie van Al
Zawahiri met als meest gevreesde onderdeel de Takfir wal Hijra.
Sommige noemen deze vorm van Islam ook wel het Islamisme of de
Politieke Islam.
Voor de Salafiem is slechts één doel van belang: Het vestigen van een
wereldstaat waarin de superieure religie van Mohammed strikt wordt
nageleefd. Er is geen plaats voor joden, christenen, Hindoes, ongelovigen
en gematigde islamieten
Het laatste is misschien vreemd, maar niet onbekend. De gematigde moslims
verzetten zich dan wellicht tegen diepe integratie en keren zich af van
westerse normen en waarden. De Salafisten zijn veel steviger in deze
retoriek. Ze weigeren werk, leven van uitkeringen, criminaliteit, steun aan
verzet en terreurbewegingen, openlijke haatzaaiing, en daadwerkelijke
terreur.
Het Salafisme vind dat de moslims het slachtoffer zijn van een wereldwijd
complot van de VS, Israël en de westerse landen.
Aanslagen, moord, criminaliteit worden alle door de Koran verplicht waar het
gaat om het handhaven van het Salafisme, aldus hun voorgangers.
Bij aanslagen komen vele mensen om, van vaak evenzoveel verschillende
etniciteit en religieuze overtuiging.
Daarmee is de Salafiem een even groot gevaar voor de niet moslims als voor
de
gematigde moslims.
In Nederland is het Salafisme zeer diep geworteld in de samenleving.
Volgens de AIVD gaat het daarbij om enkele honderden die geweld tegen
het westen niet verafschuwen.
Men maakt gebruik van moskeeën, woonhuizen, verenigingen, stichtingen,
internet en de Takfir.
Op de achtergrond speelt de GSPC (Salafistische groep voor prediking en
strijd) uit Algerije een zeer belangrijke rol. Deze is voortgekomen uit de GIA.
De meest gruwelijke terreurorganisatie die ooit op de wereld heef geheers.
Hele plattelandsdorpen werden door hen gewoonweg uitgemoord.
Volgens het COT (Instituut voor Veiligheid en Crisismanagement) zal ook
Nederland in de nabije toekomst één of meerdere terreurdaden kunnen
verwachten.
Naast deze dreiging is er al een aantal andere zaken in het openbare leven
waar te nemen. De politiek laat het tot op heden koud. Nederland was als
enige afwezig toen eind april 2004 in Berlijn de Europese Ministers en die
van de VS samenkwamen om het toenemende antisemitisme te bespreken
en daar afspraken over te maken.
Ook tijdens het debat hierover in de tweede kamer waren velen elders
bezig.
Sam Pormes (voormalig terrorist en jarenlang gezocht door de BVD), is nu
Eerste Kamerlid van Groen Links. Hij deed op 3 mei 2004 tijdens een
openbare lezing, de uitspraak dat “Discriminatie van Joden niet erg is. Dan
moeten ze maar niet op joden lijken.” Hij werd hierin bijgestaan door Jaap
van Beek (Willem Hart) van Anti Fascistische Aktie (AFA), Kafka, Eurodusnie,
de fabel van de illegaal, TAART, en nog een aantal extreem linkse actie
comités.
En ook waren er in maart 2004 wederom leuzen op de Dam te horen
als “Hamas, joden aan het gas!”, “De strijd zal hard zijn tegen de zionistische
bezetter.”.
Ook AEL voorman Abou Jahjah meldde dat “Autochtonen zich moet
aanpassen aan allochtonen en als ze dat niet bevalt dan verhuizen ze maar!”
Chappi, voormalig voorzitter van de Nederlandse tak van de AEL neemt via
de moskee in Eindhoven (Al Foerkaan moskee) geregeld jongeren mee naar
Mekka.
Marchouti, de huidige voorzitter van de AEL Nederland is veroordeeld
wegens criminele praktijken en predikt vanuit zijn bedrijf in Utrecht tevens
de Jihad.
Organisaties die door links georiënteerde managers worden geleid ontdoen
zich van joodse werknemers.
In juni 2002 wilde NOVA twee uitzendingen besteden aan het onderwerp
Radicale Imams. Een stroom van dreigementen kwam bij hen binnen. Het
mediapark in Hilversum werd volledig uitgekamd op bommen, agenten in
burger beschermde de redactie.
Het zijn maar een paar simpele voorbeeldjes.
Het Arabisch Islamitische Nationaal Socialisme is hiermee de allereerste
beweging die is geglobaliseerd.
