|
Nederlandse identiteit als fundament.
Nederland wordt gekenmerkt door cultuurrelativisme. Wij Nederlanders
zijn niet meer geïnteresseerd in ons erfgoed en onze erflaters. We
kennen onze geschiedenis nauwelijks en zijn zodoende praktisch onwetend
van onze culturele identiteit en nagenoeg onbewust van onze verworvenheden.
Een van die verworvenheden is ons staatsrechtelijk systeem: de scheiding
van kerk en staat en de daarop gebaseerde democratie en mensenrechten.
In dit boek wijst Fortuyn erop dat dit cultuurrelativisme zeer bedreigend
is, te meer omdat er in de wereld naties zijn die hun culturele identiteit
wel sterk beleven. Bovendien zijn sommige van die naties anti-democratisch,
denk bijvoorbeeld aan fundamentalistische islamitische regimes.
Fortuyn definieert de verschillen tussen enerzijds de islamitische en
anderzijds de joods-christelijke humanistische cultuur. Deze verschillen
komen in drie kernpunten samen: de scheiding tussen kerk en staat, de omgang
tussen de seksen en de verhouding tussen kinderen en ouders. Ten slotte
roept hij op tot een politiek en maatschappelijk debat over de waarden
en normen waarop de Nederlandse multiculturele samenleving gebaseerd dient
te zijn.
Volgens Fortuyn zelf wordt in dit boek het belang van de westerse moderniteit
besproken: het belang van de Scheiding van kerk en staat, de gelijkwaardigheid
van mannnen en vrouwen, alsmede de individuele verantwoordelijkheid. In
een radio-interview van 1998 gaat Fortuyn er nader op in. Hoe hij wordt
beschuldigd door diverse journalisten van racisme, terwijl er geen letter
in dat boek staat wat slaat op racisme. Klik hier
voor deze audio-opnamen.
|