Van alle problemen waar de Nederlandse samenleving mee kampt,
is het gemis van de vaderfiguur in de letterlijke en overdrachtelijke betekenis
wel een zeer nijpend probleem, dat ons in hoog tempo opbreekt. Een samenleving
waarin het individualisme tot het enige gebod is verheven, is de naam samenleving
niet waard.
Hoe komt het dat de vaderfiguur langzaam maar zeker uit onze cultuur verdwijnt,
zowel letterlijk als figuurlijk? Eeuwenlang was de vader de steller en handhaver
van het collectieve normen- en waardensysteem dat gemeenschappen tot gemeenschappen
maakte.
Waarom schijnen we in enkele tientallen jaren van een nijver en godsvruchtig
volk veranderd te zijn in een anti-autoritair en calculerend volk van individualisten?
Vormen wij een verweesde samenleving?
De culturele revolutie van de jaren zestig schakelde de vaderfiguur en
het generatie-mechanisme vrijwel volledig uit en resulteerde in de erosie
van het mechanisme van de collectieve formulering, handhaving en overdracht
van normen en waarden.
De vraag is of een anti-autoritaire en individualistische samenlevingsvorm
leefbaar is. Of wordt het nu tijd voor een nieuwe set normen en waarden,
die recht doet aan het individu, maar ook grenzen stelt aan onze grenzeloosheid
en samenleven als collectief project op de agenda plaatst?
Pim Fortuyn exploreert in dit boek de problemen en biedt oplossingen
voor onze verweesde samenleving
|