Een bijzonder voorvalletje
Op 6 december 2000 werd er op de Al Bilal basisschool uit Amersfoort een
feest georganiseerd ten behoeve van het suikerfeest. Men zamelde tevens
geld in voor de Palestijnse weeskinderen. Daartoe had men een videoband
besteld bij de Stichting Al Aksa. De video werd vertoond aan groep 5 (8 en
9 jarigen). Op de video was te zien dat ‘opsluiting een van de nazi
methoden is van het Israëlische regime”. Ook werd er beweerd dat de
Israëlisch jonge Palestijnen in open riolen gooien en dat de Israëli’s dol zijn
op wreedheden. In feiten betrof het een propagandavideo van de Hamas!
De schoolleiding vond dit niet geschikt voor de 5de groepers en stopte de
videovertoning. Op hoeveel scholen de video wel werd vertoond is niet
bekend.
Deze vertoning is VOOR de aanslagen van 11 september 2001 en is
vrijgegeven door de Stichting Al Aksa. Deze stichting staat op de lijst van
goede doelen vermeld. Zowel in Nederland (Ingeschreven in Heerlen, maar
kantoor in Rotterdam), België (Verviers) als Duitsland (Aken) is deze
stichting ingeschreven bij de kamer van koophandels. Telkens zijn het
dezelfde bestuurders en dezelfde statuten. Nog opvallender is dat de Duitse
veiligheidsdienst regelmatig melding maakt van de activiteiten van deze
stichting. In 1999 melde ze al dat deze stichting de dekmantel van
Humanitaire actie gebruikt om Hamas te ondersteunen. Sterker nog Al Aksa
is de financiële tak van de Hamas. De Al Aksa blijft ondanks dat gewoon als
goed doel staan op de lijsten.
Steve Emerson maakte de documentaire “Jihad in America”. Ook hij deed
dit VER VOOR de 11 september aanslagen. In 2000 moest hij al getuigen
voor de senaatscommissie Terrorisme. Hij legde daar onder ede een
verklaring af dat de heren van de Al Aksa Stichting in de VS waren geweest
om met radicale Imams te overleggen. Een van deze Imams is weer de
voorman van de “Holy Land Foundation”.
Emerson is ook bekend met de video die op Al Bilal is vertoond “Story of a
People”. Deze band is door justitie in beslag genomen en wordt angstvallig
achtergehouden. Er is tot op vandaag geen directe actie ondernomen
tegen deze organisatie. Ook al eerder kwam deze stichting Al Aksa in het
nieuws via NRC. Toen betrof het uitlatingen die nogal antisemitisch van aard
waren “Joden zijn vampiers”. Etc.
Geen enkele Nederlandse Media maakt melding van het voorval. Maar dan
maakt de Utrechtse omroep een klein item. Vervolgens pikt NOVA het op
en zend op 27 maart 2001 een item uit. Prompt wordt ze gedagvaard door
Al Aksa.
De voorzitter van de stichting Al Aksa is niemand minder dan: Mahmoud
Mousa Mahmoud Amr, de in 1958 geboren Palestijn met Jordaans paspoort
en een van de gezochte leiders van…..inderdaad Hamas.
Takfir wal hijra
In 1971 wordt de Takfir Wal Hijra opgericht door de Egyptische sjiek Choukri
Moustafa. Het gaat daarbij om de directe terugkeer naar de kern van het
leven van Mohammed en de letterlijke uitleg van de Koran.
Takfir wal hijra betekend letterlijk “Afvalligheid en emigratie”. Daarbij wordt
gewezen naar de emigratie van Mohammed uit Mekka in 622 naar Medina.
In dat jaar is de Islamitische kalender begonnen. De Mekkanen waren niet
erg blij met de strenge leer van Mohammed en hij moest vluchten. Nadat hij
de Joden van Medina had uitgemord keerde hij terug naar Mekka en
moordde daar de stad ook uit.
En zo wil de Takfir ook vanuit teruggetrokkenheid de maatschappij
ontwrichten en veroveren. Daardoor zijn hun acties voor heel veel mensen
niet zichtbaar.
Moustafa trok zich ook een tijdlang terug, hield het niet vol en kwam met
zijn groepering in de openbaarheid door de Egyptische minister van
Religieuze zaken te ontvoeren en te vermoorden.
Moustafa werd veroordeeld tot de strop voor deze daad in 1978.
Wie denkt dat daarmee de Takfir is uitgeroeid had het heel erg mis. In 1981
stormen een aantal officieren van de Egyptische strijdkrachten naar het
podium en schieten de Egyptische President Anwar Saddat dood. Dit omdat
hij een vredesverdrag met Israël had getekend.
Brein achter de aanslag is….Al Zawahiri. En inderdaad het is dezelfde Al
Zawahiri die nu samen met Osama Bin Laden leiding geeft aan het netwerk
Al Qaeda.
De Takfir Wal Hijra zijn in Europa diep ingegraven. Nadat ze in Algerije
hadden huisgehouden en hele dorpen hadden uitgemoord onder de
noemen GIA vertrokken ze naar Frankrijk en Spanje. Vochten samen met de
ETA. In Frankrijk was men beducht op deze organisatie. In de Banlieus, de
Parijse voorsteden ronselde men veel jongeren voor de Takfir. In 1995
pleegt ze een aanslag op de metro in Parijs. En daarna komt en weer een
aanslag op een metro. De lol is er af en men wil een vliegtuig van Air France
kapen. In 2000 organiseren Nederland en Belgie de EK voetbal. De Takfir wil
het franse nationale elftal gijzelen. Het mislukt, maar men kaapt een
vliegtuig en wil dit in de Eifeltoren boren. Ook dat mislukt.
Frankrijk opende het offensief tegen deze groep. Ze trokken daarna door
naar België, Nederland, Groot Brittanie en Duitsland. In al deze landen waren
sinds halverwege de jaren 80 al eenheden aanwezig. Het hoofdkwartier
wordt gevestigd in Den Haag door een sjiek die niemand schijnt te kennen.
De regels van de Takfir zijn super strikt. Enkele bekende zijn bijvoorbeeld:
• Koffie en thee zijn verboden
• Men mag uitsluitend een wit kameez dragen
• Cola is een Joods Amerikaanse drank en dus verboden. (In werkelijkheid is
het een oud Chinees recept maar ach wie geeft daar nu om).
• Contact met niet moslims is verboden
• Verblijf buiten islamitische landen is verboden (behalve voor de Takfiri zelf)
• Sharia wordt letterlijk gehandhaafd
• Moslims in westerse kleding zijn afvalligen
• Een baard is verplicht
• Vrouwen mogen tijdens de ramadan helemaal niet eten
• Tijdens de menstruatie mogen vrouwen niet eten.
• Geweld en moord tegen en op ongelovige is toegestaan.
Nova vermeld in februari 2002 dat 1/5 deel van de criminele opbrengsten
van de Takfiri gaan naar: Sudan, Eritrea, Algarije en Tsjetsjenie.
De Takfir is direct gelinieerd aan de GSPC, heeft nauwe samenwerking met
Hamas, Hizbollah, Osama Bin Laden, Al Zawahiri. Wordt mede in verband
gebracht met Jihad en openlijke geweldplegingen in:
Groot Brittanie
Duitsland
Nederland
België
Spanje
Frankrijk
Algerije
Marokko
Saoudi Arabie
VS
Israël
Tsjetsjenië
Afghanistan
Rusland
Dit zeer gevaarlijke neusje van de zalm is in Nederland ZEER actief.Het
merendeel van de bevolking weet echter geenszins wie of wat de Takfir,
Tabligh of Salafisten zijn. Laat staan dat ze weten welk gezwel er midden in
onze maatschappij groeit, direct onder onze ogen.
De meeste mensen weten weinig tot niets van de werkwijze van de Takfir.
Ik zal hier dan ook een inzicht in geven.
Tabligh
Tabligh=bekering, dit is het eerste onderdeel waarmee we in onze
samenleving te maken hebben. Dit is de ‘bekeerbeweging’ van de
Salafisten. Zeg maar de Jehova getuigen. Ze gaan naar jongeren op straat
toe. Spreken ze aan en nodigen ze uit om te komen eten. Geheel gratis
worden de jongeren, veelal van noord-afrikaanse afkomst op deze manier
benadert. Het gebeurde in 1996 al in Amsterdam-Oost op kleine schaal.
Jongeren ontmoetingsplaatsen en jongerencentra werden veelal bezocht.
Ook de jongerenwerkers waren daarbij van belang. Soms was het opvallend
stil tijdens de openstelling van jongerencentra. Zelfs jongerenwerkers
waren, zonder melding afwezig. Hun fiets stond echter wel voor de deur.
Ze waren met een busje bij ‘iemand’ op bezoek geweest. Steevast zonder
de gaouri jongerenwerkers
Gaouri jongerenwerkers werden gemeden. Gaouri is het noord-afrikaanse
woord voor Europeaan. Ik was zo’n gaouri. Sterker ik was in sommige
jongerencentra de enige niet Arabisch sprekende jongerenwerker.
Zodra er werd gesproken over zaken als Islam, moskee, Ramadam, Israël,
joden etc werd het gesprek gevoerd in het Arabisch.
Deze praktijk vind vandaag nog plaats. In Amsterdam, Utrecht, Den Haag,
Rotterdam en Leiden heb ik ze persoonlijk aan het werk gezien. Maar in
Eindhoven, Groningen, Nijmegen, Den Helder, Geldrop, Heerlen, Weert,
Roermond, Maastricht, Verviers, Antwerpen, Brussel, etc. zijn ook van deze
Tabligh actief.
Bekende groepen die zich actief bezig houden met de Tabligh zijn de
Amsterdamse Al Taweed moskee, De stichting Al Waqf al Islami uit
Tilburg/Rotterdam, de stichting Al Aksa uit Heerlen (Rotterdam
kantoorhoudend) en de Al Foerkaan moskee in Eindhoven. Eind 2002
stopte de Al Kuba moskee uit Verviers met deze activiteiten.
Fitna
Fitna= Twist, Chaos is het allereerste onderdeel dat duidelijk wordt gemaakt
aan de jongeren. Jongeren zijn hier extreem gevoelig voor. Zeker als ze nog
zoekende zijn naar de eigen identiteit, weinig scholing, arbeid en geld
hebben en veelal jointjes rokende op straathoeken rondhangen
.Ze kunnen dit Fitna stadium waarin ze leven ontstijgen door:
• meningsverschillen te vermijden
• oppassen voor aardse verleidingen zoals vrouwen
• gewoonten van christenen en vooral joden te vermijden
• niet te luisteren naar huichelaars (leraren, westerlingen, autoriteiten)
• Jihad uitvoeren om Gods wil.
De belangrijkste Fitna verhandeling werd geschreven door Khalid al Anwar
(koosnaam Khalid al Libi 24 april 1974 geboren in Tripoli Libië). de
leermeester van de twee Eindhovense jongeren die in Kasjmir werden
gedood.
Tijdens een maaltijd krijgen de jongeren al gaande weg steeds meer
vertrouwen in de Tabligh leiders. Ze worden Godsdienstig onderwezen.
Krijgen audiocassettes en videobanden te horen en zien en worden
langzaam maar zeker gehersenspoeld.
Chappi is een Tabligh man puur sang. Hij neemt de jongeren zelfs mee op
Hadj naar Mekka. Ook zorgt hij dat jongeren in Nederland en België worden
onderwezen in Jihad teksten en lichamelijke training. Hiervoor nemen
jongeren veelal deel aan thai- ,kickbox en freefightles, leren omgaan met
vuurwapens en krijgen autorijles aangeboden. Welke jongeren wil dat nu
niet?
De Islam betaald alles voor hen.
Criminaliteit
Criminaliteit afhankelijk van de plaats die de jongeren later in de organisatie
zal gaan innemen wordt hij onderwezen en gemotiveerd om criminele zaken
te ondernemen. De Koran staat dit volgens de Salafisten toe. De
activiteiten worden immers gepleegd om Allahs wil uit te voeren en altijd
tegen ongelovigen (daaronder vallen ook de gematigde moslims).
De toekomstige strijders worden aangespoord om ruzie uit te lokken met
autochtone jongeren. Als portier (1985-1999) heb ik dit soort gedrag
geregeld waargenomen.
Het is niet verwonderlijk dat veel portiers tegenwoordig Noord Afrikaanse
jongeren die in groepjes komen buiten hun etablissement houden. Daarvoor
is een nieuwe oplossing gekomen. Voetbalgeweld wordt niet uitsluitend
meer beheerst door de Nederlandse jongeren die op de vuist gaan voor hun
kluppie. Steeds meer komen we ook naffers (Noord Afrikaanse jongeren)
tegen tijdens deze vorm van straatgeweld.
Ook overvallen, straatroof, roofovervallen en ripdeals worden veel
ondernomen. Het geld verdwijnt in de zak van de Tabligh die deze weer
aanwend voor nieuwe rekrutering. Ook het Hawalla systeem is hierbij van
enorme hulp. Bij dit systeem gaat geld over de hele wereld heen, zonder
een enkele banktransactie.
Ook de daaruit voortvloeiende justitiële stappen worden gezien als training.
Naast deze activiteit is er ook de belangrijke handel en wandel in
documenten. Identiteitskaarten, paspoorten, rijbewijzen etc zijn in het
criminele milieu altijd zeer gewild en leveren geld op. Ook de terroristen zelf
hebben valse papieren nodig. Een heel handige manier om zowel geld te
verdienen als zelf ongezien aan het werk te kunnen.
Een ander onderdeel is de drugshandel. Vermoedelijk is 70% van de
wereldwijde drugshandel in handen van Al Qaeda aan, aan haar gelinieerde
organisaties. Een enorme inkomsten bron die ook weer door het hawalla
systeem enorme bedragen weet te transporteren.
Hawalla
Hawalla systeem is van vitaal belang voor terreurnetwerken als Al Qaeda. Dit
oude systeem wordt al in het nieuwe testament genoemd. Het is te vinden
bij Ananias en Saffira.
Het systeem is even eenvoudig als doeltreffend. Voor een goed begrip zal ik
hier een voorbeeld geven van een Hawalla actie met verstrekkende
gevolgen.
Ali verkoopt drugs en vangt 1000 euro. Deze levert hij in bij Mo. Mo,
plaatselijk restauranthouder stopt het geld in de Al Qaeda kas en belt naar
zijn neef Anwar in Cairo. Hij zegt dat hij 1000 euro heeft en dat hij deze wil
geven aan Osman. Osman kan de 1000 Euro afhalen bij Anwar als hij hem
de code ‘Soera 9-11’geeft.
Vervolgens belt Mo naar Osman en geeft hem het adres van Anwar en zegt
hem daar 1000 euro te halen voor Fatima met code “Soera 9-11”.
Vervolgens gaat Osman naar Anwar en haalt daar 1000 euro op voor Fatima.
Fatima meld haar zoon Memeth die in Rafah woont, dat ze 1000 euro heeft
gekregen van Osman. Memeth loopt vervolgens met een bom om zijn
middel een stadsbus van Jeruzalem in en laat zichzelf inclusief 20 passagiers
exploderen.
Fatima is zeer aangedaan…snapt het niet.
Als vervolgens Bilal bij Mo in Amsterdam komt eten geeft hij de code “Soera
9-11” aan Mo door. Deze geeft hem te eten en de 1000 euro. Bilal gaat
vervolgens naar zijn vriend Anwar in Cairo en geeft hem de 1000 euro.
Het systeem voorziet ook in de handel in sofi-nummers, ID kaarten, SIM
kaarten etc.
Irhab= terreur
dit is het meest gevreesde onderdeel van waar de Tabligh mee startte. Van
de 800 Takfir leden die Nederland heeft is ongeveer 10% direct actief in
het ultieme onderdeel/ Ze zijn getraind in dood en verderf. Ze schuwen het
doden van ongelovigen, en dat is iedere niet Takfir beslist niet.
Daarbij gaan ze zeer grof te werk om afschrikwekkende voorbeelden te
stellen. Zowel Daniel Pearl als Nick Berg (beide joodse jonge mannen)
werden door leden van de Takfir onthoofd voor de camera. Wereldwijd zit
de angst er goed in.
Dit zijn de mannen die niet zozeer met een auto ergens naar binnen rijden
en zichzelf opblazen. Dit is de SS van de Salafisten. En dat SS is niet voro
niets gekozen. Wie de achtergrond kent van de Arabische elite eenheid van
de SS die op de balkan heeft huisgehouden in de tweede wereldoorlog
weet ook hoe de vork in de steel zit.
Ook kan men bestellingen doen van materiaal van de GSPC en geld
doneren. Oa in Middlesex (GB) en in Lemiers (NL).
De bekendste propaganda film van de GSPC is die waarin men laat zien hoe
men Algerijnse soldaten verminkt en vermoord.
Maar dergelijk materiaal is ook beschikbaar over Tsjetsjenië.
Een preek van sjiek Violaah ben Violarahman al Jabri is verkrijgbaar. Daarbij
doet de sjiek de oproep aan alle moslimjongeren om de strijd in Tsjetsjenië
te komen versterken.
Een video met Russische krijgsgevangenen die worden gemarteld en
geëxecuteerd is ook te krijgen.
Een video van Osama Bin Laden mag uiteraard in het assortiment niet
ontbreken. Daarin verkondigd OBL de moderne Jihadleer en geeft aan wie
de vijanden van de Islam zijn “Amerika en Rusland”. Ook hij roept op tot
Jihad in Tsjetsjenië, Indonesië, Palestina en Bosnië.
Dergelijke banden zijn o.a. aangetroffen bij een huiszoeking aan de
Bessenvlinderstraat in Eindhoven.
Denk nu niet dat dit nieuw is voor de AIVD. Al op 22 april 2002 gaf deze de
landelijke Officier terrorismebestrijding P.M.H. van der Molen-Maesen aan dat
er een actief netwerk in Nederland was dat banden onderhield met de
GSPC.
Het netwerk werft in Nederland actief mannen voor de Jihad “daartoe
spoort men deze jonge mannen aan zich voor te bereiden op het
martelaarschap en stelt men hen materiaal, financieel en logistiek in staat
richting een strijdtoneel te vertrekken.
Nauwe banden
Eite Homan, de onbetwiste leider van de Weerwolf Nederland uit
Groningen, en Constant Kusters de voorzitter van Nederlandse Volks Unie
hebben niet alleen onderling zeer goede banden. Beide staan in Israël op de
Hotlist, samen met Abu Tarif (Palestijns Syrische huurmoordenaar die ook in
Nederland actief was. Zo is er in Israël een videoband opgedoken waarop te
zien is hoe Abu Tarif betrokken was bij de moord op Pim Fortuyn).
Maar het kan verkeren. Dankzij de geschiedenis, de inzet van Bosnische
moslims en de Mufti Husseini is ook de band met de Takfir hen niet
onbekend.
Hun gezamenlijke vijand is de VS, het westen in het algemeen en de joden
in het bijzonder.
Opzienbarend zijn ook de contacten tussen deze groeperingen en de
extreem linksen. De Anti globalisten, Internationaal Socialisten etc. hebben
een aantal gemeenschappelijke doelen. Alle zijn tegen Amerika, Tegen
Israël, Tegen het democratische Russische regime, solidair met de
extremistische Islam en tegen alle westerse vormen van samenwerking,
waarden en normen en politiek.
In de VS heeft men hier inmiddels dikke dossiers van aangelegd.
Het is te hopen dat dit ook in Europa gebeurd (is) en dat men de gegevens
onderling uitwisselt. Anders zouden we wel eens een heel vervelende tijd
tegemoet kunnen gaan.
 |
New World Order |
| Klacht indienen |
|
|
Duhbyl@hotmail.com
Ere Forumlid voor het leven
20385 Posts |
Posted - 19 Oct 2006 : 14:12:50
|
Truth, ik weet nou niet of ik moet zeggen; bedankt.
Ik doe het toch maar;bedankt.
(s)Links en rechts zal ik wat mensen proberen, op dit stuk te attenderen(vrij naar Vondel)het was fv hakken maar super intressant.
Ik denk echter, dat door het Engels en de lengte van de tekst mensen dit niet helemaal gaan lezen, deze nederige Chinees dus wel, en zonder paranoia te willen overkomen, denk ik dat het gevaar dichterbij is dan menigeen denkt. |
"Ik mis Theo,killed in the line of duty fighting the greatest mass-murderer in history;Religion"."Al die geloven zijn het zelfde; je mag niks en als het wel mag, is het verplicht"; zei me stiefvader |
| Klacht indienen |
|
|
Truth
Ervaren én productief Forumlid
Netherlands
2111 Posts |
Posted - 20 Oct 2006 : 17:36:46
|
quote:
Originally posted by steellaw
En houdt U zich maar vast want ze zijn al sterk genoeg en bezitten reeds genoeg wapens om de grote steden lam te leggen in 24 uur tijd!
Vele taktieken daartoe zijn mij reeds bekend, ik kan je zeggen daar zul je niet vrolijk van worden, laat staan dat je er iets tegen kunt ondernemen! Je moest eens weten hoeveel wapens zij al hier hebben liggen, te wachten op de totale escalatie! De pliesie is als eerste de lul en dan?
Bij de arrestatie van Jason W. ging het niet slechts om 3 granaten MAAR ZAT HET HELE HUIS VOL MET EXPLOSIEVEN!!!
Dit heb ik gehoord van een buurtbewoner die over zijn schutting heeft gezien dat ze tot diep in de nacht met ROBOTJES bezig zijn geweest het pand leeg te halen vanwege het EXPLOSIE-GEVAAR!!!
|
New World Order |
| Klacht indienen |
|
| |
Topic |
|
|
|
Topic Locked
